ئازارچێژتنی ماڵی باوەڕ لە زیادبووندایە: تاقیکردنەوەکان زۆرن. بەڵام کاتی ڕزگاربوون نزیکە. کەناری ئاسمانی دیارە. گەلی خودا لاواز و شێواو و بێزارن لە هەموو لایەکەوە، بەڵام خودا لەگەڵمانە، بە درێژایی ڕێگاکە لە وێرانبوونەوە بۆ شکۆمەندی، و لە ڕاوێژدا لە ئەزەلەوە بۆ ئەبەد. ئێمە گەنجینەین بۆ ئەو (مەتتا ١٣:٤٤)، بەڵێ، «یەک مرواریی گرانبەها» (ئایەتی ٤٦). ئێمە بە بەهاترین و گرانبەهاترین ماددەکان بەراورد دەکرێین—زیو، زێڕ و مرواری. ئێمە پێشتر دیاریکراوین بەپێی مەبەستی ئەزەلی خودا، بۆ ئەوەی لە شکۆمەندیدا لەگەڵ وێنەی کوڕەکەیدا بگونجێین (ڕۆما ٨:٢٩)—مەبەستێکی پیرۆز کە هیچ هێزێک ناتوانێت ڕێگری لێبکات. ئەوەی وەک ئەو بین و لەگەڵ ئەو بین چارەنووسی مسۆگەری ئێمەیە.
کورەی پاککردنەوە
بەڵام کورەکە لەم نێوەندەدا پێویستە بۆ پاککردنەوە و داماڵینی کانزا بەنرخەکان لە پاشماوە و پیسی. شکاندن و کوتان پرۆسەیەکی ئازاربەخشە، بەڵام ناتوانرێت دەستبەرداری بین، ئەگەر پاککەرەوەی خودایی بیەوێت لە هەموو پارچە زیوێکدا ڕەنگدانەوەی وێنەی خۆی ببینێت (مەلاکی ٣:٣).
ئەو لە دەمی کورەکەدا دادەنیشێت، لە کاتێکدا خودی مەسیح، بە تەواوی پاک و بە سۆزێکی بێئەندازە، لەگەڵ ئازارچێژەکەدا جێگایەک دەگرێت (دانیال ٣:٢٥). دانایی، دانایی خودایی، سەرپەرشتی هەموو وردەکارییەک دەکات. لێدانێکی چەکوش زیادە یان یەکێکی زۆر توند نابێت: هەروەها کورەکە یەک پلە زیاتر لەوەی کە بە تەواوی پێویستە گەرم ناکرێت. ماوە و توندی ئاگرەکانی ناخۆشی سنووردار و کۆنترۆڵکراون. خودا سەختییەکانمان دەپێوێت، کورەکە ئامادە دەکات و گەرمی دەکات، و پرۆسەی ڕاهێنانەکە بەردەوام دەکات تاوەکو ئەنجامی کۆتایی بەدەست دێت—گونجاندنی ڕەوشتی لەگەڵ مەسیح لە بەرزاییدا.
هەموو شتێک، هەموو شتێک لەژێر دەستی باوکێکدایە؛ ئەو «هەرگیز فرمێسکێکی بێهۆش بە منداڵەکەی نادات.»
وانەکان لە ڕاهێنانەوە
ئایا هەوڵ دەدەین لە ڕاهێنانی ئێستایی و ئازاربەخشی خودا ڕزگارمان بێت، کاتێک بیر لەو شوێنە دیارە دەکەینەوە کە هەریەکێکمان دەبێت داگیری بکەین—ڕاهێنانێک، جگە لەوەش، کە تەنها بۆ ماوەیەکە، و بۆی پێویستییەک هەیە (١ پەترۆس ١:٦)؟
گریان لەوانەیە بۆ شەوێک بێت، بەڵام خۆشی لە بەیانیدا دێت (زەبوور ٣٠:٥).
دۆڵی باکا (زەبوور ٨٤:٦) کە بە فرمێسک تەڕ بووە، و بێدەنگییەکەی بە گریانەکانی ڕزگاربووانی خودا شکاوە، بەرەو حەوانەوە و پەرستنی ماڵی خودا دەڕوات (ئایەتی ٤). ناخۆشی ڕێگای دیاریکراوی خودایە بۆ هەموو کوڕ و کچەکانی، بەڵام لە شانشین و پڕیی خۆشیدا کۆتایی دێت.
جگە لەوەش، وانەکانی ئێستا و داهاتوویەکی گەورەش هەن. ئێمە هێشتا لە قوتابخانەی خوداین، کە بە ناچاری کەم تا زۆر یەکێکە لە خەم. دەوڵەمەندترین وانەکانمان لە سێبەردا فێر دەکرێین کە هەرگیز لە خۆردا فێر نەدەبووین. لە باشترینی ئێمەدا زۆر ڕەگی خراپەی شاراوە هەن و ڕەحمەتە کاتێک ئەمانە بۆ خۆمان ئاشکرا دەکرێن.
«گیانم وەک منداڵێکی لە شیر بڕاوە» حاڵەتێکی پێگەیشتووی گیان دەردەبڕێت. ڕۆحێکی شکاو و ڕاهێنراو بەهایەکی بێسنووری هەیە.
متمانابوون بە دەستی خودا
کاتەکانم لە دەستی تۆدان (زەبوور ٣٢:١٥).
ئایا دەستێکی سەلامەتە؟ دەستێکی بەتوانایە؟ دەستێکی بێئەندازە نەرم و نیانە؟ بەڵێ! ئەو دەستەی کە تۆی ڕاگرتووە دەستێکی خۆشەویستی خودایی و هێزێکی بێسنوورە. کاتەکانمان، جا تاریک بن یان ڕووناک، جا خەم بن، وێرانبوون، هەژاری، یان مردن، لە دەستی یەهۆوادان، و ئەوە بەسە بۆ لاوازی کە پشتی پێ ببەستێت. ژیانمان وەک تۆڕێکی ئاڵۆز دەردەکەوێت. کێ دەتوانێت نهێنییەکانی شی بکاتەوە یان ناکۆکییە دیارەکانی ڕوون بکاتەوە؟ بەڵام متمانەی باوەڕ ئەوەیە—کە خودامان پەتای ژیانی گرتووە. هەموو شتێک ڕووناکییەکی تەواوە لەبەردەمیدا ئەگەر بۆ ئێمە تاریک و نادیار بێت.
«ئەو ڕێگاکەی دەزانێت کە دەیگرێت.» هەمیشە کردارەکانی، هەرچەندە خۆیان چارەسەرنەکراو بن، بە خۆشەویستییەکەی لێکبدەوە، کە باش ناسراوە بۆ گیانمان. سروشتی ڕێگاکانی تەنها ڕەنگدانەوەی سروشتی خۆیەتی—ڕووناکی و خۆشەویستی.
هەموو شتێک پێکەوە کار دەکات بۆ چاکە (ڕۆما ٨:٢٨).
هەموو شتێک ڕاستەوخۆ بگەڕێنەوە بۆ سەرچاوەکە کە خودایە—ئەو خودایەی کە تاکە کوڕەکەی بەخشی؛ لەوێ بحەسێوە. سەرقاڵبوون بە هۆکارە لاوەکییەکان یان بریکار و ئامێرەکان خودا لە دیمەنەکە دوور دەخاتەوە. هیچ خەمێک ناتوانێت پێت بگات تاوەکو ئەو فەرمانی پێنەکات؛ هەژاری ناتوانێت دەستت لێبدات تاوەکو ئەو ڕێگەی پێنەدات؛ دۆستایەتییەکان ناتوانرێت پچڕێنرێن مەگەر ئەو ڕێگەی پێبدات؛ خۆشەویستان ناتوانن بمرن تاوەکو ئەو دەستی خۆی نەکێشێتەوە؛ و دڵەکان ناتوانن بشکێن تاوەکو ئەو بە سەروەری ڕێگەی پێنەدات.
«سەبارەت بە خودا، ڕێگاکەی تەواوە.»
نموونە و ئامادەبوونی مەسیح
مەسیح «پیاوێکی خەمبار» بوو. خودا تەنها یەک کوڕی بێ گوناهی هەبوو، بەڵام هەرگیز یەکێکی نەبووە کە بێ خەم بێت (عیبرانییەکان ١٢:٨) «کە هەمووان بەشدارن تێیدا.» خودای پیرۆز لەگەڵمانە لە سەختترین گەردەلوولدا، لە تاریکترین شەوەکاندا. ترسناکترین گەردەلوول ناتوانێت ئێمە نوقم بکات وەک چۆن ناتوانێت ئەو نوقم بکات (مەرقۆس ٤:٣٧–٤١). ئەو کە بەسەر دەریاکەدا دەڕوات (مەتتا ١٤:٢٥) وەک خودای توخمە تووڕەکان لەناو خۆیدا خەوتووە، لە کاتێکدا با و شەپۆلەکان بە دەوریدا دەدەن.
سەرکەوتن لە ڕێگەی خۆشەویستییەوە
ناخۆشی ناتوانێت ئێمە لە خۆشەویستی خودا جیا بکاتەوە، بەڵام خۆشەویستی خودا بە درێژایی کات ئێمە بۆ هەمیشە لە ناخۆشی جیا دەکاتەوە و لە خۆشییەکی ئەبەدیدا دامان دەنێت. لەم نێوەندەدا خۆشەویستی مەسیح ئێمە بەناو تاقیکردنەوەکانی ژیاندا دەبات «زیاتر لە سەرکەوتووان» (ڕۆما ٨:٣٥–٣٩). ڕێگە مەدە خۆت لە خەمێکی خۆپەرستانەدا بپێچرێیتەوە. خودا دیلێتی ئەیوبی گۆڕی کاتێک ئەو بۆ هاوڕێکانی نوێژی کرد (ئەیوب ٤٢:١٠) و «دوو هێندەی ئەوەی پێدا کە پێشتر هەیبوو.» وانەکانی بیابان بۆ کەسانی دیکەش وەک خۆت مەبەستن، دڵنیابە لەوەی کە باش فێریان دەبیت، و بەرهەمەکەیان بدە بە هاوڕێ گەشتیارەکانت (١ کۆرنسۆس ١:٣–٦). تاقیکردنەوەی باوەڕت (یاقوب ١:٣) زوو کۆتایی دێت، پاشان تاقیکردنەوەکەی «گرانبەهاتر لە زێڕ» بە ئاشکرا لە ڕۆژی داهاتوودا پاداشت دەکرێتەوە (١ پەترۆس ١:٧).
