شتێکی تر هەیە پەیوەست بە چاوەڕێکردنم بۆ کوڕی خودا لە ئاسمانەوە. من هێشتا ئەو کەسەم لەگەڵدا نییە کە خۆشم دەوێت، و لە کاتێکدا چاوەڕێی دەکەم، بە جیهاندا دەڕۆم بە ماندوویی و شەکەت بە ڕۆح و سروشتی هەموو شتێکی دەوروبەرم. چەند زیاتر لە پەیوەندیدا بم لەگەڵ خودا، ئەوەندە زیاتر هەست بە ڕۆحی جیهان دەکەم کە ماندووکەرە بۆم، هەرچەندە خودا هێشتا ڕۆحم لە هاوبەشی و پەیوەندیدا لەگەڵ خۆیدا دەپارێزێت.
بۆیە، پۆڵس دەڵێت، لە ٢ تەسەلۆنیکی ١، «بۆ ئەوەی ئێوەی خەمبار پشوو بدەن لەگەڵمان.» من ئێستا پشوو بە ڕۆحم دەدەم لە چاوەڕێکردنی مەسیحدا، دەزانم کە کاتێک ئەو دێت، هەموو شتێک بە ویستی خۆی دەبێت؛ چونکە هاتنی مەسیح، کە کێشە دەبێت بۆ جیهان، دەبێتە پشووی تەواو و هەمیشەیی بۆ پیرۆزەکان. دروست نییە کە لە خزمەت و ململانێ ماندوو بین. ئۆه، نەخێر! با ڕۆژانە سەرکەوتوو بم، بەڵام هێشتا شەڕکردن پشوو نییە.
کاتێک لە شکۆمەندیدا بم، هەموو شتێک باشتر دەزانم، ڕۆحم گەورەتر دەبێت، و توانای زیاتری دەبێت بۆ چێژوەرگرتن لەوەی خودا بەڕاستی چییە؛ بەڵام هەمان جۆری خۆشییە کە ئێستا هەمە، وەک چۆن کاتێک ئەو دێت بۆ ئەوەی لە پیرۆزەکانیدا شکۆمەند بێت.
