تۆ، تۆ شایستەی، گەورەم، بە زۆرترین ستایشی بێ ماندووبوون؛ بەرخە سەربڕاوەکە دەپەرسترێت بە درێژایی ڕۆژانی هەتاهەتایی.
گومەزی ئاسمان بە ستایش دەزرینگێتەوە بە دەنگێکی بەرزتر و بەرزتر؛ ملیۆنان پیرۆز شایستەیی تۆ دەڵێن هەر دڵێک بە پەرستنەوە چەماوەتەوە.
شایستە! دووبارە، دووبارە – فریشتەکان لەگەڵ پیرۆزەکان یەک دەگرن، دانانی بۆ بەرخە سەربڕاوەکە دانایی و هێزی خودایی.
شەپۆلەکە هەر دەڕوات، ئەو شەپۆلە لە ستایشی بێ کۆتایی، تا هەموو بوونەوەرێک بۆ تەختەکەت دەنگی خۆی بە بەرەکەت بەرز دەکاتەوە.
ئەی گەورەم، گۆرانییە نوێیە دڵخۆشکەرەکە هی ئێمەیە لێرە بۆ گوتن؛ بە دڵێکی دڵسۆز و زمانێکی دڵخۆشەوە ئێمە ئێستا ڕێزگرتنمان دەهێنین.
«شایستە!» دووبارە هاوار دەکەین، «شایستە بۆ هەتاهەتایە!» و لە پێی تۆدا، ئەی بەرخە سەربڕاوەکە، ئێمە دەپەرستین، ئێمە ستایش دەکەین.
لە لایەن کاترین هێلین ڤۆن پۆسێک (1859-1953)
