ئایا پرسیارەکە دەربارەی تاوانبارێتیی ئێمەیە؟ بە خوێنی کەفارەت هەڵوەشاوەتەوە. ئایا پرسیارەکە دەربارەی کەموکوڕییە ڕۆژانەییەکانمانە؟ ئێمە پارێزەرێکمان هەیە لەلای باوک: سەرۆک کاهینێکی گەورە لەلای خودا. «ئەگەر کەسێک گوناه بکات.» ناڵێت، «ئەگەر پیاوێک تۆبە بکات.» بێگومان، تۆبە و خۆ-دادگاییکردن هەیە و دەبێت هەبێت. بەڵام چۆن دروست دەبن؟ لە کوێوە سەرچاوە دەگرن؟ لێرەدایە: «ئێمە پارێزەرێکمان هەیە لەلای باوک.» ئەمە نێوەندگیرییە زاڵەکەی ئەوە کە نیعمەتی تۆبە، خۆ-دادگاییکردن، و دانپێدانان بۆ گوناهکارەکە دابین دەکات.
زۆر گرنگە بۆ خوێنەری مەسیحی کە بە تەواوی ڕوون بێت لەسەر ئەم ڕاستییە سەرەکییە گەورەیەی پارێزەری، یان کاهینایەتیی مەسیح. ئێمە هەندێک جار بە هەڵە بیر دەکەینەوە کە کاتێک شکست دەهێنین، دەبێت شتێک لەلایەن ئێمەوە بکرێت بۆ ڕاستکردنەوەی شتەکان لە نێوان ڕۆحەکانمان و خودا. لەبیرمان دەچێتەوە کە پێش ئەوەی تەنانەت ئاگاداری شکستەکە بین، پێش ئەوەی ویژدانمان بەڕاستی ئاگاداری ڕاستییەکە بێت، پارێزەرە پیرۆزەکەمان سەردانی باوکی کردووە دەربارەی ئەوە؛ و ئێمە قەرزاری نێوەندگیریی ئەوین بۆ نیعمەتی تۆبە، دانپێدانان، و گەڕاندنەوە. «ئەگەر کەسێک گوناه بکات، ئێمە چی؟» خوێن بۆ گەڕانەوە؟ نەخێر؛ بە وریاییەوە سەرنج بدە چی ڕۆحی پیرۆز ڕایدەگەیەنێت: «ئێمە پارێزەرێکمان هەیە لەلای باوک، عیسای مەسیحی ڕاستودروست.» بۆچی دەڵێت، «ڕاستودروست؟» بۆچی نە نیعمەتبەخش، نە بەڕەحم، نە هاوسۆز؟ ئایا ئەو هەموو ئەمانە نییە؟ بە دڵنیاییەوە؛ بەڵام هیچ یەکێک لەم سیفەتانە لێرەدا گونجاو نابێت، چونکە نێردراوە پیرۆزەکە ڕاستییە دڵنەواییبەخشەکەمان بۆ دەخاتەڕوو، کە لە هەموو هەڵەکانمان، گوناهەکانمان، و شکستەکانماندا، ئێمە نوێنەرێکی «ڕاستودروست»مان هەیە هەمیشە لەبەردەم خودای ڕاستودروست، باوکی پیرۆز، بۆ ئەوەی کارەکانمان هەرگیز شکست نەهێنن. «ئەو هەمیشە دەژی بۆ ئەوەی نێوەندگیری» بۆ ئێمە بکات؛ و چونکە ئەو هەمیشە دەژی، «ئەو دەتوانێت تا کۆتایی ڕزگار بکات،» ڕاستەوخۆ تا کۆتایی.
