وێنەی نان
یەکێک لە شتەکان لە کتێبی پیرۆزدا کە هەمیشە سەرسامم دەکات ئەوەیە کە خودا چۆن لایەنەکانی خۆی بە بەکارهێنانی سادەترین و باوترین شتەکان ئاشکرا دەکات. جگە لە ووشەی خودا، پێم وانییە باوەڕداران جورئەت بکەن بڵێن کوڕی خودا وەک نان وایە، بەڵام ئەوە بە تەواوی ئەوەیە کە عیسای خاوەن شکۆ وتی: «من نانی ژیانم» (یۆحەننا ٦:٣٥ NASB). لەم پەیوەندییەدا، زۆر بەراورد و وانە هەیە بۆ ئەوەی چێژیان لێ وەرگرین لە کاتێکدا زیاتر لێی نزیک دەبینەوە.
یەکێک لەو وانانەی کە حەزم دەکرد باشتر لەبیرم بێت پەیوەندی بە دروستکردنی نانەوە هەبوو، کە چەند ساڵێک لەمەوبەر لە کاتی قوتابخانەی یەکشەممەدا لەلایەن پیاوێکەوە درا کە بۆ کۆمپانیایەکی نانی نیشتمانی کاری دەکرد. بێگومان جیاوازی هەیە لە دروستکردنی ناندا، بەڵام لەوەی کە بیرم دێت، تەنها چەند پێکهاتەیەکی سەرەکی هەیە: ئاردێکی باش، ئاو و خوێ. بە شێوەیەکی سەرنجڕاکێش، کاتێک کەسێک بەناو کتێبی پیرۆزدا دەڕوات، دەتوانێت پەیوەندییەکی نایاب لەگەڵ خاوەن شکۆدا بۆ هەریەکەیان بدۆزێتەوە، وەک مرۆڤایەتی پاکی مەسیح لە ئاردە باشەکەدا (لێڤیەتیکۆس ٢:١-٢). خودا ئاو بە ووشەی خۆیەوە دەبەستێتەوە (ئەفەسۆس ٥:٢٦)، و خاوەن شکۆ ووشەکەیە (یۆحەننا ١:١). خوێ پارێزەرە و تامێک دەدات، کە بە ئاسانی دەتوانین لە ڕزگارکەرەکەماندا بیبینین کە خۆی پێشکەش بە خودا کرد (ئەفەسۆس ٥:٢). لایەنەکانی تریش هەن، لەوانە بەکارهێنانی خەمیرە لە جۆرە دیاریکراوەکانی ناندا و کاریگەرییەکانی پرۆسەی نانکردن لەسەر پێکهاتەکان. ئەمانە تەنها چەند خاڵێکن کە دێنە مێشک.
ئەو خزمەتکردن ستوونەکە لە نامەیەکەوە وەرگیرابوو کە لە زیندانییەکەوە پێمان گەیشت کە لەو خەباتەدا گیرابوو لە نێوان ئەنجامدانی ویستی خاوەن شکۆ یان ویستی خۆی. متمانەمان بە خاوەن شکۆ هەیە کە ئەو وتارە لەگەڵ ئەوانی تردا بەکار دەهێنێت بۆ هاندان و بەهێزکردنی دڵت لە کاتێکدا لەگەڵی دەڕۆیت.
