تێگەیشتن لە گەرموگوڕیی پیرۆز: گڕێکی پیرۆز بۆ شکۆمەندیی خودا

«گەرموگوڕیی ماڵەکەت منی خواردووە.» (یۆحەننا 2:17)

«گەرموگوڕی بنەمایەکە؛ حەماسەت هەستێکە. یەکێکیان بریقەی سروشتێکی گەرموگوڕ و خەیاڵێکی گەرمە. ئەوی دیکەیان، گڕێکی پیرۆزە کە لە قوربانگای خودا داگیرساوە و لە پەرستگای خودا دەسووتێت،» ڕۆبەرت ڤۆگان (1795-1868) وای وتووە.

ئەمە گەرموگوڕیی پیرۆز و ئاسمانیی نموونە گەورەکەمان بوو؛ ئەوەی ئەو نیشانی دا، تەقینەوەی کاتیی گەرموگوڕی نەبوو کە کات ساردی بکاتەوە و سەختییەکان ڕێگری لێ بکەن. ژیانی ئەو ناڕەزایەتییەکی تووڕەیی بوو دژی گوناهـ — ڕەوتێکی بێوچانی خۆشەویستیی نەمر بۆ گیانەکان، کە هەموو خراپەکاریی دوژمنان و دڵڕەقیی هاوڕێیان نەیتوانی بۆ یەک ساتیش لە ڕێڕەوەکەی لابدەن. تەنانەت کاتێک لە مردووان هەڵدەستێتەوە، و ئێمە وا دەزانین کارەکەی کۆتایی هاتووە، گەرموگوڕییەکەی تەنها کاری نوێی خۆشەویستی دەکات.

جۆن گودوین (1594-1665) دەڵێت: «هێشتا دڵ و خەمی ئەو لەسەر ئەنجامدانی زیاترە. ئێستا کە ئەو کارە گەورەیەی لەسەر زەوی تەواو کردووە، پەیام بۆ قوتابییەکانی دەنێرێت کە بە پەلە دەچێت بۆ ئاسمان بە خێراترین شێوەی کە بتوانێت، بۆ ئەنجامدانی کارێکی تر» (بڕوانە یۆحەننا 20:17).

خوێنەر، ئایا هیچ شتێک لەم گەرموگوڕییە دەزانیت، کە زۆر ئاو نەیتوانی بیکوژێنێتەوە؟ دڵنیا بە کە، وەک هی خوداوەندەکەت، جێگیر، هۆشیار، یەکگرتوو، و بێلایەن بێت. چەند کەس هەن، وەک منداڵانی ئەفرایم، «کەوان هەڵدەگرن» (زەبور 78:9) — هەموویان گەرموگوڕن کاتێک گەرموگوڕی قوربانیی ناوێت، بەڵام «لە ڕۆژی جەنگدا پشتیان هەڵدەکەن!» ئەوانی تر بۆ ماوەیەک باش ڕادەکەن، بەڵام وردە وردە ڕێگرییان لێ دەکرێت، لە ڕێگەی کاریگەرییە بێهۆشکەرەکانی دنیادۆستی، خۆپەرستی، و گوناهەوە. دوو قوتابی، بە ڕواڵەت بە یەکسانی دڵسۆز و گەرموگوڕ، لە یەکێک لە نامەکانی پۆڵسدا، سڵاوێکی هاوبەشی مەسیحی دەنێرن: «لۆقا و دیماس سڵاوتان لێ دەکەن» (کۆلۆسی 4:14). چەند ساڵێک دواتر، لە زیندانەکەی ڕۆماوە دەنووسێت: «دیماس وازی لێ هێناوم... تەنها لۆقا لەگەڵمدایە.» (2 تیمۆساوس 4:10-11).

لە کاتێکدا گەرموگوڕی شایەنی ستایشە، بەڵام مەرجی نێردراوەکە لەبیر مەکە، «باشە کە هەمیشە بە گەرموگوڕی کاریگەر بیت لە شتێکی باشدا» (غەلاتی 4:18). لەم ڕۆژانەدا زۆر دراوی ساختە هەیە، کە پێی دەوترێت «گەرموگوڕی،» کە وێنە و نووسینی عیسای پێوە نییە. گەرموگوڕی هەیە بۆ ئەندامێتی کڵێسا و مەزهەب، گەرموگوڕی بۆ باوەڕ و دۆگما، گەرموگوڕی بۆ خەیاڵ و شتە لاوەکییەکان. لەمانە دوور بکەوەرەوە.

خوداوەندەکەت بە نموونە و پەسەندکردنی خۆی هیچ ساختەیەکی لەو جۆرەی نەبوو. گەرموگوڕییەکەی هەمیشە لەسەر دوو ئامانج بوو، و تەنها دوو ئامانج — شکۆمەندیی خودا و چاکەی مرۆڤ. با تۆش بەو شێوەیە بیت. سەرەتا (وەک ئەو چوو بۆ پەرستگای زەمینی)، بچۆ ناو پیرۆزگای دڵی خۆت، بە «قامچی پەتە بچووکەکان» (یۆحەننا 2:15). هەموو داگیرکەرێکی ناپیرۆز لەوێ دەربکە. ڕێگە مەدە خۆت فریو بدرێیت. ئەوانی تر ڕەنگە ئەم گەڕانە دڵسۆزانەی گیان بە «پیرۆزیی ساختە» و «فاناتیزم» ناوببەن. بەڵام لەبیرت بێت، نزیکبوونەوە لە ڕزگاربوون، بە تەواوی ونبوونە! گەرموگوڕبوون لەسەر هەموو شتێک جگە لە «یەک شتی پێویست» (لۆقا 10:42) سووکایەتییە بە خودا و بەرژەوەندییە هەتاهەتاییەکانت!

گەرموگوڕییەکەت بۆ ئەوانی تر بێت. ملیۆنان کەس لە دەوروبەرت دەمرن. وەک ئەندامێکی «کاهینایەتی» مەسیحی (1 پەترۆس 2:9)، شایستەیە کە بە خێرایی بچیتە ژوورەوە بە قوربانیدان و بخوورەکەت لە نێوان زیندووان و مردوواندا، «بۆ ئەوەی تاعونەکە بوەستێنرێت» (2 ساموێل 24:21).

با هی تۆ بێت کە بڵێیت،

عیسای پیرۆز! من هی تۆم! تەنها هی تۆم! بە تەواوی هی تۆم! بۆ هەتاهەتایە هی تۆم!
من ئامادەم شوێنت بکەوم، و (ئەگەر پێویست بێت) بۆ تۆ ئازار بچێژم.
من ئامادەم بە فەرمانی تۆ ماڵی دۆڵەکە جێبهێڵم، و ڕووبەڕووی باوبۆرانە ساردەکانی شاخ ببمەوە.
بمبە، بەکارم بهێنە بۆ شکۆمەندیی خۆت. خوداوەند، دەتەوێت چی بکەم؟

«خۆتان بە هەمان بیر چەکدار بکەن»