ئێستا مەسیح قبوڵ بکە: سبەی بەڵێن نەدراوە بە هیچ کەسێک

چونکە تۆ داهاتوو نازانیت ...«ڕەنگە ئەم شەو بێت، سبەی بێت، یان کاتێک لە ساڵی داهاتوودا. تەنها خوداوەند دەزانێت.»وەک گەنجێک، جۆنی ویلسۆن دەبێت هەواڵی خۆشی دەربارەی عیسای مەسیحی لانیکەم چوار جار لە هەفتەیەکدا بیستبێت. لە کاتی ساڵی کۆتایی خوێندنی ئامادەییدا، هەموو دووشەممەیەک تا پێنجشەممە لەلایەن هاوپۆلێکی مەسیحی بە ناوی جەیمس میلتۆنەوە ڕووبەڕووی دەبووەوە. هەموو ڕۆژێک لە هۆڵی وەرزشی قوتابخانەکەدا، میلتۆن پێی دەوت، «سبەی بەڵێن نەدراوە بە هیچ کەسێک!» پاشان دەیوت، «دەزانی، جۆنی، چونکە تۆ داهاتوو نازانیت، بۆچی ئێستا مەسیح قبوڵ ناکەیت کاتێک دەتوانیت؟» «کاتێکی زۆرم هەیە،» ویلسۆن وتی. «ئێستا، من گەنج و زۆر شتم هەیە بۆ ئەنجامدان!» بە زەردەخەنەوە زیادی کرد، «ناتوانیت ببینیت کە داهاتوویەکی گەورەم هەیە؟ ناتوانیت ئەو کچانە ببینیت کە هەمە؟ ئەمە ژیانە، پیاو! ئەمەیە!» میلتۆن بۆ ساتێک وەستا و بە هێمنی وتی، «جۆنی، دەتوانم هەموو ئەو کاتەت بدەمێ کە دەتەوێت بۆ بڕیاردان، بەڵام نازانم خوداوەند چەند کاتت دەداتێ. ڕەنگە ئەم شەو بێت، سبەی بێت، یان کاتێک لە ساڵی داهاتوودا. تەنها خوداوەند دەزانێت.» سەرەڕای هەموو هەوڵەکانی میلتۆن، هیچ شتێک ئەنجام نەدرا. ساڵی دواتر، میلتۆن چووە ناو سوپا. لە ئەرکەکەی لە فۆرت ڕایلی، کانزاس، ڕۆژێکی شەممە بەیانی پەیوەندی بە ماڵەوە کرد بۆ قسەکردن لەگەڵ خێزانەکەی. خوشکەکەی، باربارا، وەڵامی تەلەفۆنەکەی دایەوە و دەستبەجێ پرسی، «ئایا جۆنی ویلسۆنت دەناسی؟» «بەڵێ، بە دڵنیاییەوە دەمناسی،» میلتۆن وتی. «هەرچەندە بانگەشەم بۆی کرد، هەرگیز ناتوانم لەبیری بکەم. جۆنی چی؟» «هەر شەوی ڕابردوو،» باربارا وتی، «چوو بۆ یانەیەکی نزیک بۆ خواردنەوەی چەند بیرەیەک – بۆ سەرخۆشبوون. شتەکەی دواتر کە زانیمان، لە ماڵی داپیرەی کۆتایی پێهات، کە ئاگری گرت. ماڵەکە لەگەڵ ئەودا سووتا.» «چی؟» میلتۆن پرسی. هەناسەیەکی هەڵکێشا، و بە دەنگێکی لەرزۆکەوە وتی، «جەستەکەی ئەوەندە سووتابوو، دەبوو لەناو کیسەیەکی پلاستیکیدا هەڵبگیرێتەوە.» وەک ویلسۆن، زۆر کەس ڕەنگە بەهۆی زۆر گرنگیدان بە داهاتوو، زیان بکەن. ئێمە زۆرجار ڕەتیدەکەینەوە کە ئێستا لەبەرچاو بگرین. هاوڕێم، چونکە تۆ داهاتوو نازانیت، بۆچی مەسیح قبوڵ ناکەیت بۆ ژیانت – پێش ئەوەی درەنگ بێت؟ دەتوانیت وەک خۆت بێیتە لای. ئەو تۆی خۆشدەوێت: «خودا ئەوەندە جیهانی خۆشدەویست کە کوڕە تاقانەکەی خۆی بەخشی، بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (یۆحەننا ٣:١٦). دەتوانیت وەک ڕزگارکەرت قبوڵی بکەیت بە تەنها بانگکردنی ناوی: «هەرکەسێک ناوی خوداوەند بانگ بکات ڕزگاری دەبێت» (ڕۆما ١٠:١٣). بانگکردنی ناوی ئەو واتە تۆ باوەڕت وایە کە ئەو بە ڕاستی لە پێناوی گوناهەکانتدا مرد، لە ڕۆژی سێیەمدا لە مردووان هەستایەوە و ئێستا لە دەستی ڕاستی خودا لە بەهەشتدا دانیشتووە. ئەگەر باوەڕت بەمە هەیە، ئەوا نوێژ بکە: «خوداوەند، دان بەوەدا دەنێم کە گوناهبارم. لە هەموو گوناهەکانم خۆش ببە. چونکە تۆ لە پێناوی مندا مردیت و لە مردووان هەستایتەوە، داوات لێدەکەم بێیتە ناو دڵم و ببیتە ڕزگارکەر و خوداوەندم.» ئەگەر ئەم هەنگاوەی باوەڕت ناوە، تکایە بە یەکێک لە ناونیشانەکانی خوارەوە نامەمان بۆ بنێرە و ئێمە پاکێتی باوەڕدارە نوێیەکەمان بۆت دەنێرین بۆ یارمەتیدانت لە ڕێگەی ژیانت لەگەڵ خودا. دەربارەی نووسەر: ڕۆسکۆ بارنز سێیەم، وەینسبۆرۆ، پێنسیلڤانیا، لە تەمەنی ١٥ ساڵیدا عیسای وەک ڕزگارکەری خۆی قبوڵ کرد، و لەو کاتەوە هەواڵی خۆشی بڵاوکردووەتەوە. ئەو نووسەر و ڕۆژنامەنووسێکی خەڵاتکراوە کە بۆ ژمارەیەک بڵاوکراوە لە ڕۆژهەڵات و باشووری ئەمریکا کاری کردووە.