«ئەو گەلەی لەو خاکەدا دەژین بەهێزن، و شارەکان قەڵادارن، زۆر گەورەن… و لەوێ زەبەلاحەکانمان بینیوە… و ئێمە لە چاوی خۆماندا وەک کوللە بووین، و بەو شێوەیەش لە چاوی ئەوانیشدا بووین» (ژمارەکان 13:28،33). سیخوڕەکان ناچار بوون دان بەوەدا بنێن کە خاکەکە شیر و هەنگوینی لێ دەڕژا بەڵام دوودڵی هەبوو. بۆچی؟ چونکە متمانەیان بە خودا نەبوو. ئەوان تەنها دیوارەکان و زەبەلاحەکانیان دەبینی. ئەوان یەزدانیان نەدەبینی چونکە بە چاوی هەست دەیانڕوانی نەک بە چاوی باوەڕ. خودا بەجێهێڵدرا — ئەو هەرگیز شوێنێک لە ژماردنەکانی بێباوەڕیدا وەرناگرێت! ئەو تەنها دیوار و زەبەلاحەکان دەبینێت، بەڵام باوەڕ متمانە بە خودا دەکات. سیخوڕەکان ئەوەیان ڕاگەیاند کە لە چاوی خۆیاندا و لە چاوی زەبەلاحەکاندا چی بوون — بەڵام یەک وشەشیان لەسەر ئەوە نەوت کە لە چاوی خودادا چی بوون. بێباوەڕی ئیسرائیلی لە خاکی بەڵێندراو دوورخستەوە و ناردنیانەوە بۆ ئەوەی چل ساڵ لە چۆڵەوانیدا بگەڕێن.
ئێستا، بیرت بێت کە ئەم شتانە «بۆ ئامۆژگاریی ئێمە نووسراون» (1 کۆرنسۆس 10:11). مەبەستی تایبەتی ئەم بیرکردنەوەیە هاندانی هەموومانە بۆ متمانەیەکی تەواو بێ مەرج بە مەسیح و ژیانێکی پڕ لە باوەڕ. دوای ئەوەی بناغەی پتەومان لە خوێنی مەسیحدا دانرا، مافی ئێمەیە، نەک تەنها سەرکەوتن بەسەر گوناهی ناوخۆدا، بەڵکو چوونە ناو ئەزموونە زیندوو و بەرزەکان کە لە هاوبەشیی بەردەوام لەگەڵ مەسیحدا سەرچاوە دەگرن. یەک شتە کە بزانین گوناهەکانمان بە خوێنی مەسیح سڕاونەتەوە؛ شتێکی تەواو جیاوازە کە بزانین ئەو هێزی گوناهی ناوخۆی لەناوبردووە؛ و هێشتا بەرزترە کە لە هاوبەشیی بێ پچڕاندا لەگەڵ ئەودا بژین.
دوژمن هەوڵ دەدات ئێمە بە خۆمان و بە سەختییەکانی ڕێگا سەرقاڵ بکات. چارەسەرەکە سادەیە. متمانەیە! متمانەیە! متمانەیە!
متمانە بکە و گوێڕایەڵ بە، چونکە هیچ ڕێگایەکی تر نییە بۆ ئەوەی لە عیسادا دڵخۆش بیت، تەنها متمانە بکە و گوێڕایەڵ بە.
سی. ئێچ. ئێم. / جەی. ئێچ. ئێس.
