پرسیارێک زۆرجار سەبارەت بە «سوودبەخشی» دروست دەبێت. شەیتان زۆرجار بەهۆیەوە فریو دەدات. ڕەنگە پێشنیاری بۆ یۆحەننا کردبێت کە ئەگەر کەمێک سازش بکات و خۆی لە کێشە بەدوور بگرێت بۆ ئەوەی ئازاد بێت بۆ خزمەتکردنی پیرۆزان، ئەوا سوودبەخشتر دەبێت. سوودبەخش بۆ کێ؟ بۆ خودا یان بۆ مرۆڤ؟ خودا ڕەنگە بتوانێت زیاتر لە شکۆمەندیی خۆی نیشان بدات بە دانانی مرۆڤەکان لەلاوە. چاوەکانی خودا لەسەر پۆڵسی زیندانیکراو بوون، کە بە بێسوود دەهاتە بەرچاو (تەنانەت هەمیشە ڕێگەی پێنەدەدرا بنووسێت)، وەک گۆڕەپانێک بۆ نمایشکردنی هەندێک لە گەورەترین ئیمتیازەکانی ڕاستی.
هەر ئەو خاڵەی کە لاوازییەکەت وادەردەکەوێت کە تۆ بێسوود دەکات، زۆرجار هەر ئەو ڕێگایەیە کە خودا شکۆمەندیی خۆی تێدا نیشان دەدات. خەڵک بە سەیر دەزانن کە مەسیحییە پیرەکان، «بێسوودەکان»، لەسەر زەوی بمێننەوە، و گەنجە چالاکەکان ببرێن. هەوڵ مەدە ماڵی خودا بۆی ڕێک بخەیت؛ مەڵێ، «چەند بەداخە بۆ یۆحەننا کە لە پاتمۆسە.» گەورە ویستی ئەو لەوێ بێت بۆ گەیاندنی شتێک کە ڕەنگە خزمەتی گەلەکەی بکات تا کۆتایی کات. ڕەنگە کەسێک لە بارودۆخێکی سەختدا بێت، و تۆ ڕەنگە لە توانایدا بێت کە بە هێزی سروشتی مرۆڤایەتی دەریبهێنیت. و ڕەنگە تۆ ئەوە بکەیت، و دواتر بزانیت کە خودا ویستوویەتی ئەو لەو بارودۆخەدا بێت، چونکە ئەوکاتە دەیتوانی شایەتی بدات؛ و تۆ نابێت شتەکان بە خۆشەویستیی خۆت بۆی و ئاسوودەیی خۆت بپێویت، بەڵکو بە ڕووناکیی خودا.
