هەڵبژاردەی گرنگ – ئەوکاتە
ئەوە پرسیارە گەورەکە بوو نزیکەی ٢,٠٠٠ ساڵ لەمەوبەر لە ئۆرشەلیم. چەند قەرەباڵغی و پەرۆشییەک! خەڵکەکە دەبوو هەڵبژاردەیەک بکەن کە زۆر گرنگتر بوو لە هەر هەڵبژاردنێکی سیاسی – ئەنجامەکان دەرئەنجامی هەتاهەتاییان دەبوو. داب و نەریت ئەوە بوو کە پیلاتۆس، حاکمی فەلەستین، ساڵانە یەک زیندانی جوولەکە ئازاد بکات. ئەو ڕۆژە دەنگی وەرگرت بۆ ئەوانەی لەگەڵ عیسای مەسیح بوون و ئەوانەی لەگەڵ باراباس بوون. باراباس بە کوشتن تاوانبار کرابوو، لە کاتێکدا عیسا بە بەزەیی بوو، پێداویستییەکانی زۆر کەسی دابین دەکرد. بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر، خەڵکەکە باراباسیان لەسەر عیسا هەڵبژارد. هاواریان کرد، «با ئەو (عیسا) خاچ بدرێت!» جەختیان لەسەر ئەوە کردەوە کە باراباس ئازاد بکرێت (مەتتا ٢٧:٢١-٢٣). بڕیاریان دابوو، بۆیە پیلاتۆس وەک داواکارییەکەیان کردی. باراباس ئازاد کرا و عیسای مەسیح لەسەر خاچێک لەسەر گردی گۆلگۆتا لە دەرەوەی ئۆرشەلیم بە بزمار لێدرا.
هەڵبژاردەی گرنگ – ئێستا
هەڵبژاردەیەکی زۆر خراپ! خودا ئەو کردارە ترسناکەی لەبیر نەکردووە – کوشتنی کوڕە خۆشەویستەکەی خۆی. ڕۆژێک دێت کە هەموو کەسێک دەبێت لەبەردەم خودادا بوەستێت و لێپرسینەوە بکات لەوەی چی لەگەڵ کوڕەکەی کردووە – نەک تەنیا ئەوانەی کوشتیان، بەڵکو هەموو ئەوانەی لەو کاتەوە ژیاون. هەڵبژاردەی تۆ چییە؟ ئایا وەری دەگریت یان ڕەتی دەکەیتەوە؟ ناتوانیت بڵێیت، «من بێلایەنم؛ نە لەگەڵم و نە دژم.» حاکم پیلاتۆس هەوڵی ئەوەی دا و سەرکەوتوو نەبوو؛ و بۆ تۆ، من یان هیچ کەسێکی تر سەرکەوتوو نابێت. هەندێک کەس پێیانوایە ئەگەر عیسای مەسیح ئەمڕۆ لێرە بێت مامەڵەیەکی باشتر وەردەگرێت. بەڵام زۆربەی خەڵک زیاتر گرنگی بە خۆشی، پارە، ناوبانگ و تەنانەت هەندێک ئایین دەدەن. کەم گرنگی بە خودا یان کوڕەکەی عیسای مەسیح دەدرێت، بۆچی خاچ درا یان مەرجەکانی خودا بۆ چوونە بەهەشت. ئایا گەمژەیی نییە دژی خودا دەنگ بدەیت؟ چی دەبێت ئەگەر تۆ ئەمڕۆ بمرێت؟ ڕۆحی نەمرت بۆ کوێ دەچێت؟ تەنیا دوو شوێن هەیە: بەهەشت و دۆزەخ. و تەنیا یەک ڕێگا هەیە بۆ بەهەشت: «عیسا فەرمووی… 'من ڕێگام'» (یۆحەننا ١٤:٦). «هیچ ناوێکی تر لەژێر ئاسماندا نییە کە لەنێو مرۆڤدا درابێت کە بەهۆیەوە دەبێت ڕزگار بین» (کردارەکان ٤:١٢). گوناهەکانمان، جا کەم بن یان زۆر، ئێمە لە خودا جیا دەکەنەوە. بەڵام خودا کوڕەکەی خۆی بەخشی بۆ ئەوەی بۆ ئێمە بمرێت و ئێمە لای ئەو قبوڵکراو بکات. «خوێنی عیسای مەسیح، کوڕەکەی، هەموو گوناهێکمان پاک دەکاتەوە» (١ یۆحەننا ١:٧). دەبێت تۆبە بکەین – دان بەوەدا بنێین کە گوناهبارین – و عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرمان قبوڵ بکەین. ئەوکاتە دڵنیا دەبین لەوەی کە شوێنەکەمان بەهەشتە!
هەڵبژاردەی گرنگ – بۆ تۆ
ئێستا کاتی ئەوەیە هەڵبژاردەی دروست بکەیت – هەڵبژاردەیەک کە دەرئەنجامی هەتاهەتایی هەیە! «چۆن ڕزگارمان دەبێت ئەگەر پشتگوێ خستنی ڕزگارییەکی وا گەورە بکەین؟» (عیبرانییەکان ٢:٣).
