هەموو ژیانێک پێویستی بە بنەمایەکی پتەو و جێگیر هەیە؛ ئەگینا، هەموو شتێک دەبێتە ئاژاوە. پەیمانی کۆن بە ڕوونی شایەتی دەدات کە خودا خۆی بەردی بنچینەیە، بناغەی پتەوی نەگۆڕ و جێی متمانە. پەیمانی نوێش زۆرجار باس لە بەردی بنچینە دەکات، و ڕایدەگەیەنێت، «ئەو بەردی بنچینەیە مەسیح بوو» (١ کۆرنسۆس ١٠:٤). ئەمە ڕاستییەکەی هێمای ئەوە بوو کە مەسیح خودایە. لاوازی و پشتبەستنی خۆمان پێویستی بە بناغەیەکی تەواوی ڕەها هەیە. ئەمە چۆن دەکرێت بدۆزرێتەوە جگە لەو یەکێک کە خۆی خودای زیندووە؟
تەنها لەو کاتەدا ڕۆح دەتوانێت بە متمانەیەکی تەواوەوە ئارام بگرێت، چونکە هەموو ڕێگاکانی ڕاستودروستین. ئایا دەتوانین بیری لێبکەینەوە کە هەرگیز بە خودایەک ڕازی بین کە بتوانێت بە هەر شێوەیەک ڕاستودروستی تێکبدات؟ ئێمە گلەیی دەکەین ئەگەر دادوەرێک بڕیارێک بدات کە ڕاست یان دادپەروەرانە نەبێت. بەو کەسە متمانە ناکەین. ئەگەر خودا بتوانێت لە هیچ وردەکارییەکدا ناڕاستودروست بێت، ئەوا ناتوانین دڵنیا بین لەوەی کە ئەو لە هەر کاتێکدا بە ڕاستودروستی لەگەڵمان مامەڵە دەکات. چ ئاژاوەیەکی بێسنوور ئەمە بۆ هەموو دروستکراوەکە دەهێنێت! بەڵام ئەو لە هەموو بوارێکدا ڕاست دەکات. ئەو لە ئاشکراکردنی هەڵە خەمناکەکانی خۆمان و نیشاندانی ئەوەی کە جگە لە قوربانی خودا عیسا، ناتوانین هیچ بەشێکمان لە ڕاستودروستییەکەیدا هەبێت، ڕاستی کردووە. زیاتر لەمە، ئەو لە لێخۆشبوون و ڕاستکردنەوەی گوناهباری تاوانباردا ڕاست دەکات کە کوڕەکەی عیسا وەک خودا و ڕزگارکەر وەردەگرێت، چونکە تەواوی قورسایی دادپەروەری خودا لە گۆلگۆتا هەڵگیراوە.
ئەو بە تەواوی دڵسۆزە و بێ فێڵە. ئەمە بە جوانی لە پێدانی کوڕەکەی و هەروەها لە هەستانەوەی لە نێو مردوواندا دەبینرێت. ئایا بەهای ئەم قوربانییە هەرگیز شکست دەهێنێت؟ هەرگیز! هیچ شتێک «ناتوانێت ئێمە لە خۆشەویستی خودا جیا بکاتەوە کە لە مەسیح عیسای خوداماندایە» (ڕۆما ٨:٣٩).
