«خودای هەموو نیعمەتێک.» (1 پەترۆس 5:10)
«بە نیعمەتی خودا — من ئەوەم کە هەم!» (1 کۆرنسۆس 15:10) — ئەمە دانپێدانانی هەتاهەتایی باوەڕدارە. نیعمەت دۆزییەوە کە ئەو یاخیبوو بوو لە دژی خودا — وەک کوڕی خودا بەجێی دەهێڵێت! نیعمەت دۆزییەوە کە ئەو لە دەروازەکانی دۆزەخدا سەرگەردان بوو — وەک لە دەروازەکانی بەهەشتدا بەجێی دەهێڵێت! نیعمەت پلانی ڕزگارکردنی داڕشت. دادپەروەری هەرگیز نەیەکرد؛ ژیری هەرگیز نەیدەتوانی. و نیعمەتە کە ئەو پلانە جێبەجێ دەکات. هیچ گوناهبارێک هەرگیز بەدوای خودادا نەدەگەڕا — تەنها «بە نیعمەت.»
دارستانەکانی عەدەن دەبووە گۆڕی ئادەم — ئەگەر نیعمەت بانگی نەکردایە. ساوڵ دەژیا و دەمرد وەک چەوسێنەرێکی خۆبەزلزان — ئەگەر نیعمەت نەیخستایە. دزەکەی سەر خاچ هەر بەردەوام دەبوو لە دەربڕینی کفرەکانی — ئەگەر نیعمەت زمانەکەی نەگرتایە و بۆ شکۆمەندی ئامادەی نەکردایە. دزەکەی سەر خاچ هەر بەردەوام دەبوو لە دەربڕینی کفرەکانی — ئەگەر نیعمەت زمانەکەی نەگرتایە و بۆ شکۆمەندی ئامادەی نەکردایە.
«لە دارە گرێدارەکان,» ڕەزەرفۆرد دەڵێت، «خودا دەتوانێت دەفرەکانی بەزەیی بۆ خزمەت لە کۆشکی بەرزی شکۆمەندی دروست بکات!»
«هاتم، بینیم، سەرکەوتم!» ڕەنگە ڕزگارکەر لەسەر هەموو یادگارییەکی نیعمەتەکەیبینووسێت.
«من هاتم بۆ لای گوناهبارەکە؛ من سەیریم کرد؛ و بە نیگایەکی خۆشەویستی بێسنوور — من سەرکەوتم بەسەریدا!»
ئەی باوەڕدار، تۆ ئەمڕۆ ئەستێرەیەکی سەرگەردان دەبوویت، کە تاریکی تاریکی بۆ هەتاهەتایە بۆی پارێزراوە! تۆ بێ مەسیح — بێ هیوا — بێ بەش دەبوویت؛ ئەگەر نیعمەت بانگی نەکردای و ناچاری نەکردای! و نیعمەتە کە لەم ساتەدا «دەتپارێزێت.» تۆ زۆر جار پەترۆس بوویت — وازت لە گەورەکەت هێناوە — بەڵام دووبارە بۆ لای گەڕێنراویتەتەوە. بۆچی تۆ دیماس یان یەکێک لە یەهودانەبوویت؟
«من نوێژم بۆ کردوویت — بۆ ئەوەی باوەڕت شکست نەهێنێت.»
ئایا ئەمە لێکدانەوە و بیرکردنەوەی خۆت نییە لەسەر ڕابردووی ژیان:
«بەڵام من نا — بەڵکو نیعمەتی خودا کە لەگەڵم بوو!» (1 کۆرنسۆس 15:10)
هەوڵ بدە لە هەموو ساتێکدا پشت بەم نیعمەتە ببەستیت. «نیعمەتی زیاتر! نیعمەتی زیاتر!» پێویستە هاواری بەردەوامت بێت. دابینکردنی بێسنووری ئەو — هاوتایە لەگەڵ پێویستیبێسنوورت. گەنجینەی نیعمەت، هەرچەندە هەمیشە بەتاڵ دەبێتەوە — هەمیشە پڕە. کلیلەکەی نوێژ کە دەیکاتەوە — هەمیشە لەبەردەستدایە! و بەخشندەی هەموو شتێک کە بەرەکەتەکانی نیعمەت دەبەخشێت — هەمیشە «چاوەڕێی ئەوەیە کە بەخشندە بێت.» بەڵێنی تۆمارکراو هەرگیز ناتوانرێت هەڵبوەشێنرێتەوە یان پێچەوانە بکرێتەوە،
«نیعمەتی من بەسە بۆ تۆ.»
خوێنەر! هەوڵ بدە زۆر لەسەر ئەم بابەتە بێ کۆتاییە بژیت! نیعمەتی خودا سەرچاوەی بەرەکەتە کاتییە کەمەکانە — هەروەها بەرەکەتە ڕۆحییە بەرزەکانیشە. نیعمەت هۆکاری پارووی نانی ڕۆژانەیە — هەروەها هۆکاری تاجی شکۆمەندی هەتاهەتاییشە! بەڵام تەنانەت سەبارەت بە بەزەییەکانی زەویش، هەرگیز کەناڵی نیعمەت لەبیر مەکە: «لە ڕێگەی مەسیح عیساوە!»
شیرینە کە هەموو بەرەکەتێک، تەنانەت بچووکترین و سادەترین نیشانەی بەخشندەیی خودا — بە خاچی گۆلگۆتەوە ببەستیتەوە — بۆ ئەوەی بەرەکەتە باوەکانی ژیان بە «شوێنی بزمارەکان» مۆر بکرێن! ئەمە دوو هێندە بەنرخیان دەکات کە بیر بکەیتەوە، «هەموو ئەمە لە عیساوە دێت!»
با ئەوانی تر بە بەزەییەکانی خودا ڕازی بن کە پەیمانیان لەسەر نییە. با هی من بێت کە بڵێم، وەک منداڵی نیعمەت، و میراتگری شکۆمەندی — «باوکم لە ئاسمان، ئەمڕۆ نانی ڕۆژانەم پێ بدە.» پشت بە «تەواویەتی لە هەموو شتێکدا» دەبەستم کە لەلایەن «خودای هەموو نیعمەتێکەوە» بەڵێنی پێدراوە،
«منیش پاڵ دەکەوم و بە ئاشتی دەخەوم، چونکە تەنها تۆ، ئەی یەزدان، وادەکەیت بە سەلامەتی بژیم!» (زەبوور 4:8)
