لە میسردا، نەوەی ئیسرائیل لە ژێر کۆیلایەتیدا بوون لە دەستی فەرمانڕەوایەکی دڵڕەق کە—زۆر وەک شەیتان لەگەڵمان—گرنگی بەوە نەدەدا کە گەل چەند ئازار دەچێژن تا ئەو کاتەی ئەوەی دەیویست لەوان وەردەگرت. موسا لەلایەن خوداوە بەرز کرایەوە بۆ شکاندنی نێری کۆیلایەتی و ڕزگارکردنی گەل لە کۆیلایەتی. بەڵام چەند بە خێرایی دەبینین ئیسرائیلییەکان گلەیی دەکەن و ئارەزووی ژیانی کۆنیان دەکەن.
کەمێک دوای بەجێهێشتنی میسر، خۆیان لە گۆشەیەکدا دۆزییەوە لەگەڵ دوژمنەکەیان کە بە پەلە بەدوایاندا بوو. ساڵانی کۆیلایەتییان لە پشتەوە بوو، بەڵام ڕێگایەکی ئاسان لە پێشەوە نەبوو. خودا ئامادەی دەکردن بۆ گەشتە ماندووکەرەکە کە پێویستی بەوە بوو کە لە هەموو هەنگاوێکدا متمانەی پێبکەن (دەرچوون ١٣:١٧).
لە یەکەم نیشانەی سەختییەوە، گەل گلەییان کرد و گوتیان، «چونکە گۆڕ لە میسردا نەبوو، ئێوە ئێمەتان هێناوەتە دەرەوە بۆ مردن لە بیاباندا؟» (١٤:١١). بارودۆخی ئێستایان سەرنجیانی لە دوو شتی گرنگ دوور دەخستەوە: شوێنی مەبەست و پارێزەرەکەیان. چەند بە خێرایی ئێمە دەبینە قوربانی هەمان لاوازی. کاتێک ڕووبەڕووی تاقیکردنەوەکان دەبینەوە، لەبری ئەوەی خۆمان بە هیوایەکەوە بەهێز بکەین کە وەک مەسیحییەکان هەیە، و لەوەی کە مەسیح گوتی، «من هەمیشە لەگەڵتانم» (مەتتا ٢٨:٢٠)، زۆرجار ئارەزووی ژیانی کۆن دەکەین، بە لەبیرچوونەوەیەکی گونجاو بۆ تاڵی و بێبەشییەکەی.
متمانە بە خودا وانەیەکی یەکجارەکی نییە، بەڵکو ئەزموونێکی ژیانە. با ڕێگە بە خودا بدەین کە ڕێنماییمان بکات لەو ڕێگایەی کە لەبەردەمماندا داناوە، نەک گلەیی بکەین، بەڵکو خۆمان تەسلیمی ئەو بکەین. و کاتێک ئەو سەرکەوتنمان پێدەدات، با وەک ئیسرائیل بڵێین، «خودا هێز و گۆرانی منە» (دەرچوون ١٥:٢)!
