بابەتی فێرخوازی زۆر جار ناخرێتە بەردەممان؛ ئەگەر پشتگوێی بخەین، زۆر شت لەدەست دەدەین کە زۆر یارمەتیدەرە بۆمان لە ژیان و خزمەتی مەسیحیماندا. با ئێستا بیری لێ بکەینەوە، بە هیوای سوودوەرگرتن لە لێکۆڵینەوەیەکی کورت لەو شتانەی کە دەبێت بیانزانین ئەگەر بمانەوێت فێرخوازی ژیر و دڵسۆزی خودا بین.
کاتێک خودا بۆ یەکەم جار فێرخوازەکانی بانگ کرد، هەموو ئەوەی کە هەیبوو بە دوو وشە پێی وتن: «دوام بکەوە.» فێرخوازەکان، کەواتە، شوێنکەوتووی ئەو بوون. بەم شێوەیە وانەکانیان فێربوون. ئەوان ئەویان بینی، گوێیان لێی بوو، و گوێڕایەڵی ئەویان کرد. ئەو فێرکردنەی کە وەریانگرت خەسڵەتێکی پراکتیکی هەبوو. ئەوان ئەوەیان دەکرد کە ئەو پێی دەوتن بە سادەیی دڵ و بە مێشکێکی ئامادە. لە خزمەتی ئەودا دڵخۆش بوون، چونکە فەرمانەکانی قورس نەبوون، و نیرەکەی قورس نەبوو.
جەماوەر و مەرجەکانی فێرخوازی
لە نووسینە پیرۆزەکەدا کە لە سەرەوە ئاماژەی پێکرا، دەبینین کە لەو کاتەدا، «جەماوەرێکی زۆر لەگەڵی دەڕۆیشتن.» ناتوانرێت بوترێت کە خودا مامۆستایەکی بەناوبانگ بوو، یان هەرگیز ئامانجی ئەوە بووبێت کە خەڵک، وەک خۆیان، بۆ لای خۆی ڕابکێشێت. دەخوێنینەوە کە ئەو جەماوەری ناردەوە (دوای ئەوەی کە پێداویستییە جەستەییەکانیانی دابین کردبوو) چونکە بە هیچ شێوەیەک جەماوەرەکە فێرخوازەکانی ئەو نەبوون.
ئەوان بەدوای ئەودا دەگەڕان بۆ ئەوەی لە نەخۆشییەکانیان چاکیان بکاتەوە، یان خواردنیان بداتێ بۆ تێرکردنی برسییەتییان، بەڵام جگە لەم پێداویستییە دروستکراوانە، وادیارە هیچ ئارەزوویەکی تایبەتییان بۆ ئەو نەبووبێت. خودا ئەمەی دەزانی، و پێی وتن، «ئێوە بەدوای مندا دەگەڕێن، نەک لەبەر ئەوەی موعجیزەکانتان بینی، بەڵکو لەبەر ئەوەی لە نانەکانتان خوارد و تێر بوون» (یۆحەننا ٦:٢٦).
بەڵام، لەم بۆنەیەدا جەماوەرەکە لەگەڵی ڕۆیشتن، و ئەمەش دەرفەتی بە خودا دا کە مەرجەکانی فێرخوازییان پێ بدات، وتی:
«ئەگەر هەر کەسێک بێتە لای من، و ڕقی لە باوک و دایک و ژن و منداڵ و برا و خوشکەکانی نەبێتەوە، بەڵێ، و ژیانی خۆشی، ناتوانێت ببێتە فێرخوازی من.» ئەم ڕقبوونەوە لە خێزانی خۆی، لە ژیانی خۆی، و هەڵگرتنی خاچی خۆی بنەماکانی فێرخوازی بوون. دەبێت پچڕانێکی تەواو لەگەڵ ژیانی کۆن هەبێت.
سروشتی ڕۆحیی فێرخوازی
ئەگەر ڕێگە بدەین هەستە سروشتییەکان و ژیری کاریگەریمان لەسەر دابنێن کاتێک ئەم وشانە تاوتوێ دەکەین، زۆر هەڵە دەکەین. تەنها ڕۆحی خودا دەتوانێت فێرمان بکات کە مانایان چییە، و ئێمە خۆمان دەدەینە دەست فێرکردنەکانی ئەو.
«ئەوەی لە جەستە لەدایک دەبێت جەستەیە؛ و ئەوەی لە ڕۆح لەدایک دەبێت ڕۆحە» (یۆحەننا ٣:٦). ژیری و هەستی جەستە جەستەیین، و فێرکردنی ڕۆح ڕۆحییە.
پیتەر هەڵەیەکی گەورەی کرد کاتێک سەرزەنشتی خودای کرد؛ ئەو بە فێرخوازەکانی گوتبوو کە دەبێت زۆر شت لە دەستی پیران و سەرۆک کاهینەکان و نووسەران بچێژێت، و بکوژرێت؛ هەرچەندە لە سێ ڕۆژدا زیندوو دەبێتەوە. بەڵام خودا بە توندی سەرزەنشتی پیتەری کرد، شەیتانی لە پشت وشەکانییەوە بینی، چونکە ئەو حەزی لە شتەکانی خودا نەبوو، بەڵکو لە شتەکانی مرۆڤ بوو (مەرقۆس ٨:٣١-٣٤).
دوای ئەوەی ئەمەی بە پیتەر گوت، خەڵک و فێرخوازەکانی بانگ کرد بۆ لای خۆی، و وتی:
«هەر کەسێک بیەوێت دوای من بێت، با خۆی نکۆڵی لێ بکات، و خاچەکەی هەڵبگرێت، و دوام بکەوێت.»
پیتەر لەلایەن ئەو شتانەوە بەڕێوە دەبرا کە هی مرۆڤن - هەڵەیەکی کوشندە! بەڵام چەند بە ئاسانی دەکرێت. تەنها پێویستە ڕێگە بە جەستەمان بدەین و دەستبەجێ تووشی هەڵە دەبین. لە لایەکی ترەوە، کاتێک خاچەکەمان هەڵدەگرین، جەستە بە تەواوی لەکار دەخەین. خاچەکە سزای مردن بەسەر جەستەدا دەسەپێنێت. تەنها یەک شت کۆتایی پێ دێنێت – مردن. خاچەکە هێزی کاریگەرییە؛ کەواتە، چەند گرنگە کە بەردەوام خاچەکەمان لەسەر بێت.
ژماردنی تێچوو
ئینجا پێویستە ئەو وانەیە فێر بین کە خودا لە دوو نموونەکەدا فێری کردین: دروستکردنی بورجەکە، و پاشا کە دەچێتە جەنگەوە و ڕووبەڕووی پاشایەکی تر دەبێتەوە کە دوو هێندە سەربازی هەیە. لە هەردوو حاڵەتەکەدا بانگەوازەکە بۆ ژماردنی تێچووە. نەژماردنی تێچوو گەمژەییە، بەڵام زۆر کەس هەن کە وەک مەسیحی دەست پێ دەکەن بەبێ ئەوەی بەرپرسیارێتییەکان لەبەرچاو بگرن. پێویستە بە هێمنی و بە وریاییەوە حیساب بکەین نەک تەنها چۆن دەست پێ بکەین، بەڵکو چۆن بەردەوام بین و لە کۆتاییدا بگەیەنینە ئەنجامێکی شەرەفمەندانە. ئەگەر تێچووەکە بژمێرین، بە خێرایی تێدەگەین کە هیچ هێزێک بۆ ئەم شتانە لە جەستەماندا نییە و دەتوانین هەموو توانایی و هێزەکەمان لە ڕۆحی خودادا بدۆزینەوە. ئەو کەسەیە کە ئەوەی خودا دروستی دەکات، و نیعمەت و هێز دەدات بۆ ئەو ململانێیەی کە تێیدا هەیە.
لە هەموو ئەمانەدا، پۆڵسی نێردراو نموونەیەکی باشە. ئەو تێچووەکەی ژمارد و هەموو شتێکی لەدەست دا، وەک لە فلیپییەکان ٣دا پێمان دەڵێت. ئەو کارەکەی بە باشی ئەنجام دا، و بە شەرەف و شکۆمەندی کۆتایی پێ هێنا. ئەو دەیگوت:
«ڕێڕەوەکەم تەواو کردووە، باوەڕەکەم پاراستووە» (٢ تیمۆساوس ٤:٧). ئەوەی ئێستا بۆی مابووەوە تاجەکە بوو. خاچەکە کاتێک بە دڵسۆزی هەڵدەگیرێت، تاجەکە مسۆگەر دەکات. و ئەمەش ئەوەیە کە خودا دەیەوێت ئێمە لاسایی بکەینەوە، کۆتاییەکی شەرەفمەندانە بۆ ڕێگای باوەڕ؛ ئەوەی پیتەر پێی دەڵێت چوونەژوورەوەیەکی زۆر بۆ شانشینی هەتاهەتایی.
وازهێنان لە هەموو شتێک
ئینجا دیسانەوە، ئەگەر پاشایەک بچێتە جەنگەوە لەگەڵ پاشایەکی تر، بێگومان تێچووەکە دەژمێرێت، و ڕووبەڕووی ئەو ڕاستیانە دەبێتەوە کە ململانێکە بەڕێوە دەبەن. فێرخوازی ڕاستەقینە ململانێی تێدایە، و ئێمە هیچ توانایەکمان بۆ ئەمە نییە جگە لە هێزی ڕۆحی خودا. بەڵام ئەگەر پرسیار بکرێت، «کەواتە فێرخوازی خودا عیسا چی هەیە بۆ بەخشین؟» بە یەک وشە، وەڵامەکەی ئەوەیە، هەموو شتێک.
«هەر کەسێک لە ئێوە واز لە هەموو شتێک نەهێنێت کە هەیەتی، ناتوانێت ببێتە فێرخوازی من.»
کاتێک خودا عیسا لەسەر زەوی بوو، زۆر کەس حەزیان دەکرد وەک فێرخواز دوای بکەون. یەکێکیان دەوڵەمەند بوو، بەڵام کاتێک پێی گوترا هەموو ئەوەی هەیەتی بیفرۆشێت، و دوای مەسیح بکەوێت، خاچەکەی هەڵبگرێت، ویستی سامانەکەی بپارێزێت. یەکێکی تر وتی کە دوای خودا دەکەوێت بۆ هەر شوێنێک کە ئەو بچێت، بەڵام کاتێک خودا پێی گوت کە ئەو شوێنی نییە سەری لێ دابنێت، و لە ئەنجامدا دەبێت زۆر ناڕەحەتی بچێژێت، ئەو لای دا و وازی لە بیرۆکەی بوون بە فێرخواز هێنا.
ڕاستییەکە ئەوەیە کە ئەگەر ئێمە بە ڕاستی فێرخوازی خودا عیسا بین، ناتوانین ڕێگە بە هیچ شتێک بدەین بێتە نێوانمان و ئەو، هیچ شتێک کە جێگەی ئەو پلە باڵایە بگرێتەوە کە دەبێت لە دڵماندا هەبێت.
ئایا خودا بانگی کردووین بۆ ئەوەی دوای بکەوین؟ کەواتە با بە شێوەیەکی شایستە وەڵامی بانگەوازەکەی بدەینەوە، بە وازهێنان لە هەموو شتێکی تر؛ بۆ ئەوەی ئەو پلە باڵایە لە دڵماندا هەبێت؛ و بۆ ئەوەی بتوانین دوای بکەوین، و لەگەڵی بین. ئەو دەبێت لە دڵماندا لەسەر تەخت دابنرێت، و نابێت هیچ ڕکابەرێک لەوێدا هەبێت. جا باوک بێت، دایک بێت، ژن بێت، منداڵ بێت، برا بێت، خوشک بێت، هاوڕێ بێت، یان تەنانەت ژیانی خۆمان، هەموو دەبێت جێبهێڵدرێن بۆ داننان بە باڵادەستی ئەو و دوای کەوتن لێی.
قازانجی هەتاهەتایی
نابێت بیر لەوە بکەینەوە کە ئەو پەیوەندییە زەمینییانەی کە وازیان لێ دەهێنین بۆ ئەوەی دوای خودا بکەوین، بۆ هەمیشە لەدەستمان دەچن. نەخێر، بە شێوەیەکی باشتر بەدەستیان دەهێنین. نەک تەنها ئێستا، وەک جەستەی کۆن، بەڵکو وەک لە خودادا. هەبوونیان لە جەستەدا واتە هەبوونیان بۆ ماوەیەکی کورت لە ژیانی زەمینیماندا. کاتێک لە خودادا ڕایاندەگرین، بۆ هەمیشە هەیانە؛ نەک تەنها لەم ژیانەدا بەڵکو لەوەی کە دێت. ئازادکراو لە گرێدراوییە زەمینییەکان، ئێمە بە ڕاستی بووینە فێرخوازی خودا عیسا.
