«یەعقوب بە تەنیا مایەوە، و پیاوێک (خودا) لەگەڵی زۆرانبازی کرد تا بەرەبەیان ... پاشان پیاوەکە گوتی: 'بمبە، چونکە بەرەبەیانە.' بەڵام یەعقوب وەڵامی دایەوە: 'ناتبەرم تا بەرەکەتم نەدەیتێ.'» سەرەتای 32:24، 26 NIV
واڵکەر پێرسی لەبیرمە چونکە یەکەم ڕۆمانی خەڵاتی نیشتمانیی کتێبی بردەوە لە هەمان ساڵدا کە دەستم بە وانەوتنەوەی ئینگلیزی کرد. لە زۆربەی ژیانی پیشەییدا، ئەم نووسەرە بەناوبانگە لەگەڵ مرۆڤایەتیی زانستیدا زۆرانبازی دەکرد، لە گەڕانێکی ڕۆحیدا بۆ شتێک کە پێوەی بگرێت. بەڵام نووسینەکانی هەمیشە گومانیان لەوەدا ڕەنگدەدایەوە کە هیچ شتێک نییە شایەنی گرتن بێت.
پاشان چەند ساڵێک دواتر، لە وتارێکدا دەربارەی مردنی پێرسی لە گۆڤارێکی ئەدەبیدا، سەرسام بووم بە خوێندنەوەی ئەم وتەیەی لێیەوە: «ئەم ژیانە زۆر زۆر کێشەیە ... بۆ ئەوەی بگەی بە کۆتایی و پاشان لێت بپرسرێت چی لێ بکەیت و ناچار بیت وەڵام بدەیتەوە، 'مرۆڤایەتیی زانستی.' ئەوە نابێت ... دەبێت کەمتر لە نهێنیی بێسنوور و خۆشیی بێسنوور کە خودایە قبوڵ نەکەیت. لە ڕاستیدا، داوای دەکەم! ڕەتیدەکەمەوە کەمتر لەوە قبوڵ بکەم. نازانم بۆچی کەسێک کەمتر لە یەعقوب قبوڵ دەکات، کە بە ڕاستی دەستی بە خوداوە گرت و وازی لێ نەهێنا تا خودا خۆی ناساند و بەرەکەتدار کرد.»
وای! چ سەرسوڕمانێک بوو کە بزانم گەڕانی درێژخایەنی واڵکەر پێرسی لە کۆتاییدا بردییە کتێبی پیرۆز، کە لەوێدا خۆی لە یەعقوبدا بینییەوە، کە گوتی واز لە خودا ناهێنێت تا خودا بەرەکەتدار نەکات. پێرسی لە کۆتاییدا مرۆڤایەتیی زانستی ڕەتکردەوە بۆ بەرەکەتی پەیوەندییەک لەگەڵ خودای کتێبی پیرۆز.
ئایا کەسێک دەناسیت کە بەدوای خودادا دەگەڕێت؟ ئەو لە کتێبی پیرۆزدا دەدۆزرێتەوە، کە لەوێدا کوڕەکەی، عیسای مەسیح، دەڵێت: «من ڕێگا و ڕاستی و ژیانم. کەس نایەتە لای باوک (خودا) تەنها لە ڕێگەی منەوە نەبێت» (یۆحەننا 14:6). مرۆڤایەتیی زانستی، بوونگەرایی و هەموو «ئیسم»ێکی تر بێهیوا دەکەن. تەنها پەیوەندییەکی هەتاهەتایی لەگەڵ خودای کتێبی پیرۆزدا تێر دەکات. بۆچی کەسێک کەمتر لەوەی یەعقوب یان پێرسی کردیان قبوڵ بکات؟
