سەدان کەس هەوڵیان دەدا سەرنجی ئیبراهام لینکۆڵن ڕابکێشن. چاوچنۆکی، ئارەزووی دەسەڵات، و برسێتی بۆ سەرنجڕاکێشان زۆر کەسی هێنایە لای سەرۆک. لینکۆڵن، کە دادوەرێکی تیژبین بوو لە ناسینەوەی کەسایەتی، شارەزا بوو لە ئاشکراکردنی دووڕوویی و درۆکانیان. یەکێک لە ڕێگاکانی دڵخوازی بریتی بوو لە پرسیارکردنی مەتەڵێک لە فێڵبازەکە. لینکۆڵن دەیپرسی: «ئەگەر کلکی گوێرەکەیەک بە قاچ ناوبنێیت، ئەوا گوێرەکەکە چەند قاچی هەیە؟» کاتێک پێی دەگوترا وەڵامەکەی پێنجە،
لینکۆڵن وەڵامی دەدایەوە: «گوێرەکەکە تەنها چوار قاچی هەیە. ناونانی کلک بە قاچ نایکات بە قاچ.» زۆر کەس بانگەشە دەکەن کە ڕێگای جیاواز هەن بۆ چوونە بەهەشت کە هەموویان بە هەمان شێوە «ڕاستن». ئەوان پێیان وایە تاوەکو خەڵک لە باوەڕەکانیاندا دڵسۆز بن، دەتوانن هەر شتێک بیانەوێت باوەڕی پێ بهێنن، و خودا قبوڵیان دەکات. مەسیحییەک کە وێستگەیەکی بەنزینی لە نزیک شیکاگۆ هەبوو، دراوسێیەکی هەبوو کە پێداگری دەکرد کە هەر کەسێکی دڵسۆز و باش دەتوانێت هەر شتێک بیەوێت باوەڕی پێ بهێنێت و پاشان کاتێک دەمرێت بچێتە بەهەشت. ڕۆژێک دراوسێکە کە گەشتێکی دەکرد، لە وێستگەی بەنزینەکە وەستا و دەستی کرد بە قسەکردن لەگەڵ مەسیحییەکە. کاتێک قسەکانیان لەسەر شتە «ئایینییەکان» تەواو بوو، کڕیارەکە داوای ڕێگای لە شیکاگۆوە بۆ نیویۆرک کرد. مەسیحییەکە کە هەوڵی دەدا خاڵێک بسەلمێنێت، وەڵامی دایەوە:
«بۆ هەر ئاراستەیەک کە دەتەوێت لێ بخوڕە. تاوەکو دڵسۆز بیت، دەگەیتە ئەوێ.» دراوسێکە گوتی کە ئەوە ناتوانێت ڕاست بێت. مەسیحییەکە گوتی: «خاڵەکەم هەر ئەوەیە.»
خۆلادان لەوەی کە بانگەشە ناکۆک و دژبەیەکەکان هەموویان دەتوانن ڕاست بن، نایانکات بە ڕاست. هیچ کەسێک نەژیاوە کە لە مەسیح ژیرتر بێت. قسەکانی، کاتێک پرسیاری لێ کرا لەسەر ڕێگای ماڵی خودای باوک، ئەمانە بوون: «من ڕێگا و ڕاستی و ژیانم: هیچ کەسێک نایەتە لای باوک، تەنها بە من نەبێت» (یۆحەننا ١٤:٦). بۆ هەر ئاراستەیەکی تر بڕۆ، متمانە بە فێرکاریی هەر کەسێکی تر بکە، پشت بە وەرگرتنی ژیانی هەتاهەتایی بە هەر ڕێگایەکی تر ببەستە و هەرگیز ناگەینە ماڵی باوک لە بەهەشت.
مەسیح تەنها کەسایەتییەکی مێژوویی سەرنجڕاکێش یان ژیر نییە کە «بۆچوونێکی کەسی» هەبێت، بەڵکو کوڕی خودای هەمیشە بوو کە هات بۆ ڕزگارکردنی مرۆڤایەتی لە گوناهەکانیان. گەلی جوولەکە بە ڕوونی لە ڕاگەیاندنی خۆی وەک خودا تێگەیشتن کاتێک فەرمووی: «پێش ئەوەی ئیبراهیم هەبێت، من هەم» (یۆحەننا ٨:٥٨). فەرمووی: «کوڕی مرۆڤ هاتووە بۆ گەڕان و ڕزگارکردنی ئەوەی ون بووە» (لۆقا ١٩:١٠). ئەو خرایە سەر خاچ، لەوێ سزای گوناهەکانی منی دا بە بەرگەگرتنی سزای خودا، مرد و خوێنی ڕژاند، کە «لە هەموو گوناهێک پاکمان دەکاتەوە» (١ یۆحەننا ١:٧). پاشان لە مردووان هەستایەوە، گەڕایەوە بۆ ئاسمان، و بانگهێشتنامەیەکی بۆ ئێمە نارد:
«باوەڕ بە مەسیح بهێنە، و ڕزگار دەبیت» (کرداری نێردراوان ١٦:٣١). بیانووی زۆر کەس لە ئەمڕۆدا بۆ باوەڕنەهێنان بە مەسیح ئەوەیە: «کێ دەزانێت چی ڕاستە؟» شۆفێرەکە کە دەیویست بگاتە نیویۆرک، بە وەڵامی «کێ دەزانێت؟» زیاتر ڕازی نەدەبوو وەک لەوەی بە «هەر ئاراستەیەک کە دەتەوێت.» تەنها لە ڕێگەی ئەوەوە دەتوانیت بێیتە بەهەشت، بۆ ئەوەی لە سزا و مەحکومکردنی خودای ڕاستودروست و پیرۆز ڕزگار بیت لەسەر هەموو کەسێک کە ئەو و دیاریی خۆشەویستییەکەی ڕەت دەکاتەوە.
ئایا وەڵامی مەسیح دەدەیتەوە و وەک مەسیح و ڕزگارکەرت قبوڵی دەکەیت ئەمڕۆ؟
