پرسیارەکە زۆرجار لە مێشکی خەڵکی خودا، بەتایبەتی ئەوانەی کە لە باوەڕدا گەنجن، دروست دەبێت: «ئەگەر دوای ئەوەی ڕزگارمان بوو، گوناه بکەین، چی بکرێت؟» زۆر منداڵی خودا وتوویانە: «دەزانم کە باوەڕم بە مەسیح هێناوە، و دەبینم کە گوناهەکانم بە خوێنی ئەو لادراون؛ بەڵام ئەوەی کە بێزارم دەکات ئەو گوناهانەن کە ئێستا دەیکەم، و چییان لێ بکەم؟»
وەڵامی ڕاستەوخۆی ئەم پرسیارە لە ١ یۆحەننا ٢: ١، ٢ دا هاتووە: «منداڵە بچووکەکانم، ئەم شتانەتان بۆ دەنووسم بۆ ئەوەی گوناه نەکەن. و ئەگەر هەر کەسێک گوناه بکات، پارێزەرێکمان هەیە لەلای باوک، عیسای مەسیحی ڕاستودروست: و ئەو کەفارەتە بۆ گوناهەکانمان.» ئەمە بە ڕوونی بۆ باوەڕداران نووسراوە، چونکە نێردراوەکە وەک «منداڵەکانم» ناویان دەبات؛ واتە، ئەوانەی کە لە خوداوە لەدایکبوون. و دووبارە، «پارێزەرێکمان هەیە لەلای باوک،» چونکە تەنها ئەوانەی کە لە نوێوە لەدایکبوون دەتوانن خودا بە باوکی خۆیان بزانن.
تەواوێتی قوربانی مەسیح
یەکەم شت کە دەبێت بیبینین ئەوەیە کە، وەک باوەڕداران بە خوداوەند عیسا، هەموو گوناهەکانمان لەبەردەم خودا بە یەک قوربانی لەسەر خاچ لادەبرێن، وەک لە نامەی عیبرانییەکاندا بە تەواوی ڕوون کراوەتەوە؛ چونکە تاوەکو ئەمە نەبینرێت، هەمیشە سەرلێشێواوی لە مێشکدا دەبێت، کە زانیارییەکانی لێخۆشبوونی گوناهەکانمان لەگەڵ کاری مەسیح تێکەڵ دەکات کە هەموویانی لادەبرد کاتێک هەموویان لە داهاتوودا بوون. لە عیبرانییەکان ١٠: ١١، ١٢، ١٤، دەخوێنینەوە: «و هەموو کاهینێک ڕۆژانە ڕادەوەستێت و خزمەت دەکات و زۆرجار هەمان قوربانییەکان پێشکەش دەکات، کە هەرگیز ناتوانن گوناهەکان لادەبەن: بەڵام ئەم پیاوە [مەسیح]، دوای ئەوەی یەک قوربانی بۆ گوناهەکان پێشکەش کرد، بۆ هەمیشە لە دەستە ڕاستی خودا دانیشت... چونکە بە یەک قوربانی ئەوانەی کە پیرۆز کراون بۆ هەمیشە تەواو کردووە.» کاهینەکان، لەژێر یاسادا، ڕادەوەستان و «زۆرجار هەمان قوربانییەکان پێشکەش دەکرد، کە هەرگیز نەیاندەتوانی گوناهەکان لادەبەن،» بۆیە کارەکەیان هەرگیز تەواو نەدەبوو؛ بەڵام ئەم پیاوە (مەسیح) یەک قوربانی پێشکەش کرد، و «بۆ هەمیشە لە دەستە ڕاستی خودا دانیشت.» ئایا دەبینیت، خوێنەری خۆشەویست، کە تەنها یەک قوربانی بۆ گوناهەکان هەیە، و هەرگیز یەکێکی تر نابێت؟ بۆیە ئەگەر هەموو گوناهەکانت ئەوکات لادەبران، هەرگیز ناتوانن لادەبرێن، چونکە مەسیح جارێکی تر نامرێت.
خەڵک زۆرجار دەڵێن: «دەزانم کە گوناهەکانم تاوەکو گۆڕانکارییەکەم لادەبران»؛ بەڵام کتێبی پیرۆز هەرگیز بەو شێوەیە قسە ناکات. کەی مەسیح گوناهەکانی تۆی هەڵگرت؟ لەسەر خاچ. ئایا بەشێک لە گوناهەکانی تۆی هەڵگرت، یان هەموویانی لادەبرد تاوەکو ڕۆژی گۆڕانکارییەکەت؟ نەخێر؛ ئەگەر یەکێکی هەڵگرت، هەموویانی هەڵگرت کاتێک هەموویان لە داهاتوودا بوون، کاتێک تۆ هیچ کام لەوانەت نەکردبوو؛ چونکە، پیرۆز بێت ناوی، ئەو «یەک قوربانی بۆ گوناهەکان» پێشکەش کرد، و پاشان «بۆ هەمیشە لە دەستە ڕاستی خودا دانیشت.» ئەم وشەی «بۆ هەمیشە» ئەوە نییە کە بۆ هەتاهەتایی بەکاردێت، بەڵکو واتای بەردەوام، بێ پچڕان، هەرگیز هەڵنەستانەوە بۆ پێشکەشکردنی قوربانییەکی تر یان تەواوکردنی کارەکە؛ و هۆکاری ئەوەی کە ئەو بەو شێوەیە لە دەستە ڕاستی خودا دانیشتووە ئەوەیە کە «بە یەک قوربانی ئەوانەی کە پیرۆز کراون بۆ هەمیشە [هەمان وشە] تەواو کردووە.» ئەو ئێمەی بۆ هەمیشە تەواو کردووە، بۆیە ئەو بۆ هەمیشە دانیشتووە. بەهای یەک قوربانییەکەی، کە هەموو گوناهەکانمانی لادەبرد، بۆ هەمیشەیە؛ بۆیە، ئەو هیچ کارێکی تری نییە لە سەرانسەری هەتاهەتاییدا سەبارەت بە لادانی گوناهەکانی ئەوانەی کە باوەڕ بە ناوی ئەو دەهێنن. بێگومان، کاتێک ڕۆحێک بۆ یەکەم جار لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە بەئاگا دێت، تەنها گوناهەکانی ڕابردوو دەتوانرێت بخرێنە بەردەم زانیارییەکانی، و ئەو دەزانێت کە لێیان خۆش بووە؛ بەڵام پاشان، کاتێک زانیارییەکانی لێخۆشبوونمان دەست دەکەوێت، دەبینین کە ئەو کارەی کە گوناهەکانمانی لادەبرد کاتێک هەموویان لە داهاتوودا بوون، و بەهای ئەو یەک قوربانییە تەنها تاوەکو ڕۆژی گۆڕانکارییەکەمان نەبوو. ئێستا ئێمە ئەوە دەبینین کە کارەکەی کرد «بۆ هەمیشە لە دەستە ڕاستی خودا دانیشت،» چونکە ئەو ئێمەی بۆ هەمیشە تەواو کردووە بەو یەک قوربانییە؛ و خودا دەڵێت: «گوناهەکانیان و تاوانەکانیان چیتر بەبیر ناهێنمەوە» (عیبرانییەکان ١٠:١٧). لێخۆشبوونی گوناهەکان بەشی هاوبەشی هەموو مەسیحییەکانە، وەک لە ١ یۆحەننا ٢: ١٢ دا دەخوێنینەوە: «منداڵە بچووکەکانم، بۆتان دەنووسم، چونکە گوناهەکانتان لەبەر ناوی ئەو لێتان خۆش بووە.» هیچ واتایەکی نابێت ئەگەر بڵێین گوناهەکانی داهاتوومان لێمان خۆش بووە، چونکە ئەوانمان نەکردووە، و نابێت بیر لە گوناهکردن لە داهاتوودا بکەینەوە؛ بەڵام ئێمە هەمیشە دەتوانین بڵێین، وەک مەسیحییەکان، وەک لە کۆلۆسی ١:١٤ دا، «کە تێیدا ڕزگاریمان هەیە بە خوێنی ئەو، تەنانەت لێخۆشبوونی گوناهەکانیش.»
دوو واتای لێخۆشبوون
بەڵام زۆر کەس بیریان کردووەتەوە: «ئەگەر 'لێخۆشبوونی گوناهەکانمان' هەبێت، بۆچی لە ١ یۆحەننا ١:٩ دا دەخوێنینەوە: 'ئەگەر گوناهەکانمان دان پێدا بنێین، ئەو دڵسۆز و دادپەروەرە کە لێمان خۆش بێت'؟» واتایەکی تریش هەیە کە کتێبی پیرۆز باسی لێخۆشبوون دەکات: کاتێک منداڵێکی خودا گوناهی کردووە، و هاوبەشییەکەی پچڕاوە، و دان بە گوناهەکەیدا دەنێت، لێخۆشبوون بەدەست دەهێنێت، نەک بە واتای نەهاتنە ژماردن، وەک لە ڕۆما ٤:٧، ٨ دا، بەڵکو بە واتای گەڕاندنەوەی هاوبەشی و خۆشی، کە بەهۆی گوناهەکەوە پچڕابوو. ئایەتی سەرەوە (١ یۆحەننا ١:٩) لێدوانێکی گشتییە، و دەتوانێت بۆ گوناهبارێک بێت کە بۆ یەکەم جار دێتە لای خودا و دان بە گوناهەکانیدا دەنێت، و بەم شێوەیە لێخۆشبوون بۆ یەکجار بەدەست دەهێنێت لەسەر بنەمای مردنی مەسیح، یان بۆ منداڵێکی خودا کە گوناهی کردووە و دان پێدا دەنێت، و لێخۆشبوون وەک منداڵێک لەلایەن باوکەوە بەدەست دەهێنێت. یەکێکیان دەتوانرێت پێی بوترێت لێخۆشبوونی ڕەواکردن لە حاڵەتی گوناهبارەکەدا؛ و ئەوی تر، لێخۆشبوونی باوکانە، یان حکومەتی، لە حاڵەتی پیرۆزێکدا؛ و زۆر گرنگە کە جیاوازی لە نێوان هەردووکیاندا بکرێت.
