لەم بۆنە کاریگەرەدا کە گەورەمان بە تەنیا لەگەڵ قوتابییەکانی بوو، وشەکانی ماڵئاوایی و دڵنەوایی پێ ڕادەگەیاندن، و دوایین ڕێنماییەکانی پێ دەدان، دووبارە و سێبارە پێویستییەکی قووڵ، و هەروەها بەرەکەت، بۆ مانەوە لە خودا جەخت دەکاتەوە. گوێمان لێیە کە دەفەرموێت:
«لە مندا بمێننەوە، و منیش لە ئێوەدا. وەک چۆن لق ناتوانێت بە تەنیا میوە بگرێت، مەگەر لە دارەکەدا بمێنێتەوە؛ ئێوەش ناتوانن، مەگەر لە مندا بمێننەوە. من دارەکە و ئێوە لقەکانن: ئەوەی لە مندا بمێنێتەوە، و منیش لە ئەودا، ئەوا زۆر میوە دەگرێت: چونکە بەبێ من ناتوانن هیچ بکەن… ئەگەر لە مندا بمێننەوە، و وشەکانم لە ئێوەدا بمێننەوە، ئەوا داوای هەر شتێک بکەن، بۆتان دەکرێت.» (یۆحەننا 15:4-7).
دووبارە، نێردراوی خۆشەویست، کە ئەم وشانەی ماڵئاوایی لەسەر لێوی گەورەمان بیست، بۆ باوەڕداران لە نامەکەیدا دەیانگوێزێتەوە. لەوێدا دەخوێنینەوە:
«ئەوەی دەڵێت لە خودا دەمێنێتەوە، دەبێت خۆیشی بەو شێوەیە بڕوات، وەک چۆن ئەو ڕۆیشت.» «ئێستاش، منداڵان، لە خودا بمێننەوە؛ بۆ ئەوەی کاتێک ئەو دەردەکەوێت، ئێمە بوێریمان هەبێت، و شەرمەزار نەبین لەبەردەمیدا لە کاتی هاتنیدا.» «هەر کەسێک لە خودا بمێنێتەوە گوناه ناکات.» (1 یۆحەننا 2:6، 28؛ 3:6).
تێگەیشتن لە «لە مندا بمێننەوە»
ئەگەر، کەواتە، ئەم ئایەتانە بەرەکەتی مانەوە لە مەسیحدا دەخەنە بەردەممان، دەتوانین بوەستین بۆ پرسیارکردن، چیمان لە وشەکانی گەورەمان «لە مندا بمێننەوە» تێبگەین؟ ئایا ئەوان ئاماژە بە ڕۆیشتنێک ناکەن لە نزیکییەکی وا نزیک لە مەسیحدا کە ڕۆح چێژ لە هەموو جوانی و باشییە ڕەوشتییەکانی دەبینێت، و بەم شێوەیە لە ئەودا ئامانج و نموونەی تەواوی خۆی دەدۆزێتەوە؟
دووبارە، ئایا مانەوە لە مەسیحدا دڵێک لە هاوبەشیدا لەگەڵ مەسیحدا, کە چێژ لە متمانەپێکردن و فێربوون لێی دەبینێت، پێشبینی ناکات؟
سەرووی هەموویان ئایا مانەوە لە مەسیحدا ژیانێک ناگەیەنێت کە لەژێر کاریگەریی ئامادەیی ئەودا, بە باوەڕ درک پێکراوە؟ ئەگەر پیاوێکی پیرۆز و مەسیحیی خودا سەردانی ماڵەکەمان بکردایە، ئایا ئامادەییەکەی کاریگەرییەکی سنووردارکەری نەدەبوو لەسەر هەموو کەسێک لە ماڵەکەدا؟ پێدەچێت ئێمە کەمێک زیاتر وریابین لە وشە و ڕێگاکانمان لەوەی ئاساییە. ئەگەر ئەمە کاریگەریی ئامادەیی پیاوێک بێت کە هەمان هەستی ئێمەی هەیە، کاریگەریی ئامادەیی درکپێکراوی مەسیح، خۆی، چی دەبێت؟ هەندێک جار دیمەنی خەمناک ڕوویانداوە، تەنانەت لەنێو گەلی خوداشدا، کە ڕەنگە ئێمە بەشێکی بچووکمان تێیدا هەبووبێت، کاتێک حەسادەت و ناکۆکی زاڵ بووە، و باوەڕداران بە بێ بیرکردنەوە، یان تەنانەت بە خراپە، یەکتریان بریندار کردووە بە وشەی تاڵ و هێرشبەر. ڕەنگە هەوڵ بدەین وشە توندەکانمان پاساو بدەین. بەڵام ئایا باش نییە لە خۆمان بپرسین، «چی ڕووی دەدا ئەگەر گەورەمان بە بێدەنگی، بەڵام بە شێوەیەکی بینراو، بڕۆیشتایەتە ناو ئێمە؟» ئایا ناچار نەدەبووین دان بەوەدا بنێین کە لەژێر کاریگەریی ئامادەیی ئەودا زۆر وشەی تاڵ و هێرشبەر هەرگیز نەدەوتران؟
کەواتە، چەند باش دەبوو ئەگەر هەمیشە لەبیرمان بێت کە هەرچەندە گەورەمان بە چاو نابینرێت، بەڵام ئەو دەبیستێت، ئەو دەبینێت، ئەو دەزانێت. بەڕاستی زۆر باش زەبووربێژ دەپرسێت:
«ئەوەی گوێی چاند، ئایا نابیستێت؟ ئەوەی چاوی دروست کرد، ئایا نابینێت؟… ئەوەی زانست فێری مرۆڤ دەکات، ئایا نازانێت؟» (زەبوورەکان 94:9، 10).
کەواتە، ڕۆیشتن بە ئاگایی ئەوەی کە ئەو گوێ لە وشەکانمان دەگرێت؛ کە ئەو هەموو کردارێکمان دەبینێت؛ کە ئەو بیرەکانمان دەخوێنێتەوە، ڕۆیشتنە لەژێر کاریگەریی پیرۆزی ئامادەیی ئەودا و بەم شێوەیە لە ئەودا بمێننەوە.
بەرەکەتی مانەوە لە مەسیحدا
سەرباری ئەوەش، ئەم نووسینانە، کە هانمان دەدەن لە مەسیحدا بمێنینەوە، بەرەکەتەکەشمان پێ دەڵێن کە چێژی لێ وەردەگرین ئەگەر لە ئەودا بمێنینەوە.
یەکەم: میوە دەگرین
یەکەم، فێر دەبین کە مانەوە لە مەسیحدا میوە دەگرین. گرنگی ئەمە بە جەختکردنەوە لەسەری بە هەردوو شێوەی نەرێنی و ئەرێنی دەردەبڕدرێت. پێمان دەوترێت کە ئەگەر لە مەسیحدا نەمێنینەوە ناتوانین میوە بگرین. پاشان پێمان دەوترێت کە ئەگەر لە مەسیحدا بمێنینەوە، و ئەویش لە ئێمەدا، ئەوا زۆر میوە دەگرین. لە نووسینێکی ترەوە فێر دەبین کە میوەی ڕۆح «خۆشەویستی، خۆشی، ئاشتی، ئارامگرتن، میهرەبانی، چاکە، دڵسۆزی، نەرمی، خۆکۆنترۆڵکردن»ە (غەلاتییەکان 5:22، 23). ئەم سیفەتە جوانانە چین جگە لە وەسفێکی کەسایەتی جوانەکەی مەسیح؟ کەواتە دەتوانین بە دڵنیاییەوە بڵێین کە میوەکەی گەورەمان باسی دەکات، دووبارە بەرهەمهێنانەوەی کەسایەتی خۆیەتی لە ژیانی باوەڕداران.
میوەکە، لەم بڕگەیەدا، خزمەت یان بەکارهێنانی بەهرە نییە، هەرچەندە لە شوێنی خۆیدا گرنگ بێت. بە ناچاری بەهرەکان سنووردارن بۆ کەمێک: بەڵام بۆ هەمووان کراوەیە، گەنج و پیر بە یەک شێوە، بۆ دەربڕینی شتێک لە جوانیی مەسیح لە ژیانیاندا. هەر کەمێک دەربڕینی نیعمەتەکانی مەسیح وەک میوە بۆ باوک دەچێت، و وەک شایەتی بۆ جیهان دەردەچێت. کەواتە، ئەمە ئامانجی گەورەیە کە بۆی لەم جیهانە تاریکەدا ماوینەتەوە، بۆ ئەوەی وەک ڕووناکی ببریسکێینەوە بە نیشاندانی شتێک لە کەسایەتی جوانەکەی مەسیح. ئەمە تەنها کاتێک دەبێت کە لە مەسیحدا بمێنینەوە. هەرگیز کەسایەتی مەسیح نیشان نادەین بە سادە هەوڵدان بۆ ئەوەی وەک مەسیح بین. بەڵام، ئەگەر بەدوای هاوڕێیەتی ئەودا بگەڕێین، و لەژێر کاریگەریی ئەودا بین، بە مانەوە لە ئەودا، ئەوا دەگۆڕدرێین بۆ وێنەکەی لە شکۆوە بۆ شکۆ.
هێشتا دڵنیام، ئەگەر لە ئامادەیی تۆدا ڕۆحم هێشتا جێگیر بوو، چاوم، زیاتر ئاشنا، *شکۆمەندییە گەشاوەکانی دەگرت. *
و بەم شێوەیە، تەواوییە قووڵەکانی تۆ زۆر باشتر دەمزانی، و بە گەرموگوڕیی پەرستنەوە لە سروشتی تۆدا گەشەم دەکرد.
دووەم: نوێژەکانمان وەڵامیان دەبێت
دووەم، وشەکانی گەورەمان بە ڕوونی پێمان دەڵێن، کە، بە مانەوە لە مەسیحدا نوێژەکانمان وەڵامیان دەبێت. ئەگەر لەژێر کاریگەریی پیرۆزی ئامادەیی ئەودا، لەگەڵ وشەکانی کە لە دڵماندا دەمێننەوە، بیرەکانمان بە بیرەکانی ئەو دروست دەکران و نوێژەکانمان لەگەڵ بیرۆکەی ئەودا دەگونجان. بەم شێوەیە نوێژکردن، وەڵامێکمان بۆ نوێژەکانمان دەبوو.
سێیەم: ڕۆیشتنێک وەک چۆن ئەو ڕۆیشت
سێیەم، نێردراو یۆحەننا پێمان دەڵێت، لە نامەکەیدا، کە «مانەوە لە خودا» دەبێتە هۆی «ڕۆیشتنێک وەک چۆن ئەو ڕۆیشت» (1 یۆحەننا 2:6). مەسیح چۆن ڕۆیشت؟ دەربارەی ئەو دەخوێنینەوە، «مەسیح خۆی خۆش نەویست.» بە باسکردنی باوک، گەورەمان خۆی دەیتوانی بڵێت، «من هەمیشە ئەو شتانە دەکەم کە ئەو دڵخۆش دەکات». ئەمە نموونەی تەواوە بۆ ڕۆیشتنی باوەڕداران، چونکە نێردراو پۆڵس دەتوانێت بڵێت، ئێمە «دەبێت بڕۆین و خودا دڵخۆش بکەین» (1 تەسەلۆنیکی 4:1). دووبارە، هەمان نێردراو هانی باوەڕداران دەدات کە «لە خۆشەویستیدا بڕۆن، وەک چۆن مەسیحیش ئێمەی خۆش ویستووە» (ئەفەسۆس 5:2).
کەواتە، ئایا ناتوانین بڵێین، نیشانە دیارەکانی ڕێگای گەورەمان بریتی بوون لە نەبوونی تەواوی خۆویستی لە جێبەجێکردنی ویستی باوکدا، و خزمەتکردنی ئەوانی تر لە خۆشەویستیدا. بۆ ئێمە، تەنها بە ڕادەیەک دەکرێت کە بەو ڕێگایە تەواوەتییەدا بڕۆین کە لە مەسیحدا دەمێنینەوە. کەواتە، چەند باشە، وەک مریەمی کۆن لەسەر پێیەکانی دابنیشین و گوێ لە وشەکانی بگرین. بەم شێوەیە لەژێر کاریگەریی ئەودا ڕێگاکەی بیربهێنینەوە، شوێنپێیەکانی بدۆزینەوە، گوێ لە وشەکانی خۆشەویستی و نیعمەتی بگرین، دەستی ببینین کە بۆ بەرەکەت درێژ کراوە، و، لە پشت هەموو ڕۆیشتن و ڕێگا و وشە تەواوەکانیەوە ڕۆحی یەکێک ببینین کە هەمیشە هەموو بیرۆکەکانی خۆی وەلا ناوە، بۆ ئەوەی خزمەتی ئەوانی تر بکات لە خۆشەویستیدا.
ڕەنگە ئێمە دۆکترینەکانی مەسیحییەت بزانین؛ ڕەنگە بە دروستی ڕاستییە سەرەکییەکانی باوەڕەکەمان بگرین، بەڵام، وەک یەکێک وتوویەتی، «هیچ بڕێک لە زانست هەرچەندە دروست بێت، هیچ بڕێک لە زیرەکی هەرچەندە ورد بێت، هەرگیز مۆری بیرۆکەی گەورەمان عیسای مەسیح ناخاتە سەر ڕۆحت.» ئەگەر بمانەوێت مۆری مەسیح لەبەر بکەین—ئەگەر، کاتێک تێدەپەڕین هەستێکمان بە ئەو هەبێت، دەبێت لەگەڵیدا بین، و لەگەڵیدا بڕۆین. هەموو پیاوێک بەو هاوڕێیەتییەی کە هەیەتی دروست دەبێت: کەسایەتی ئەو کەسەی کە لەگەڵیدا دەڕۆین، ئەو کەسایەتییەیە کە ڕەنگدانەوەی دەبین. دەبێت لە مەسیحدا بمێنینەوە و بەم شێوەیە لەگەڵ مەسیحدا بڕۆین، ئەگەر بمانەوێت وەک مەسیح بین و وەک ئەو بڕۆین.
چوارەم: شەرمەزار نەبین لەبەردەم مەسیحدا لە کاتی هاتنیدا
چوارەم، نێردراو یۆحەننا زیاتر پێمان دەڵێت کە ئەگەر لە مەسیحدا بمێنینەوە ڕۆیشتنمان بە شێوەیەک دەبێت کە شەرمەزار نەبین لەبەردەم مەسیحدا لە کاتی هاتنیدا. زۆرجار زۆر شت هەیە لە ڕۆیشتن و ڕێگا و قسە و ڕەفتارماندا، کە لەگەڵ پیاواندا تێدەپەڕێت، و تەنانەت لەنێو گەلی خوداشدا، و ڕەنگە ئێمە زۆر بە سووکی حوکمی بدەین کاتێک بە پێوەرە مرۆییەکان سەیر دەکرێت. بەڵام، ئەگەر خۆمان، و وشەکانمان، و ڕێگاکانمان، لەسەر بنەمای شکۆمەندی داهاتووی دەرکەوتنی مەسیح حوکم بدەین، ئایا زۆر شت نادۆزینەوە کە دەبێت مەحکومی بکەین، و بە شەرمەزارییەوە دان بەوەدا بنێین، کە زۆر کەمترە لە پێوەری شکۆمەندی.
تەنها کاتێک لە مەسیحدا دەمێنینەوە، لەژێر کاریگەریی ئامادەیی ئەودا، و بەم شێوەیە لە خۆحوکمداندا دەڕۆین، لە هەموو ئەو شتانە دەپارێزرێین کە دەبنە هۆی شەرمەزاری لە ڕۆژی شکۆمەندیدا.
پێنجەم: هەر کەسێک لە خودا بمێنێتەوە گوناه ناکات
پێنجەم، نێردراو یۆحەننا بیرمان دەخاتەوە، کە «هەر کەسێک لە خودا بمێنێتەوە گوناه ناکات» (1 یۆحەننا 3:6). لە ئایەتەکانی پێشووترەوە فێر دەبین کە ڕۆحی خودا بە گوناه چی دەگەیەنێت، چونکە لە ئایەتی 4دا دەخوێنینەوە، «گوناه بێ یاساییە.» بنچینەی گوناه ئەنجامدانی ویستی خۆیەتی بەبێ ئاماژەدان بە خودا یان مرۆڤ. جیهانی دەوروبەر بە شێوەیەکی زیاد لە پێویست بە بێ یاسایی دیارە—هەموو کەسێک ئەو شتە دەکات کە لە چاوی خۆیدا ڕاستە. ئەنجامەکە ئەوەیە کە، سەرەڕای شارستانییەت، پەروەردە، و یاسادانان، سیستەمی جیهان لەناو دەچێت، و کۆمەڵگا، و نەتەوەکان بە شێوەیەکی زیاد لە پێویست هەڵدەوەشێنەوە. لە هەر شوێنێک ڕۆحی بێ یاسایی زاڵ بێت، هەڵوەشانەوە بەدوایدا دێت، جا لە جیهاندا بێت یان لەنێو گەلی خودادا. وەک باوەڕداران هەمیشە لە مەترسیداین کە کاریگەریمان لەسەر بێت بە ڕۆحی جیهانی دەوروبەر. بەم شێوەیە ڕووی داوە کە بەهۆی کەمیی وریاییەوە هەمان بنەمای بێ یاسایی، کە سیستەمی جیهان هەڵدەوەشێنێتەوە، بووەتە هۆی دابەشبوون و پەرشوبڵاوبوونەوە لەنێو گەلی خودادا.
ئەگەر، لە قوتابخانەیەکدا، ڕێگە بە هەر قوتابییەک بدرایە ویستی خۆی بکات، قوتابخانەکە بە ناچاری هەڵدەوەشا. ئەگەر هەر ئەندامێکی خێزانێک شوێنی ویستی خۆی بکەوتایە، خێزانەکە وێران دەبوو؛ و ئەگەر هەر تاکێک لە کۆمەڵێک باوەڕدار بەدوای ویستی خۆیدا بڕۆیشتایە، پشێوی بەدوایدا دێت. ڕۆحی بێ یاسایی، لە هەر بوارێکدا خۆی نیشان بدات، دەبێتە هۆی هەڵوەشانەوە، و هەرچەندە دڵسۆزیی ئەوانەی کە بەدوای ویستی خۆیاندا دەڕۆن زیاتر بێت، زیانەکەشیان زیاتر دەبێت. هیچ هۆکارێکی گەورەتر نییە بۆ پشێوی لەنێو گەلی خودادا وەک خۆویستیی سووربووی پیاوانی دڵسۆز.
کەواتە چۆن لە بنەمای خراپی بێ یاسایی، لە خۆویستی، ڕزگارمان دەبێت؟ تەنها بە مانەوە لە مەسیحدا؛ چونکە نێردراو دەڵێت، «هەر کەسێک لە خودا بمێنێتەوە گوناه ناکات.» تەنها کاتێک لەژێر کاریگەریی ئەو کەسەدا دەمێنینەوە کە دەیتوانی بڵێت، «من دێم… نەک بۆ ئەوەی ویستی خۆم بکەم، بەڵکو ویستی ئەوەی کە منی ناردووە،» لە خۆویستی ڕزگارمان دەبێت کە بنچینەی گوناهە.
دەرئەنجام
کەواتە، ئەمە ئەنجامە پیرۆزەکانن، وەک لە نووسینە پیرۆزەکاندا خراونەتە بەردەممان، لە مانەوە لە مەسیحدا. ئەگەر وەڵامی وشەکانی گەورەمان بدەینەوە بە هەوڵدان بۆ مانەوە لە ئەودا، ژیانمان میوەی دەگرت بە دەربڕینی شتێک لە کەسایەتی جوانەکەی مەسیح.
نوێژەکانمان، بەپێی بیرۆکەی ئەو، وەڵامیان دەبوو.
ڕێگاکەمان شتێک لە جوانیی ڕۆیشتنەکەی نیشان دەدا.
ڕێگاکانمان لەگەڵ شکۆمەندی داهاتووی مەسیحدا دەگونجان.
ڕۆیشتنمان لە بێ یاسایی جەستە دەپارێزرا کە سەرچاوەکەی لە شەیتانەوەیە، کە هۆکاری سەرەکیی وێرانبوونی مرۆڤ و خەمەکانی جیهانە.
کەواتە، چەند باشە گوێ لە وشەی گەورەمان بگرین، «لە مندا بمێننەوە…، چونکە بەبێ من ناتوانن هیچ بکەن.» ڕەنگە بەهرەدار بین و هەموو زانست و گەرموگوڕییەکمان هەبێت، ڕەنگە ئەزموونی درێژمان هەبێت، بەڵام هێشتا ڕاستە کە بەبێ مەسیح ناتوانین هیچ بکەین. بەهرە، و زانست، و گەرموگوڕی، هێز نین. هەموو ئەم شتانە ناتوانن ئێمە توانا بدەنێ بۆ زاڵبوون بەسەر جەستەدا، بۆ ڕەتکردنەوەی جیهان، یان ڕزگاربوون لە داوەکانی شەیتان. ڕەنگە هەموو ئەم شتانەمان هەبێت بەڵام بەبێ مەسیح، ڕەنگە لە بچووکترین تاقیکردنەوەدا بکەوین و تووشی گەورەترین خراپەکان ببین.
کەواتە، ئەگەر «بەبێ مەسیح» ناتوانین هیچ بکەین، با هەوڵ بدەین لە ئەودا بمێنینەوە و جورئەت نەکەین بۆ یەک ڕۆژیش بڕۆینە پێشەوە، یان یەک هەنگاو بنێین، بەبێ ئەو.
ئۆه، ڕۆحم بپارێزە، ئەی عیسا، هێشتا لەگەڵ تۆدا بمێنێتەوە، و ئەگەر گومڕا بووم، فێرم بکە زوو بۆ لای تۆ ڕابکەم.″
