«کاتێک هەموو هی خۆی دەرهێنا، ئەو پێش دەکەوێت.» (یۆحەننا 10:4)
ئەمە کارێکی زۆر قورسە بۆ ئەو و بۆ ئێمە — قورسە بۆ ئێمە بڕۆین، بەڵام بە هەمان شێوە قورسە بۆ ئەو کە ئازارمان بدات. بەڵام دەبێت بکرێت. لە بەرژەوەندی ئێمەدا نابێت هەمیشە لە یەک شوێنی خۆش و ئاسوودەدا بمێنینەوە. بۆیە ئەو ئێمە بەرەو پێش دەبات. شوانەکە مەڕەکە جێدەهێڵێت بۆ ئەوەی مەڕەکان بەرەو لێژاییە شاخاوییە زیندووکەرەکان بڕۆن. بە هەمان شێوە، کرێکاران دەبێت ببرێنە ناو دروێنە، ئەگینا دانەوێڵە زێڕینەکە تێکدەچێت.
بەڵام دڵخۆش بە! هەرگیز باشتر نابێت بمێنیتەوە کاتێک ئەو بڕیارێکی تر دەدات؛ ئەگەر دەستی خۆشەویستی خودامان ئێمە بەرەو پێش ببات، دەبێت باشترین بێت. بەرەو پێش، بە ناوی ئەوەوە، بۆ لەوەڕگای سەوز، ئاوی هێمن، و لووتکەی شاخەکان! (بڕوانە زەبوورەکان 23: 2.)
«ئەو پێش [ئێمە] دەکەوێت.» کەواتە هەر شتێک چاوەڕێمان بێت، یەکەمجار ئەو ڕووبەڕووی دەبێتەوە، و چاوی باوەڕ هەمیشە دەتوانێت ئامادەیی شکۆداری ئەو لە پێشەوە ببینێت. کاتێک ئامادەیی ئەو نابینرێت، مەترسیدارە کە بەرەو پێش بڕۆین.
دڵت ئاسوودە بکە بەو ڕاستییەی کە ڕزگارکەر خۆی هەموو ئەو تاقیکردنەوانەی ئەزموون کردووە کە داوات لێدەکات بەرگەیان بگریت؛ ئەو داوات لێناکات بەواندا تێپەڕیت مەگەر دڵنیا بێت کە ڕێگاکان زۆر قورس یان ماندووکەر نین بۆ تۆ.
ئەمە ژیانی پیرۆزە — نیگەران نییە بۆ ئەوەی زۆر دوور لە ڕێگاکە ببینێت و زۆر نیگەران نییە لەسەر هەنگاوی داهاتوو، حەزی نییە ڕێگاکە هەڵبژێرێت و بە بەرپرسیارێتی قورسی داهاتوو قورس نەکراوە، بەڵکو بە هێمنی شوێن شوانەکە دەکەوێت، هەنگاو بە هەنگاو.
