هیچ بابەتێک لەمە سەرسوڕهێنەرتر نییە — «ئارامگریی خودا.» بیر لە تێپەڕبوونی سەردەمەکان بکەرەوه کە ئەو ئارامگرییە ٦٠٠٠ ساڵە بەردەوامە! بیر لە جەماوەرەکان بکەرەوه کە بابەتی ئەوە بوون — ملیۆنان لەسەر ملیۆنان، لە کەشوهەوا و سەدە جیاوازەکاندا! بیر لە تاوانەکان بکەرەوه کە بە درێژایی ئەو ماوەیە، ئەو ئارامگرییەیان تاقیکردووەتەوە و ماندوویان کردووە — ژمارەیان — قێزەونییان — توندبوونیان!
مێژووی جیهان مێژوویەکی بەردەوامی گوناهە — وروژاندنێکی درێژخایەنی لێبوردەیی خودای گشتگیرە! کەنیسە، وەک کەشتییەکی لاواز، لەسەر زەریایەکی گەورەی بێباوەڕی دەجوڵێتەوە؛ و هێشتا جیهان، لەگەڵ بارگرانییەکانی، هێشتا پارێزراوە! هاواری ملیۆنان گوناهباری لەم ساتەدا دەچێتە «گوێیەکانی خودای گشتگیر» و هێشتا، «سەرەڕای هەموو ئەمانە،» دەستی میهرەبانیی ئەو «هێشتا درێژکراوەتەوە!»
و کێیە ئەم خودایە پڕ لە ئارامگرییە؟ ئەو بوونەوەرە گشتگیرەیە کە دەیتوانی ئەم ملیۆنانە لە ساتێکدا لێبدات؛ کە دەیتوانی، بە هەناسەیەک، جیهان لەناو ببات — نەخێر، پێویستی بە هیچ دەربڕینێکی ئەرێنی یان بینراوی گشتگیربوونی خۆی نەدەبوو بۆ ئەنجامدانی ئەمە — بەڵکو تەنها دەستی پشتیوانیی خۆی بکێشێتەوە!
بێگومان، لە نێو هەموو نموونەکانی هێزی خودای گشتگیر، هیچ یەکێکیان سەرسوڕهێنەرتر و سەیرتر نییە لە «هێزی خودا بەسەر خۆیدا.» ئەو «هێواشە لە تووڕەبووندا.» «دادوەری کاری نامۆی ئەوە.» ئەو «میهرەبانی نیشانی هەزاران کەس دەدات.» خودا بۆ ماوەی ١٥٠٠ ساڵ، لە موساوە تا عیسا، لەگەڵ بێباوەڕیی ئیسرائیلدا ئارام دەگرێت؛ و هێشتا، وەک نووسەرێک ئاماژەی پێدەکات، «ئەو وەک تەنها ڕۆژێکباسی دەکات.» «بە درێژایی ڕۆژەکە دەستەکانم بۆ گەلێکی یاخی و سەرکەش درێژکردووە.» چ ڕوونکردنەوەیەک بۆ ئەم نەرمونیانییە؟ «بیرۆکەکانی من بیرۆکەکانی ئێوە نین، و ڕێگاکانی ئێوەش ڕێگاکانی من نین — خودا دەفەرموێت!»
باوەڕدار، ئارامگریی خودا بەرامبەر بە تۆ چەند گەورە بووە! لە حاڵەتی بێباوەڕیتدا، کاتێک لە مێگەلی ئەو سەرگەردان بوویت، بە چ خۆشەویستییەکی بێوچانەوە بەدوای تۆدا هات؛ سەرەڕای هەموو سەرکەشییەکانت؛ هەرگیز وازی لە گەڕان نەهێنا «تا دۆزییەوە!» بیر لە بێهێزی و ماندوێتیت بکەرەوه لەوەتەی بوویت بە باوەڕدار — حاڵەت و هەستە هەمیشە گۆڕاوەکانت — کەمبوونەوە و زیادبوونەکانی شەپۆلی خۆشەویستیت؛ و هێشتا، لەبری ئەوەی تۆ بە ویستی سەرکەشی خۆت بسپێرێت، قسەی ئەو دەربارەی تۆ ئەوەیە، «چۆن دەتوانم وازت لێبهێنم؟» بۆ ماوەی ژیانێک، خودای ڕزگارکەرت لە دەرگاکەتدا وەستاوە و لێیداوە؛ و هەڵوێستی هێشتا هەر وایە، «سەیرکە، من وەستاوام!»
چۆن دەبێت ئارامگریی عیسا وای لێبکات لەژێر تاقیکردنەوەدا ملکەچ بم! کاتێک ئەو ماوەیەکی زۆر لەگەڵمدا ئارامی گرتووە، ئایا من لەگەڵیدا «ئارام» ناگرم؟ کاتێک بیر لە ئارامگریی ئەو دەکەمەوە لەژێر خاچێکی زۆر قورستردا، ئایا دەتوانم ناڕەزایی دەرببڕم — کاتێک ئەو ناڕەزایی دەربڕی! نەخێر، من هەموو بیرۆکەیەکی ناڕەزایی ڕادەگرم، و بە دڵنیایی و خۆشەویستییەوە سەیری «خودای هەموو ئارامگریی» دەکەم،
بە ئاشتییەوە پاڵ دەکەوم و دەخەوم، چونکە تەنها تۆ، ئەی پەروەردگار، وادەکەیت بە سەلامەتی بژیم! (زەبوورەکان ٤:٨)
