هەندێک کەس ئەمڕۆ نازانن کێ یان چی دەپەرستن – بەڵام هەر دەیپەرستن. هەندێکی تر دەزانن کێ دەپەرستن، بەڵام زۆر بیر لەوە ناکەنەوە چۆن بپەرستن. پاشان هەندێک هەن کە پێیان وایە تەنها ئەوان «پەرستکارانی ڕاستەقینەن» – دڵنیان کە ڕاستن، و بە هەمان شێوە دڵنیان کە هەموو ئەوانی تر هەڵەن. پاشان ئەوانی تریش هەن.
لە کەمپێکی کتێبی پیرۆزدا ماوەیەک لەمەوبەر، داوام لە پێنج گەنجی مەسیحی کرد – نموونەیەکی بچووک لە «ئێمەی تر» – وەڵامی ئەم پرسیارانە بدەنەوە: کێ دەپەرستیت؟ چۆن دەپەرستیت؟ چەند جار دەپەرستیت؟ پەرستن چییە؟ بە ئاسانی وەڵامی پرسیاری «کێ»یان دایەوە: خودا؛ پەروەردگار؛ عیسا؛ باوک؛ ڕزگارکەر. وەڵامەکانیان بۆ پرسیاری «چۆن» جیاوازتر بوون: بە چوون بۆ کەنیسە؛ بە بیرکردنەوە لێی؛ بە گوێگرتن لە مۆسیقای ستایش؛ بە خوێندنەوەی کتێبی پیرۆز؛ بە گوێگرتن لە وتار. پرسیاری «چەند جار» ئەم وەڵامانەی هێنا: هەفتانە؛ ڕۆژانە؛ بەردەوام؛ هەموو کاتێک کە بیر لە خودا دەکەمەوە؛ کاتێک دەچمە کەنیسە. وەڵامەکانی پرسیاری «پەرستن چییە؟» بووە هۆی گفتوگۆیەکی باش: ئەوەی کە ڕۆژی یەکشەممە بەیانی دەیکەین؛ پەرستن و ستایش؛ بیرهێنانەوەی ئەوەی خودا کێیە و چی کردووە؛ ئەوەی خودا لە ئێمەی دەوێت؛ من بەڕاستی دڵنیا نیم پەرستن چییە.
ئەگەر دڵنیایت کە هەموو شتێک دەربارەی پەرستن دەزانیت، ئەوا ڕەنگە پرسیار و وەڵامەکانی سەرەوەت بە بێزارکەر زانیبێت. ئەگەر وایە، ڕەنگە تایبەتمەندییەکانی ئەم مانگەش سەرنجت ڕانەکێشن. بەڵام ئەگەر تۆ وەک «ئێمەی تر» بیت، ڕەنگە بەسوود بن بۆ وەڵامدانەوەی هەندێک لە پرسیارەکانت، پرسیارکردن لە هەندێک لە وەڵامەکانت، و تۆزێک زیاتر نزیکت بکەنەوە لەوەی ببیتە «ئەو جۆرە پەرستکارەی کە باوک دەیگەرێت.»
