لە کاتی بیرکردنەوە لەم بەشەی کتێبی پیرۆزدا، دەبێت ئەو ئامانجە گەورەیەمان لەبەرچاو بێت کە پۆڵسی نێردراو لەبەردەمیدا بوو. ئەو ئارەزووی دەکرد کە پیرۆزەکانی کۆرنسۆس بەرز ببنەوە و لە دۆخی ڕۆحیی نزمیان دەربچن، وەک لێرەدا وەسفی دەکات. نەیدەتوانی وەک باوەڕدارانی ڕۆحی قسەیان لەگەڵ بکات، بەڵکو دەبوو وەک ئەوانەی کە جەستەیی یان گۆشتین قسەیان لەگەڵ بکات. دۆخی ئەوان بووبووە هۆی دنیاییبوون و بێسەروبەریی ڕەوشتی، کە زیاتر دەرگای بۆ ناتەبایی و هەڵەی فێرکاری لە کۆبوونەوەکەدا کردەوە. ئەمەش وای لێکردن کە کەمێک تێگەیشتنی ڕۆحییان هەبێت و کەمێک هێزی ڕۆحییان هەبێت بۆ مامەڵەکردن لەگەڵ پێداویستییەکان و سەختییەکانی نێوانیاندا. ئەمە وشەیەکە بۆ ئێمەش ئەمڕۆ.
دۆخی باوەڕداران، کە لە 1 کۆرنسۆسدا ئاشکرا کراوە، لە 2 کۆرنسۆسدا چارەسەر کراوە بۆ ئەوەی ڕێگای خودامان پیشان بدات بۆ گۆڕینی ئێمە بۆ شێوەی مەسیحی پەروەردگارمان. ئەمە بەو شێوەیە ئەنجام دەدرێت کە ڕۆحی پیرۆز بە شێوەیەکی بابەتییانە لە ئێمەدا کار دەکات ئەوەی خودا بە شێوەیەکی بابەتییانە بۆ ئێمە لە مەسیحدا مەبەستیەتی. ئینجا کێشە و سەختییەکان دەتوانرێت بە شێوەیەکی ڕێزدار بۆ خودا چارەسەر بکرێن، چونکە خود لە هەموو شێوە جیاوازەکانیدا لادەبرێت، و لە جێگەی ئەودا مەسیح بە هەموو جوانییەکەیەوە دەبینرێت.
مەبەست ئەوە نییە کە سەرقاڵی سەختییەکان و کێشەکان بین، بەڵکو ئەوەیە کە چارەسەری خودا بۆیان ببینین. ئەمە بەو مانایە نییە کە هەوڵ بدەین لە سەختییەکان ڕا بکەین، چونکە ناتوانین لێیان ڕا بکەین. لەبری ئەوە، دەمانەوێت دابینکردنی خودا ببینین بۆ دابینکردنی هەموو پێداویستییەک؛ و ئەو دابینکردنەش لە مەسیحدایە: «پەروەردگار عیسای مەسیح لەبەر بکەن، و هیچ دابینکردنێک بۆ جەستە مەکەن، بۆ ئەوەی ئارەزووەکانی جێبەجێ بکات» (ڕۆما 13:14).
