لە پەیمانی کۆندا، خودا بە ئیسرائیلییەکانی فەرموو، «هەموو نۆبەرەیەکی گوێدرێژ بە بەرخێک دەرباز بکە، ئەگەر دەربازی نەکەیت، ئەوا ملی بشکێنە. هەروەها هەموو نۆبەرەیەکی مرۆڤ لە کوڕەکانت دەرباز بکە» (دەرچوون ١٣:١٣). با نزیکەی ٣٠٠٠ ساڵ بگەڕێینەوە دواوە. قەشەیەک قسە لەگەڵ پیاوێکی هەژاری ئیسرائیلی دەکات دەربارەی گوێدرێژە بچووکەکە کە لە تەنیشتیانەوە وەستاوە. پیاوە هەژارەکە دەڵێت، «ناتوانیت تەنها بۆ ئەم جارە لێم خۆش بیت؟ ئەمە نۆبەرەی گوێدرێژەکەمە، و هەرچەندە دەزانم یاسای خودا چی دەڵێت، ئایا ناتوانرێت ژیانی ئەم ئاژەڵە بچووکە بپارێزرێت؟ ناتوانم ئەم ئاژەڵە بچووکە لەدەست بدەم.»
قەشەکە دەڵێت، «یاسای خودا زۆر ڕوونە. ئەگەر گوێدرێژەکە بە مردنی بەرخێک دەرباز نەکرێت، ئەوا دەبێت ملی بشکێنرێت.»
«بەڵام من بەرخم نییە.»
«کەواتە بڕۆ یەکێک بکڕە. بەرخەکە یان گوێدرێژەکە دەبێت بمرێت.»
ئیسرائیلییەکە بە خەمبارییەوە وەڵام دەداتەوە، «کەواتە بێ هیوا بووم چونکە ناتوانم بەرخێک بکڕم.»
پیاوێکی تر کە گوێی لە گفتوگۆکە دەبێت، نزیک دەبێتەوە لە پیاوە هەژارەکە و دەڵێت، «دڵخۆش بە! من بەرخێکی بچووکم هەیە کە هیچ پەڵە و عەیبێکی نییە. هەرچەندە زۆر بەهای هەیە بۆم، بەڵام دەیدەم بە تۆ.»
ئەو دەڕوات، و زۆری پێنەچوو هەردوو گوێدرێژ و بەرخەکە شانبەشانی یەکتر وەستاون. پاشان بەرخەکە دەخرێتە سەر قوربانگا، خوێنی دەڕژێت و بە ئاگر دەسووتێنرێت.
قەشەکە ڕوو لە پیاوە هەژارەکە دەکات و دەڵێت، «دەتوانیت گوێدرێژەکەت ببەیتەوە ماڵەوە. ملی ناشکێنرێت چونکە بەرخەکە لە جێگەی ئەو مردووە. گوێدرێژەکەت دەتوانێت بژی و بە ڕاستودروستی ئازاد بێت، سوپاس بۆ هاوڕێکەت.»
ئەم چیرۆکە بچووکە وێنەیەکی ڕزگاری گوناهبارێکمان پێدەدات. داوای خودا دژی گوناه داوای «شکاندنی مل» دەکات – حوکمێکی ڕاستودروست لەسەر تۆ. تاکە بژاردەی تر مردنی جێگرەوەیەکە کە لەلایەن خوداوە پەسەند کراوە. هەرچەندە هەوڵ بدەیت، ناتوانیت داواکارییەکانی خودا جێبەجێ بکەیت. بەڵام، خودا خۆی بەرخەکەی دابین کرد لە کەسایەتی کوڕە خۆشەویستەکەی، عیسای مەسیح. یۆحەننای لەسەرئاوکەر ئاماژەی پێدا وەک
«بەرخی خودا کە گوناهی جیهان لادەبات» (یۆحەننا ١:٢٩).
عیسا چوو بۆ خاچی گۆلگۆتا
«وەک بەرخێک بۆ سەربڕین» (ئیشایا ٥٣:٧). لەوێ «جارێک بۆ گوناهەکان ئازاری چەشت، ڕاستودروستەکە بۆ ناڕاستودروستەکان، بۆ ئەوەی ئێمە بهێنێتە لای خودا» (١ پەترۆس ٣:١٨). ئەو «لەبەر تاوانەکانمان ڕادەست کرا، و لەبەر ڕاستودروستکردنمان هەڵسێنرایەوە» (ڕۆما ٤:٢٥). خودا حوکمەکەی دژی گوناه کەم ناکاتەوە کاتێک لێخۆشبوون لە گوناهبارەکە دەکات (ڕۆما ٣:٢٥-٢٦). عیسا دەبوو سزاکە بە تەواوی بدات.
چۆن وەڵامی ئەم پرسیارە دەدەیتەوە: «ئایا باوەڕت بە کوڕی خودا هەیە؟» ئەگەر وەڵام بدەیتەوە، «من ئەوم دۆزیوەتەوە کە دەتوانم بە سەلامەتی وەک گەورە و ڕزگارکەرم متمانەی پێ بکەم،» ئەوا خودا بەهای تەواوی قوربانییەکەی عیسا بۆ تۆ دەنووسێت.
خۆشەویستی خودا، شکۆمەندی کوڕە بەنرخەکەی و ڕزگاری گوناهبارەکە هەموویان پێکەوە بەستراونەتەوە. چ کۆمەڵێک نیعمەت و شکۆمەندییەکە! کوڕی خودا خۆی هەموو کارەکە دەکات، و من و تۆ – گوناهبارانی هەژار و تاوانبار کە باوەڕمان پێیەتی – هەموو بەرەکەتەکە وەردەگرین.
«ئۆ، گەورەیی خودا لەگەڵ مندا بڵند بکەن، و با پێکەوە ناوی بەرز بکەینەوە» (زەبوور ٣٤:٣).
