«کەواتە ئەمە دەڵێم، لە ڕۆحدا بڕۆن…» (غەلاتییەکان 5:16)
بە دیاریکراوی چی لە ڕۆیشتن لە ڕۆحدا بەشدارە؟ لە ڕاستیدا ئەوەندە ئاڵۆز و ناپراکتیکی نییە وەک هەندێک کەس وا بیر دەکەنەوە. لێرەدا وەک ڕۆژێک ڕۆیشتن لە ڕۆحدا دەبێت!
ڕۆژەکە بە نوێژ دەست پێ بکە
یەکەم، ڕۆژەکە بە نوێژ دەست پێ دەکەیت. هەموو گوناهە ناسراوەکان لە ژیانتدا دان پێدا دەنێیت؛ ئەمە تۆ دەکاتە دەفرێکی پاک و بۆیە لەلایەن خوداوە بەکارهێنراو. کات لە ستایش و پەرستندا بەسەر دەبەیت؛ ئەمە ڕۆحت ڕێک دەخات. کۆنترۆڵی ژیانت ڕادەستی ئەو دەکەیت؛ ئەمە تۆ بەردەست دەکات بۆ ئەوەی یەزدان ژیانی خۆی لە ڕێگەی تۆوە بژی. لەم کردەی دووبارە تەرخانکردنەدا، «واز لە پیلانگێڕی بێ پێویست دەهێنیت و حوکمڕانی ژیانت بە ئەو دەسپێریت.»
خۆراک لە وشەی خودا وەربگرە
دواتر، کات لە خواردنی وشەی خودا بەسەر دەبەیت. لێرەدا وەسفێکی گشتی لە ویستی خودا بۆ ژیانت وەردەگریت. و لەوانەیە هەندێک ئاماژەی دیاریکراویش لە ویستی ئەو بۆ تۆ لە بارودۆخی ئێستاتدا وەربگریت.
ئەرکە ڕۆژانەییەکانت جێبەجێ بکە
دوای کاتی بێدەنگیت، ئەو شتانە دەکەیت کە دەستەکانت بۆی دەچن. بە شێوەیەکی ئاسایی ئەوان ئەرکە سادە، ڕۆتینی، و ئاساییەکانی ژیان دەبن. لێرەدایە کە زۆر کەس بیرۆکەی هەڵەیان هەیە. ئەوان وا بیر دەکەنەوە کە ڕۆیشتن لە ڕۆحدا نامۆیە بە جیهانی پێشپۆش و جلوبەرگی کار. لە ڕاستیدا زۆربەی لە دڵسۆزی و کۆششی لە کاری ڕۆژانەدا پێکهاتووە.
دانپێدانان و گوێڕایەڵی بە درێژایی ڕۆژ
بە درێژایی ڕۆژ دان بە گوناهدا دەنێیت و وازی لێ دەهێنیت هەر کە ئاگاداری بوویت. ستایشی یەزدان دەکەیت کاتێک بەرەکەتەکانی دێنە بیرت. گوێڕایەڵی هەموو پاڵنەرێک دەکەیت بۆ ئەنجامدانی چاکە، و ڕەتکردنەوەی هەموو تاقیکردنەوەیەک بۆ خراپە.
ئەوەی دێتە ڕێت وەک ویستی ئەو قبوڵ بکە
پاشان ئەوەی کە بە درێژایی ڕۆژ دێتە ڕێت وەک ویستی ئەو بۆ خۆت وەردەگریت. پچڕانەکان دەبنە دەرفەت بۆ خزمەتکردن. نائومێدییەکان دەبنە دانانی ئەو. پەیوەندییە تەلەفۆنییەکان، نامەکان، میوانەکان وەک بەشێک لە پلانی ئەو سەیر دەکرێن.
هارۆڵد وایڵدیش ئەم پوختەیەی خوارەوەی لە یەکێک لە کتێبەکانی وەرگرتووە:
«وەک چۆن هەموو باری گوناهەکەت بەجێدەهێڵیت، و پشت بە کاری تەواوکراوی مەسیح دەبەستیت، بە هەمان شێوە هەموو باری ژیان و خزمەتەکەت بەجێبهێڵە، و پشت بە کاری ئێستای ڕۆحی پیرۆز ببەستە.»
«هەر بەیانییەک خۆت ڕادەستی ڕۆحی پیرۆز بکە بۆ ئەوەی ڕێنماییت بکات و بە ستایش و ئارامییەوە بڕۆ، وازی لێ بهێنە کە تۆ و ڕۆژەکەت بەڕێوە ببات. بە درێژایی ڕۆژ، خووی بە دڵخۆشی پشت بەستن و گوێڕایەڵیکردنی ئەو بگرە، چاوەڕێی ئەوە بکە کە ڕێنمایی بکات، ڕووناک بکاتەوە، سەرزەنشت بکات، فێر بکات، بەکار بهێنێت، و لە تۆدا و لەگەڵ تۆدا ئەوە بکات کە دەیەوێت. پشت بە کارکردنی ئەو ببەستە وەک ڕاستییەک، بە تەواوی جیاواز لە بینین یان هەستکردن. تەنها با باوەڕ بە ڕۆحی پیرۆز بکەین و گوێڕایەڵی بکەین وەک فەرمانڕەوای ژیانمان، و واز لە باری هەوڵدان بۆ بەڕێوەبردنی خۆمان بهێنین؛ ئەوکات میوەی ڕۆح لە ئێمەدا دەردەکەوێت، وەک ئەو دەیەوێت، بۆ شکۆمەندی خودا.»
