کێ پێویستی بە خورییە؟
گیدعۆن بە خودای وت:
وەک مەسیحییەکی گەنج، بە ڕوونی برایەکی بەتەمەنم لە مەسیحدا بیردێتەوە کە زۆرجار باسی
زەکەریاسیش داوای نیشانەیەکی کرد (لۆقا ١:١٨)، چونکە بە سادەیی قسەی فریشتەکەی وەرنەگرت. نیشانەیەکی باشی دەستکەوت! بۆ ماوەی نۆ مانگ نەیتوانی قسە بکات.
کەچی ئێمە بە ئاسانی دەتوانین خۆمان لەگەڵ گیدعۆن و زەکەریاسدا لەم بابەتەدا بناسینەوە. زۆر ئاسانترە بە بینین بڕۆین وەک لە باوەڕ، لانیکەم لە وردەکارییەکانی ڕۆژانەی ژیاندا. بە جۆرێک کێشەمان نییە لە پشتبەستن بە ووشەی خودا بۆ ڕزگاریی هەمیشەییمان، بەڵام زۆر کێشەمان هەیە لە پشتبەستن بە هەمان ئەو ووشەیە بۆ ڕێگای ڕۆژانەمان. ئێمە زۆر وەک تۆماسین. ڕەتکردنەوەی ڕاپۆرتە باشەکە کە ژیانمان دەگۆڕێت، هاوار دەکەین بۆ شتێک کە بە چاومان بیبینین و بە دەستمان دەستی لێ بدەین (یۆحەننا ٢٠:٢٤-٢٥).
بەڵام خودا بێسنوور میهرەبانە. ئەو شەونمەی خستە سەر خورییەکە بۆ گیدعۆن. زمانی زەکەریاسی ئازاد کرد بۆ ستایشکردنی لە کاتی لەدایکبوونی منداڵە موعجیزەکە کە هەر وەک خودا بەڵێنی دابوو هات. ئەو بانگهێشتی تۆماسی کرد بۆ سەیرکردنی دەستەکانی، و بۆ خستنە ناوەوەی دەستی بۆ لای برینداربووی. و، ئەویش خۆی بۆ لاوازیی ئێمە دادەبەزێنێت. بەڵام، هێشتا بەردەوامە لە بانگکردنمان بۆ زەوییە بەرزترەکەی ڕۆیشتن
