مەسیحییەک ئێوارەیەک بە ناوەڕاستی شارێکی گەورەی ڕۆژھەڵاتیدا دەگەڕایەوە ماڵەوە. لەناکاو پیاوێکی بەرز و جوان ڕێگەی لێگرت، بەم وشانە،
«بەختت بۆ دەڵێم.» ھاوڕێکەمان ئەوەندە سەری سوڕما کە بۆ ساتێک وەڵامی نەدایەوە. پیاوەکە ڕوونی کردەوە:
«من بەختبێژم؛ دەتوانم پێت بڵێم لە داھاتوودا چی ڕوودەدات.» «بەڵام چۆن بزانم کە ڕاست دەڵێیت؟»
«ئۆھ، من کتێبم ھەیە. بە ئەستێرەناسی دەڵێم.»
«باشە، من دەمەوێت سەرەتا پرسیارێکت لێ بکەم، بۆ ئەوەی تاقیت بکەمەوە بزانم دەتوانیت ڕاستی بڵێیت یان نا. ئەگەر بتوانیت بەختم بە ڕاستی بڵێیت، بێگومان دەتوانیت بەختی خۆت بڵێیت. لە سەد ساڵی داھاتوودا لە کوێ دەبیت؟»
بەختبێژەکە زۆر بێزار دیار بوو، و وەڵامی دایەوە: «ئۆھ، ئەوە نازانم! بەڵام با سەیری دەستت بکەم، و بەختت بۆ دەڵێم.»
«بەڵام» مەسیحییەکە وەڵامی دایەوە «منیش بەختبێژم. منیش کتێب بەکاردێنم؛ و ئەگەر یەک شتم پێ بڵێیت، بەختت بۆ دەڵێم.» «چیت دەوێت پێت بڵێم؟»
«ئایا باوەڕت بە گەورە عیسای مەسیح، کوڕی خودا ھەیە؟ کە ھاتە ئەم جیھانە، لەسەر خاچ مرد بۆ ئەوەی سزای گوناھەکانت بدات، لە ڕۆژی سێیەمدا زیندوو بووەوە و ئێستا لە بەھەشتدا بەرز کراوەتەوە و دووبارە دێتەوە بۆ دادگاییکردنی زیندووان و مردووان»؟
«نەخێر! ئەو کوڕی خودا نەبوو. و من باوەڕ بە ھیچ کام لەوانە ناھێنم.»
«ئێستا،» ھاوڕێکەمان وەڵامی دایەوە، پەیمانی نوێیەکی لە جانتاکەی دەرهێنا، «بەختت بۆ دەڵێم. کتێبەکەم پێم دەڵێت، 'ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە دەھێنێت ژیانی ھەمیشەیی ھەیە: و ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە ناھێنێت ژیان نابینێت؛ بەڵام تووڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە.' ئەمە بەختی تۆیە: ئێستا تووڕەیی خودای زیندوو و ڕاستەقینە ھەمیشە لەسەرت دەمێنێتەوە؛ و ئەگەر بەم شێوەیە بەردەوام بیت، بێگومان ھەمیشەیی لە دەریاچەیەکدا بەسەر دەبەیت کە بە ئاگر و گۆگرد دەسووتێت. تەنھا یەک ڕێگای ڕزگاربوون ھەیە: 'باوەڕ بە گەورە عیسای مەسیح بھێنە.'» گفتوگۆیەکی درێژ لەسەر شەقامەکە بەردەوام بوو، و بەختبێژەکە پرسی، «دەتوانم یەکێک لە کتێبەکانت وەربگرم؟» داواکارییەکە بە خۆشحاڵییەوە قبوڵ کرا.
پرسیاری دواتر ئەوە بوو، «لە کوێ دەژیت؟ کەی دەتوانم بێم و بتبینم؟»
ڕۆژی دواتر ئەو و ھاوڕێیەکی ھاتن و گفتوگۆیەکی درێژیان لەگەڵ مەسیحییەکەدا کرد و بە کۆپییەکی کتێبی پیرۆزەوە ڕۆیشتن. خودا بە تەنھا دەزانێت ئەنجامەکەی چی دەبێت.
بەختی ھەمیشەیی تۆ
با پرسیارێکت لێ بکەم، خوێنەر، ئایا تا ئێستا بیرت لە بەختت کردووەتەوە، بەختی ھەمیشەییت؟ پێویست ناکات لەو بارەیەوە لە گوماندا بمێنیتەوە. سوپاس بۆ خودا کتێبێکمان ھەیە کە ھیچ جێگایەک بۆ نادڵنیایی لەم بابەتانەدا ناھێڵێتەوە. لە سەد ساڵی داھاتوودا لە کوێ دەبیت؟ سبەینێ لە کوێ دەبیت؟ چی دەتوانێت کورتتر، ڕوونتر، بەنرختر، و لە ھەمان کاتدا ترسناکتر بێت، لەو وشانە پیرۆزانە:
ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە دەھێنێت ژیانی ھەمیشەیی ھەیە: و ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە ناھێنێت ژیان نابینێت؛ بەڵام تووڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە (یۆحەننا ٣:٣٦).
باوەڕ بە گەورە عیسای مەسیح بھێنە و ڕزگارت دەبێت (کردارەکان ١٦:٣١)
