ویلیام سارۆیان کەسایەتییەکی ئەدەبیی ناسراوی نێودەوڵەتی بوو. خەڵاتی پولییتزەری بۆ نووسینەکانی بردەوە، بەڵام ڕەتی کردەوە وەری بگرێت. لە تەمەنی ١٥ ساڵیدا، وازی لە خوێندن هێنا بۆ ئەوەی ئەم پیشەیە پەیڕەو بکات، و لە تەمەنی ٢٦ ساڵیدا وەک بلیمەتێک لە نووسینی داهێنەردا جێگیر بوو. لە تەمەنی ٧٢ ساڵیدا بە شێرپەنجە کۆچی دوایی کرد.
پێنج ڕۆژ پێش مردنی، بەڕێز سارۆیان لێدوانێکی بەجێهێشت بۆ ئەوەی دوای مردنی لە ڕۆژنامەدا بڵاوبکرێتەوە. ئەوەی وتوویەتی: «هەموو کەسێک دەبێت بمرێت، بەڵام من هەمیشە باوەڕم وابووە کە لە حاڵەتی مندا ئیستسنایەک دەکرێت. ئێستا چی؟»
هەر کەسێک کە ئاشنای پەیامی کتێبی پیرۆز بێت، دەیتوانی وەڵامی پرسیارەکەی ئەم پیاوە بەناوبانگە بداتەوە، «ئێستا چی؟»
چی دێت دواتر
کتێبی پیرۆز بە ڕوونی پێمان دەڵێت چی دێت دوای مردن:
بۆ مرۆڤەکان دانراوە کە جارێک بمرن، بەڵام دوای ئەمە حوکمدان (عیبرانییەکان ٩:٢٧).
بەڕێز سارۆیان هیوای خواست کە ڕەنگە لە حاڵەتی ئەودا ئیستسنایەک بکرێت، بەڵام کاتێک نزیک بووەوە لە کاتی ڕۆیشتنی، تێگەیشت کە هیوایەکی ناڕاستەقینەی هەبووە. ناوبانگ، بەهرە، و بیرکردنەوەی هیواخوازانە هەموویان زۆر بەتاڵ و بێئارامن لە ئامادەیی مردندا.
با دیسانەوە گوێ لە کتێبی پیرۆز بگرین، ووشەی خودای زیندوو: تەنها سەرچاوەی متمانەپێکراوی زانیارییە لەسەر ئەم بابەتە. هەستانەوەیەک هەیە. ئەم ژیانە کۆتایی چیرۆکەکە نییە بۆ هیچ یەکێک لە ئێمە:
بۆچی دەبێت بە شتێکی باوەڕنەکراو دابنرێت لای ئێوە، کە خودا مردووەکان زیندوو بکاتەوە؟ (کردارەکان ٢٦:٨).
عیسا خۆی وتی،
سەرسام مەبن بەمە: چونکە کاتژمێرێک دێت، کە هەموو ئەوانەی لە گۆڕەکاندا دەنگی ئەو دەبیستن و دێنە دەرەوە؛ ئەوانەی چاکەیان کردووە، بۆ هەستانەوەی ژیان؛ و ئەوانەی خراپەیان کردووە، بۆ هەستانەوەی ئیدانەکردن (یۆحەننا ٥:٢٨-٢٩).
عیسای مەسیح خۆی گەورەترین بەڵگەی هەستانەوەیە:
مەسیح بۆ گوناهەکانی ئێمە مرد بەپێی کتێبی پیرۆز… نێژرا… لە ڕۆژی سێیەمدا هەستایەوە بەپێی کتێبی پیرۆز (١ کۆرنسۆس ١٥:٣-٤).
ئەوانەی دەمرن بەبێ باوەڕبوون بە خوداوەند عیسای مەسیح، بەبێ هیوا دەمرن و دەچنە ناو هەتاهەتاییەکی ونبوو:
خراپەکاران دەخرێنە دۆزەخەوە، و هەموو ئەو نەتەوانەی کە خودا لەبیر دەکەن (زەبوور ٩:١٧).
عیسا وتی،
ئەگەر باوەڕ نەکەن کە من ئەوم، ئەوا لە گوناهەکانتاندا دەمرن… بۆ کوێ من دەڕۆم، ئێوە ناتوانن بێن (یۆحەننا ٨:٢١،٢٤).
ئەو کەسانەی کە بە بێباوەڕی دەمرن، دیسانەوە زیندوو دەکرێنەوە بۆ ئەوەی لەسەر تەختی سپی گەورە حوکم بدرێن وەک لە بینین ٢٠:١١-١٥دا تۆمار کراوە.
ئەوانەی کە عیسایان وەک خوداوەند و ڕزگارکەر قبوڵ کردووە، کاتێک جەستەیان دەمرێت، دەچنە ناو ئامادەیی ڕاستەوخۆی ئەو:
ئەمڕۆ لەگەڵ مندا دەبیت لە بەهەشتدا (لۆقا ٢٣:٤٢-٤٣).
کتێبی پیرۆز بە ڕوونی فێرمان دەکات کە خوداوەند عیسای مەسیح دیسانەوە دێتەوە. ئەو خۆی وای وت:
من دیسانەوە دێمەوە (یۆحەننا ١٤:٣).
ئێمە نازانین کەی ئەمە ڕوودەدات، بەڵام کاتێک ڕوویدا، هەموو باوەڕدارانی زیندوو و هەروەها ئەوانەی کە بە باوەڕ مردوون، بە جەستە دەبرێنە ئاسمان. گوێ لەم وشانە سەرسوڕهێنەرە بگرن:
خوداوەند خۆی لە ئاسمانەوە دادەبەزێت بە هاوارێکەوە، بە دەنگی سەر فریشتە، و بە دەنگی کەڕەنای خودا: و مردووەکانی ناو مەسیح یەکەم جار هەڵدەستنەوە: پاشان ئێمە کە زیندووین و ماوینەتەوە پێکەوە لە هەورەکاندا هەڵدەگیرێین بۆ چاوپێکەوتنی خوداوەند لە ئاسماندا: و بەم شێوەیە هەمیشە لەگەڵ خوداوەنددا دەبین (١ تەسەلۆنیکی ٤:١٦-١٧).
دوای ئەم ڕووداوە، کاتێک دەبێت بۆ حوکمەکانی توندی خودا بەسەر جیهاندا پێش ئەوەی عیسای مەسیح لەگەڵ پیرۆزەکانیدا بگەڕێتەوە بۆ حوکمڕانی وەک پاشای پاشاکان و خوداوەندی خوداوەندەکان لە ماوەی هەزار ساڵ ئاشتیدا.
ئەم پەیامە بە ئارەزووی من گەیشتووەتە دەستت کە ڕەنگە تۆ لە نێو ئەو ژمارەیەدا بیت کە باوەڕ بە ئینجیل دەکەن و بەم شێوەیە سەر بە مەسیح بن. بە خۆشی و هیواوە دەتوانین ڕووبەڕووی هەموو پرسیارەکان سەبارەت بە مردن و هەتاهەتایی داهاتوو ببینەوە. کاری تەواوکراوی مەسیح لەسەر خاچ بەسە بۆ خودا. قوربانییەکەی قبوڵ کراوە!
خوێنی عیسای مەسیح کوڕی ئەو لە هەموو گوناهێک پاکمان دەکاتەوە (١ یۆحەننا ١:٧).
هەر کەسێک ناوی خوداوەند بانگ بکات ڕزگاری دەبێت (ڕۆما ١٠:١٣).
