پرسیار: پرسیارم لە برایەک کرد کە ئایا دەبێت نوێژ بۆ مەسیحییە زۆر چەوساوەکان بکەین، وەک ئەوەی داوام لێکرابوو بیکەم. وەڵامی ئەو ئەوە بوو، «بۆچی؟ نوێژی ئەو کەسەی داوای لێکردیت بەسە. هەروەها، ئەگەر یەک جار نوێژ بۆ خودا بکەیت دەربارەی شتێک کە داوای دەکەیت، ئەوە بەسە – دووبارە نوێژی بۆ مەکە چونکە ئەوە متمانە بە خودا نییە.» بەڵگەی ئەو لەسەر مەتتا ١١:٢٤ دامەزراوە، کە دەڵێت، «هەر شتێک داوای بکەن کاتێک نوێژ دەکەن، باوەڕ بکەن کە وەری دەگرن، و دەبێتە هی ئێوە» (NKJV). من پێم وایە دەبێت چەندین جار نوێژ بکەین و داوای هەمان شت لە خودا بکەین. ئایا من هەڵەم؟ یارمەتی!
وەڵام: ئەو برایەی ئامۆژگاری کردیت کە زیاتر لە یەک جار نوێژ بۆ هەمان شت نەکەیت خراپ بە مەتتا ١١:٢٤ بەکاردەهێنێت و ئامۆژگارییەکی خراپت پێدەدات. ڕاست نییە کە یەک ئایەتی کتێبی پیرۆز لە دەرەوەی چوارچێوەکەی دەربکەیت بۆ سەلماندنی شتێک کە نووسینەکانی تر پشتیوانی ناکەن.
خوداوەند چەندین ڕێنمایی دەربارەی نوێژ پێداوین. یەکێکی زۆر گرنگ کە یارمەتی پرسیارەکەی تۆ دەدات لە لوقا ١٨:١-٨ دایە. ئەو بەشە دەڵێت:
پاشان ئەو نموونەیەکی بۆ ئەوان گوت، کە پیاوان هەمیشە دەبێت نوێژ بکەن و دڵیان سارد نەبێتەوە، و گوتی: «لە شارێکدا دادوەرێک هەبوو کە نە لە خودا دەترسا و نە ڕێزی لە مرۆڤ دەگرت. ئێستا بێوەژنێک لەو شارەدا هەبوو؛ و ئەو هاتە لای، و گوتی، 'دادپەروەریم بۆ بکە لە دژی دوژمنەکەم.' و ئەو بۆ ماوەیەک نەیویست؛ بەڵام دواتر لە دڵی خۆیدا گوتی، 'هەرچەندە من لە خودا ناترسم و ڕێز لە مرۆڤ ناگرم، بەڵام چونکە ئەم بێوەژنە بێزاری دەکەم، تۆڵەی لێ دەکەمەوە، نەوەک بە هاتنی بەردەوامی بێزارم بکات.'» پاشان خوداوەند گوتی، «گوێ بگرن چی دادوەرە نادادپەروەرەکە گوتی. و ئایا خودا تۆڵەی هەڵبژاردەکانی خۆی ناکاتەوە کە ڕۆژ و شەو هاوار بۆ ئەو دەکەن، هەرچەندە ئەو درێژخایەنە لەگەڵیان؟ من پێتان دەڵێم کە ئەو بە خێرایی تۆڵەیان لێ دەکاتەوە. لەگەڵ ئەوەشدا، کاتێک کوڕی مرۆڤ دێت، ئایا ئەو بەڕاستی باوەڕ لەسەر زەوی دەدۆزێتەوە؟» (لوقا ١٨:١-٨)
هۆکاری ئەوەی خوداوەند ئەم نموونەیەی گوت لە ئایەتی ١ دا پێمان دەدرێت: ئەو ویستی فێرگەی شوێنکەوتووانی خۆی بکات «کە پیاوان هەمیشە دەبێت نوێژ بکەن و دڵیان سارد نەبێتەوە.» ئەو ئاماژەی بەوەدا کە دادوەرەکە لە کۆتاییدا بە داواکارییە دووبارەکانی بێوەژنەکە ڕازی بوو، و خودا بە دڵنیاییەوە هەمان شت بۆ هەڵبژاردەکانی خۆی دەکات – زاراوەیەک کە بۆ باوەڕداران بەکاردێت – «کە هاوار دەکەن ڕۆژ و شەو بۆ ئەو» (لوقا ١٨:٧).
بنەمایەکی گرنگی تر لەم پەیوەندییەدا لە لوقا ١١:٨ دایە، کە دەڵێت، «لەبەر بەردەوامییەکەی ئەو ئەوەندەی پێویست بێت پێی دەدات.» ئایەتی دواتر بەردەوام دەبێت و دەڵێت، «داوا بکەن، و پێتان دەدرێت» (لوقا ١١:٩).
لە ٢ کۆرنسۆس ١٢:١-٩ دەربارەی ئەوە دەخوێنین کە چۆن پۆڵسی نێردراو سێ جار نوێژی کرد کە دڕکەکەی لە گۆشتیدا لاببرێت. ئەوە پێی درابوو بۆ ئەوەی ڕێگری لێ بکات لە بەرزبوونەوە بەهۆی ئەو ئەزموونەی کە هەبوویەتی لە بەرزبوونەوە بۆ بەهەشت و بیستنی شتانێک کە نەدەتوانرا دەرببڕدرێن. خودا پۆڵسی سەرزەنشت نەکرد بۆ ئەم نوێژانە، بەڵام بە نێردراوەکەی گوت کە نیعمەتی ئەو بەسە بۆی.
باشترین نموونە لە هەموویان خوداوەند عیسای مەسیحە. لە شەوی پێش خاچکردنی، کەمێک پێش ئەوەی بگیرێت و بە خراپە و نادادپەروەرانە مامەڵەی لەگەڵ بکرێت، عیسا قوتابییەکانی بردە باخچەی گەتسیمانی، لەسەر کێوی زەیتوون لە دەرەوەی ئۆرشەلیم. هەموو ئینجیلێک بەشێک لەوەی کە لەوێ ڕوویدا، زۆر درەنگ ئەو شەوە، پێمان دەڵێت.
بە سەیری مەتتا ٢٦:٣٦-٥٦ دەبینین کە عیسا چوو بۆ ئەم باخچەیە، زۆربەی قوتابییەکانی لە نزیک دەروازەکە بەجێهێشت (مەتتا ٢٦:٣٦). ئەو پیتەر و یەعقوب و یۆحەنای لەگەڵ خۆی برد بۆ باخچەکە و داوای لێکردن کە لەگەڵی چاودێری بکەن (مەتتا ٢٦:٣٧-٣٨). پاشان لە ئایەتی ٣٩ دا ئەو «کەمێک زیاتر ڕۆیشت و کەوتە سەر ڕووی، و نوێژی کرد.» لە ئایەتی ٤٢ دا ئەو «بۆ جاری دووەم» چوو و دووبارە نوێژی کرد. کەمێک دواتر ئەو جارێکی تر چوو و هەمان شتی نوێژ کرد بۆ «جاری سێیەم،» وەک لە ئایەتی ٤٤ دا تۆمار کراوە. قوتابییەکانی نەتوانین لەگەڵی بەئاگا بمێننەوە و چاودێری بکەن. خوداوەند لە ئازارێکی زۆردا نوێژی کرد، بەڵام تەنها ناوەڕۆکی سەرەکی نوێژەکانی پێمان دەدرێت. ئەو ماوەیەکی باشی بە نوێژکردن بەسەر برد، و ئەو نموونەی تەواوی ئێمەیە لە هەموو ڕوویەکەوە!
بەو وەک نموونەی خۆمان هەروەها وەک مامۆستای خۆمان ناتوانین هەڵە بکەین. با شوێنی ئەو بکەوین و بە دڵسۆزی و بە پەرۆشییەوە نوێژ بۆ خودای گوێگر لە نوێژ و وەڵامدەرەوەی نوێژ بکەین!
