داواکاری و ستایش زۆرجار لە پەرستندا تێکەڵ دەکرێن، بەڵام بە شێوەیەکی دروست، تەنها ئەوان پەرستن پێکناهێنن. «پەروەردگار، گیانم ڕزگار بکە،» داواکارییە. «سوپاس، پەروەردگار، بۆ ڕزگارکردنی گیانم،» ستایشە. «سوپاس، پەروەردگار، بۆ ئەوەی تۆ کێیت،» پەرستنە.
داواکاری
نموونەیەک ڕەنگە یارمەتیدەر بێت بۆ ڕوونترکردنەوەی ئەم جیاوازییە وردە. با وا دابنێین کەسێک کە ناتوانێت مەلە بکات دەکەوێتە ڕووبارێکەوە. کاتێک هەوڵ دەدات خۆی ڕزگار بکات، و تێدەگات چەند بێهیوا بووە، لە دڵەوە هاوار دەکات، «یارمەتی! یارمەتی! ڕزگارم بکە! ڕزگارم بکە!» ئەمە داواکارییە. هیچ گوناهبارێکی تاوانبار پێویستی بە فێرکردنی نوێژ نییە. لێکدانەوەیەکی پیوریتان بۆ زەبوور 107، کە گوناهباران وەک هاوارکردن بۆ خودا بۆ ڕزگاربوون وەسف دەکرێن، دەڵێت، «نەهامەتی بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر کەسێک لە هونەری نوێژدا فێر دەکات!»
ستایش
لە وەڵامی هاواری یارمەتی ئەم پیاوە خنکاوەدا، پیاوێکی باش جلوبەرگ لەپێشەوە دەردەکەوێت. بێ دوودڵی، خۆی فڕێ دەداتە ناو ڕووبارەکە و، بە مەترسیدارکردنی ژیانی خۆی، پیاوە خنکاوەکە بە سەلامەتی دەهێنێتە کەنار. وەڵامی ڕزگاربووەکە ستایشێکی زۆرە: «چۆن دەتوانم سوپاسگوزاری خۆم بۆ کردەوەی ئازایانەت لە ڕزگارکردنی ژیانمدا دەرببڕم! سوپاس، دووبارە و سێبارە!» ئەمە ئەوە ڕوون دەکاتەوە کە چی ڕوو دەدات کاتێک گوناهبارێک وا لێ دەکرێت تێبگات کە مەسیح، کوڕی خودا، بە کاری جێگرەوەی خۆی لە گۆلگۆسا، ڕزگاربوونی لە سزای گوناه مومکین کردووە. لەسەر قبوڵکردنی مەسیح وەک ڕزگارکەری خۆی، لە وشەی خوداوە دڵنیا دەکرێتەوە کە ڕزگار بووە. ئەمە ڕۆحی پڕ دەکات لە خۆشی، و لێوەکانی پڕ دەکات لە گۆرانی ستایش بۆ ئەوەی کە ڕزگاری کردووە.
پەرستن
بەڵام ئێستا ڕزگارکەرەکە، دوای ئەوەی ڕزگاربووەکەی بە سەلامەتی گەیاندە ماڵەوە، کارتی خۆی دەداتێ و دەڵێت، «تکایە سبەینێ وەرە ماڵەکەم و نان لەگەڵم بخۆ، بۆ ئەوەی باشتر یەکتر بناسین.» ڕۆژی دواتر پیاوە ڕزگاربووەکە دەچێتە ئەو ناونیشانەی لەسەر کارتەکە بوو. بە سەرسوڕمانەوە، ڕزگارکەرەکەی لە گەورەترین کۆشکدا دەژی لە دەوڵەمەندترین بەشی شارەکە. خزمەتکارەکە دەرگاکە دەکاتەوە و دەیباتە ژوورەوە. پاشان میوانداری ڕزگارکەرەکەی دەردەکەوێت و دەستبەجێ میوانەکەی ئاسوودە دەکات.
لە کاتی نانخواردنێکی نایابدا، ئەو ئاگادار دەبێت لە خانەدانی، میهرەبانی، میوانداری، دانایی، نیعمەت و بێفیزبوونی میواندارەکەی. بە واتایەکی تر، فێر دەبێت کە نرخی کەسایەتی ڕەوشتی و بەهای ڕاستەقینەی میواندارەکەی بزانێت، جگە لەوەی کە بۆی کردووە وەک ڕزگارکەری. لە کاتێکدا کە لەبیری ناکات کە میواندارەکەی ڕزگارکەری بووە، سوپاسگوزارییەکەی بۆ ئەوەی کە بۆی کردووە ئێستا زیاترە لە سەرسامبوون و نرخدانانی بۆ ئەوەی کە خۆی کێیە. و چەند زیاتر میواندارەکەی بناسێت، ئەم نرخدانانە زیاتر گەشە دەکات.
جێبەجێکردن
هیوادارم، ئەم نموونەیە جیاوازییەکە نیشان بدات کە لەنێوان داواکاری، ستایش و پەرستندا هەیە. باوەڕدار هەرگیز ناتوانێت لەبیری بکات کە پەروەردگار عیسای مەسیح ڕزگارکەریەتی، و ئەو بە نرخی خوێنی زۆر بەنرخی خۆی ڕزگاری کردووە. کەچی، کاتێک زیاتر بە نزیکەوە پەروەردگار دەناسێت، سوپاسگوزارییەکەی بۆ ئەو وەک ڕزگارکەر تێکەڵ دەبێت لەگەڵ نرخدانانێکی هەمیشە زیادبوو بۆ کەسایەتی شکۆداری ئەو، چونکە لایەنە جیاوازەکانی کەسایەتی ئەو لەلایەن ڕۆحەوە لە ڕێگەی وشەکەیەوە ئاشکرا دەکرێن. مەسیحی، بە هاوبەشی لەگەڵ پەروەردگاری، دەگاتە ئەوەی لەگەڵ داناترین پیاواندا بڵێت، «خۆشەویستەکەم ... سەرۆکی دە هەزارە ... بە تەواوی جوانە!» (گۆرانی سولەیمان 5:10,16).
«تەنها سێ جۆر نوێژ هەیە: یارمەتیم بدە! – سوپاس – وای!» — ئان لامۆت
