بیرکردنەوەکانی داود دەربارەی خودا زۆر ڕوونن لە وەسفکردنیاندا. هیچ شتێک لە خودای داود قایمتر و جێی متمانەتر نەبوو. خودا یەکێک نییە لە چەندین تاشەبەرد، یان لە لیستی پێنج باشترین قەڵاکانیدا نییە. داود دەیگوت، «تەنها ئەو تاشەبەردی منە،» و «ئەو قەڵای منە.» زۆر جار پشت بە خودا دەبەستین، بەڵام تەنها بۆ هەندێک شت؛ لە هەندێک دۆخدا ڕوو لە خودا دەکەین، بەڵام نەک لە هەموویان. کەس ناتوانێت بە دروستی و دڵسۆزی بڵێت، «من ناجوڵێم» ئەگەر تەنانەت یەک ئۆنس لە متمانەمان لە شتێک یان کەسێکدا بێت جگە لە خودا. تەنها یەکێک کە بەڕاستی جێی متمانەیە خودایە.
داود تەنها کەس نەبوو کە کاتێک پرسیاری هەبوو متمانەی بە خودا دەکرد. یەحیا لەلایەن خوداوە شەرەفێکی تایبەتی پێدرا بۆ ئامادەکردنی ڕێگای خودا، و بە پەرۆشی و دڵسۆزییەوە ئەوەی کرد، بەڵام کاتێک زیندانی کرا، تەنانەت ئەویش پێویستی بە هێورکردنەوەی هەندێک گومان هەبوو بە ناردنی قوتابییان بۆ لای عیسای مەسیح بۆ پرسیارکردن لێی (مەتتا ١١:٣). دوای وەڵامدانەوەی پرسیارەکانی یەحیا، عیسا دەستی کرد بە قسەکردن لەگەڵ خەڵکەکە دەربارەی یەحیا: «بۆچی چوونە بیابان بۆ بینینی چی؟ قامیشێک کە بە با ڕادەژێت؟» (مەتتا ١١:٧).
ئەم خزمەتکارەی خودا ناوبانگێکی هەبوو کە نەگۆڕ و قایم بوو، بەڵام بە خۆشحاڵییەوە متمانەکەی بە خۆی نەبوو، بەڵکو بە خودا بوو کە خزمەتی دەکرد؛ بۆیە کاتێک پرسیارەکان سەریان هەڵدا، ئەویش سەیری ناوەوەی خۆی نەکرد بەڵکو ڕووی لە کوڕی خودا کرد بۆ وەڵامەکان.
بێگومان، خودا بە تێپەڕبوونی کات متمانەپێکراوتر نابێت – ئەو هەر وەک خۆی دەمێنێتەوە – بەڵام متمانەمان بەو گەشە دەکات کاتێک زیاتر فێر دەبین دەربارەی ئەوەی ئەو کێیە، و دەربارەی ڕێگا پڕ لە نیعمەتەکانی.
«هەمیشە خوداوەندم لە پێش خۆم داناوە؛ چونکە ئەو لە دەستە ڕاستمدایە، من ناجوڵێم» (زەبوورەکان ١٦:٨).
