لەم ئایەتانەوە تێدەگەین کە عیسای مەسیح لە دەرەوەی دیوارەکانی ئۆرشەلیم، ناوەندی ئایینی جوولەکەکان، ئازاری چەشت و مرد، کە تایبەتمەندییەکانی پەرستگایەکی جەستەیی، کاهینایەتییەکی ڕێکخراو، و قوربانییە جەستەییەکان بوون—شتە دەرەکییەکان کە خودا ئەمڕۆ بەدوایاندا ناگەڕێت. ئێمە وەک باوەڕدارانی ڕاستەقینە شوێنی نیشتەجێبوونی خوداین؛ هەموومان کاهینین کە دەستڕاگەیشتنێکی ئازادمان هەیە بۆ ناو ئامادەیی خودا و قوربانی ڕۆحی پێشکەش دەکەین: بەرهەمی لێوەکانمان، دەرهاویشتنی دڵە پەرستراوەکانمان. ئێستا ئێمە کۆکراوینەتەوە نەک بۆ شوێنێکی جەستەیی بەڵکو بۆ کەسێک کە ناوەند و ئامانجە، عیسای مەسیح، بە یەک دەسەڵات، وشەی خودا، و یەک ڕاهێنەر، ڕۆحی پیرۆز.
کاتێک موسا تابلۆکانی یاسای وەرگرت کە خودا پێی دابوو و دوای ئەوەی لە ئامادەیی خودادا بوو لە کێوەکە هاتە خوارەوە، گوناهی لە کەمپی ئیسرائیلدا بینی و لە کەمپەکەدا نەمایەوە کە پیرۆزی خودا پێشێل کرابوو. هەرچەندە ئەوان گەلی خودا بوون، ئەو لێیان جیا بووەوە و خێمەکەی گواستەوە بۆ دەرەوە، دوور لە کەمپەکە؛ و ئەوانەی دەیانویست خودا ببینن ئەوانیش چوون بۆ ئەم خێمەی کۆبوونەوەیە، کە لە دەرەوەی کەمپەکە بوو.
وەک پێمان وتراوە کە بڕۆین بۆ لای عیسای مەسیح لە دەرەوەی کەمپەکە، ئایا دەبێت خۆمان بە کەمپی ئایینی ئەمڕۆوە ببەستینەوە، بەشدار بین و هاوکاری بکەین لەگەڵ ئەوەی کە دەزانین بەپێی وشەی ئەو نییە؟ با یارمەتیدەر بین بۆ برا و خوشکەکانمان کە ڕەنگە لە خواستی خودا تێنەگەن کە ئێمە لەوەی کە بەپێی وشەی ئەو نییە جیا بینەوە بە بەشدارینەکردن، یان هاوکارینەکردن لەگەڵ ئەوان و سیستەمە ئایینییەکانیان، هەرچەندە ڕەنگە سەرزەنشتێک هەبێت وەک ئەوەی خودا ئەزموونی کرد.
