چەندمان دەپارێزین؟
ڕوانگەی خودا جیاوازە لە ڕوانگەی مرۆڤ. ئەمە لەبەرچاو بگرە: بەهای دیارییەکەمان بۆ خودا بەوە ناپێورێت کە چەند دەبەخشین، بەڵکو بەوە دەپێورێت کە چەند لەوە دەپارێزین کە ئەو پێمان دەدات!
ئەم ئایەتانە لەبەرچاو بگرە: عیسا لە نزیک سندوقی کۆکردنەوەی پەرستگاکە دانیشت و سەیری دەکرد کە خەڵک پارەکانیان تێدەخست. زۆر دەوڵەمەند بڕێکی زۆر پارەیان تێخست. پاشان بێوەژنێکی هەژار هات و دوو دراوی بچووکی تێخست. عیسا قوتابییەکانی بانگ کرد و فەرمووی: «ڕاستیتان پێ دەڵێم، ئەم بێوەژنە هەژارە زیاتری داوە لە هەموو ئەوانی تر کە بەشداری دەکەن. چونکە ئەوان بەشێکی بچووکی زیادەی خۆیان دا، بەڵام ئەو، هەرچەندە هەژارە، هەموو ئەوەی دای کە بۆ ژیانی هەبوو» (مەرقۆس ١٢:٤١-٤٤).
عیسا لەلای سندوقی کۆکردنەوەکە دانیشتبوو و سەیری دەکرد هەمووان قوربانییەکانیان دادەنێن. هەندێک قوربانی ئەوەندە گەورە بوون کە سەرنجی خەڵکیان ڕادەکێشا. هەندێکیان قەبارەی مامناوەند بوون. هەندێکیان ئەوەندە کەم بوون کە نیگای لۆمەئامێزی هەندێک کەسیان ڕاکێشا. پیاوان دیارییەکانیان بەوە هەڵدەسەنگاند کە درابوو، بەڵام هەڵسەنگاندنی عیسا جیاواز بوو. ئەو بەهای دیارییەکەی بەوە هەڵدەسەنگاند کە پارێزرابوو.
دیارییەکانمان بۆ خودا بەوەش دەپێورێن کە چەند لەوە دەپارێزین کە ئەو پێیداوین. پۆڵس ئەم پرسیارانەی کرد: چی هەیە کە خودا پێت نەدابێت؟ و ئەگەر هەموو شتێک کە هەتە لە خوداوەیە، بۆچی شانازی دەکەیت وەک ئەوەی دیاری نەبێت؟ (١ کۆرنسۆس ٤:٧).
پێویستە بە دڵسۆزی خۆمان بپشکنین و هەڵسەنگێنین کە چەند لە سەرچاوەکانی ئاسمان خودا ڕێگەی پێداوین مامەڵەیان پێوە بکەین. چەند لەوە دەگەڕێنینەوە بۆ ئەو؟ ئایا دیارییەکانمان – بەهرەکان، کات، هێز، کاریگەری، پارە، هتد. – بوونەتە ئامرازێک بۆ دابینکردنی پێداویستییە کەسییەکانی خۆمان لە کاتێکدا پاشماوەکان دەدەین بە خودا، خاوەنی هەموو سەرچاوەکانمان؟ ئێمە بە «پێداویستییە کەسییەکانمان» ناویان دەبەین بەڵام کتێبی پیرۆز بە «ڕێگا خۆپەرستەکانمان» ناویان دەبات – بۆ دڵخۆشکردنی خۆمان لەسەر حسابی دروستکەرەکەمان، بەخشەری دیارییەکە کە بە ویستی خۆمان و لە هەر شوێنێک کە حەزمان لێبێت خەرجی دەکەین! لە لۆقا ٩:٢٣-٢٤ عیسا بە خەڵکەکەی گوت: «ئەگەر یەکێک لە ئێوە دەیەوێت ببێتە شوێنکەوتووی من، دەبێت لە ڕێگا خۆپەرستەکانی خۆی بگەڕێتەوە، ڕۆژانە خاچەکەی هەڵبگرێت، و دوام بکەوێت. ئەگەر هەوڵ بدەیت بە ژیانتەوە بمێنیتەوە، لەدەستی دەدەیت. بەڵام ئەگەر ژیانت لە پێناوی مندا بەجێبهێڵیت، ڕزگاری دەکەیت.»
ئایا هەموومان تاوانباری ئارەزووی خۆپەرستی نین؟ ئایا شایستەین بەوەی بە قوتابییەکانی ئەو ناوببرێین؟ قوتابییەکانی کێین، بەڕاستی؟ ویستی کێ لە پێشینەدایە – هی ئێمە یان هی خودا؟ بۆچی پاشماوەی کات، بەهرە، پارە و لێهاتووییمان دەدەین بە خودا؟
کەی باشترین بەشی ژیانمان دەدەین بە خودا؟ لەبیرت بێت مەرقۆس ١٢:٤١-٤٤ پێمان دەڵێت: بەهای دیارییەکەمان بۆ خودا بەوە دیاری دەکرێت کە چەند دەپارێزین. خودا باشترین شتی خۆی پێداوین (یۆحەننا ٣:١٦)، بۆیە ئەو شایستەی باشترینە!
پۆڵس نووسی: ئەوان تەنانەت زیاتریان کرد لەوەی هیوامان دەخواست، چونکە یەکەم کاریان ئەوە بوو کە خۆیان بە خودا بەخشی... وەک خودا دەیویست ئەوان بیکەن (٢ کۆرنسۆس ٨:٥). ئایا ژیانمان بەو بەخشیوە؟ ئەگەر نا، ئێستا باشترین کاتە بۆ دەستپێکردن.
چەند لە سەرچاوەکانی ئەو کە لە ژێر چاودێری تۆدان دەپارێزیت؟ داوا لە ڕۆحی پیرۆز بکە یارمەتیت بدات دەستبەجێ شێوازی بەخشینت بگۆڕیت.
