سێ جار لە ئینجیلەکاندا مارتا دەبینین. لە یەکەم بۆنەدا خوداوەند عیسا و قوتابییەکانی لە ماڵەکەی خۆیدا پێشوازی لێکرد – ئەرکێکی خواردن ئامادەکردن. بە ئاشکرا، ئەو نرخی ئەوی و خزمەتەکەی دەزانی، و دەیویست ماڵێک بۆ ئەو دروست بکات کە «شوێنی نییە سەری لێ دابنێت» (لۆقا ٩:٥٨). بەڵام وەک زۆربەمان بۆمان دەرکەوتووە، خزمەتکردن دەتوانێت خوداوەند بشارێتەوە ئەگەر وریابین. ئەمە لێرە ڕوویدا: مارتا هێندە سەرقاڵی هەموو ئەو شتانە بوو کە دەبوو بیکات کە لەبیری کرد (ڕەنگە بە واتای وشەییش)، و مریەم لەلای پێیەکانی دانیشتبوو گوێی لێ دەگرت – یارمەتی نەدەدا! لە کۆتاییدا زۆر بوو، و ئەو بە تۆمەت و داواکارییەکانی خۆی دەستێوەردانی کرد. بەم کارە، ئەو ئەو شتانەی تێکدا کە دەیویست ئەو لە ماڵەکەی خۆیدا چێژیان لێ وەربگرێت: ئاشتی و هاوبەشی. لە کاتێکدا ئەو داواکارییەکەی جێبەجێ نەکرد، سەرزەنشتە توند بەڵام نەرمەکەی (ئایەتی ٤١) نەک تەنها دەگەیشتە ویژدانی بەڵکو ئامادەییەکی ویستراوی لە دڵیدا دروست دەکرد بۆ دادگاییکردنی بیر و قسە و ڕەفتارەکانی.
ئێمە ئەنجامە تەواوەکانی ئەمە نابینین کاتێک ئەو هاتە بێتانی بۆ زیندووکردنەوەی لازارۆس (یۆحەننا ١١:١–٤٤)، بەڵام لە دوایین بۆنەدا دەیانبینین کە ئەو سەردانی ماڵەکەی کرد. زۆر زوو دەچوو بۆ خاچ وەک بەرخی ڕاستەقینەی پەسخە (١٢:١)، بەڵام بۆ کاتەکە ئەو ئارامی لە کۆمەڵگەی خۆیدا دۆزییەوە، سەرەڕای پیلانگێڕییەکانی دوژمنانی (١١:٤٥–٥٧).
بێگومان ئەمە تا ڕادەیەک خۆشییەکەی دەگەیەنێت کە ئەمڕۆ وەری دەگرێت کاتێک گەلەکەی بە ناوی ئەوەوە لە کۆبوونەوەدا کۆدەبنەوە. ئێمە زۆرجار تەرکیز لەسەر کردەوە جوانەکەی پەرستنی مریەم دەکەین (١٢:٣)، بەڵام هاوبەشی – «لازارۆس یەکێک بوو لەوانەی لەسەر خوان بوون لەگەڵی» – و خزمەتکردنی بێفیزی ئارام – «مارتا خزمەتی دەکرد» – چی؟ هەردووکیان تایبەتمەندین کە دەبێت لەو کاتانەدا تایبەتمەندیمان پێ ببەخشن. خوداوەند عیسا خۆی بەردەوامە لە خزمەتکردن، و ئێمەش دەبێت بە هەمان شێوە، بە شێوازێکی دڵخۆش و ڕازی (٢ پاشایان ٩:٧) کە مارتا لەو ڕۆژەدا پێی دیار بوو.
