لەگەڵم بمێنەرەوە؛ ئێوارە زوو دادێت؛ تاریکی قووڵتر دەبێت؛ خودایە لەگەڵم بمێنەرەوە. کاتێک یارمەتیدەرانی تر شکست دەهێنن و ئارامییەکان هەڵدێن، یارمەتیدەری بێدەسەڵاتان، ئۆ لەگەڵم بمێنەرەوە.
بە خێرایی بەرەو کۆتایی ڕۆژی بچووکی ژیان دەڕوات؛ خۆشییەکانی زەوی کاڵ دەبنەوە؛ شکۆمەندییەکانی نامێنن؛ گۆڕان و پووکانەوە لە هەموو دەوروبەرمدا دەبینم؛ ئۆ تۆی نەگۆڕ، لەگەڵم بمێنەرەوە.
داوای نیگایەکی کورت ناکەم، وشەیەکی تێپەڕ؛ بەڵکو وەک چۆن لەگەڵ قوتابییەکانت دەژیت، خودایە، ئاشنا، بەخشندە، ئارامگر، ئازاد. مەهێنە بۆ مانەوەیەکی کاتی، بەڵکو لەگەڵم بمێنەرەوە.
مەهێنە بە ترسەوە، وەک پاشای پاشاکان، بەڵکو بە میهرەبانی و چاکە، بە شیفادان لە باڵەکانتدا، فرمێسک بۆ هەموو ناخۆشییەکان، دڵێک بۆ هەموو داواکارییەک— وەرە، دۆستی گوناهباران، و بەم شێوەیە لەگەڵم بمێنەرەوە.
تۆ لە گەنجێتیمدا لەسەر سەرم زەردەخەنەت کرد؛ و، هەرچەندە لەو کاتەدا یاخی و سەرکەش بووم، تۆ جێت نەهێشتووم، زۆرجار وەک چۆن من تۆم جێهێشت، تا کۆتایی، ئۆ خودایە، لەگەڵم بمێنەرەوە.
من پێویستم بە ئامادەیی تۆیە لە هەموو کاتژمێرێکی تێپەڕبوودا. چی جگە لە نیعمەتی تۆ دەتوانێت هێزی تاقیکەرەوە پووچەڵ بکاتەوە؟ کێ، وەک خۆت، دەتوانێت ڕێنماییکەر و پشتوپەنام بێت؟ لەناو هەور و خۆردا، خودایە، لەگەڵم بمێنەرەوە.
لە هیچ دوژمنێک ناترسم، لەگەڵ تۆدا بۆ بەرەکەت؛ ناخۆشییەکان هیچ کێشێکیان نییە، و فرمێسکەکان هیچ تاڵییەکیان نییە. دەرزی مردن لە کوێیە؟ ئەی گۆڕ، سەرکەوتنەکەت لە کوێیە؟ هێشتا سەرکەوتووم، ئەگەر تۆ لەگەڵم بمێنیتەوە.
تۆ خاچەکەت لەبەردەم چاوە داخراوەکانمدا ڕابگرە؛ لەناو تاریکیدا ببریسکێوە و ئاماژەم بۆ ئاسمانەکان بکە. بەیانی ئاسمان دەشکێت، و سێبەرە بێهوودەکانی زەوی هەڵدێن؛ لە ژیاندا، لە مردندا، ئۆ خودایە، لەگەڵم بمێنەرەوە. نادیار
