«نەک متمانە بە سامانە نادڵنیاکان بکەن، بەڵکو بە خودای زیندوو، کە بە دەوڵەمەندی هەموو شتێکمان پێدەدات بۆ چێژوەرگرتن.» (١ تیمۆساوس ٦:١٧)
پێموایە زۆر کەس لە کۆمەڵگەکانماندا سەرلێشێواو دەبن کاتێک برایەکی زانا ئامۆژگاریمان دەکات کە دەبێت هەموومان بە گەرموگوڕی لە دژی «ماددەپەرستی» بجەنگین.
ئەگەر پیاوان و ژنان نەزانن ماددەپەرستی چییە، چۆن دەتوانرێت چاوەڕێ بکرێت کە بەشداری لە شەڕەکەدا بکەن؟
ماددەپەرستی لە شێوەی قەیرانیدا ڕوودەدات کاتێک پیاوان و ژنان کە بە وێنەی خودا دروستکراون، ماددە وەک «کۆتایی» – تەنها ڕاستی – قبوڵ دەکەن و سەیری دەکەن.
ئامۆژگارییەکە، «دەبێت دژی ماددەپەرستی بجەنگین،» بەو مانایە نییە کە هەموو کەسێک شمشێرێک بگرێت، و بەدوای پیاوێکدا بە ناوی ماتریالدا بڕوات، و بیکوژێت.
ئەوەی کە بەو مانایە دێت ئەوەیە کە دەبێت دەست بکەین بە باوەڕهێنان بە ڕاستی دروستکردنی خودا. و ئەوەی کە ماددە تەنها دروستکراوێکی خودای هەموو ژیر و هەمیشە خۆشەویستە!
باوەڕدار فریو نادرێت بۆ باوەڕهێنان بەوەی کە شتە فیزیکییەکان کە دەیزانین و چێژی لێوەردەگرین کۆتایی کۆتایین، لە خۆیاندا.
ئەی. دەبلیو. تی.
