«بەڵام سوپاس بۆ خودا، کە هەمیشە لە سەرکەوتنەکەیدا لە مەسیحدا ڕێنوێنیمان دەکات، و لە ڕێگەی ئێمەوە بۆنی خۆشی زانیاریی خۆی لە هەموو شوێنێکدا دەردەخات.» (2 کۆرنسۆس 2:14 NASB) بە گشتی وا تێگەیشتووە کە پۆڵس لێرەدا وێنەیەک لە نمایشی سەرکەوتنی سەرکردەیەکی سەربازی وەردەگرێت کە تازە لە داگیرکردنێکی بیانی گەڕاوەتەوە. ژەنەڕاڵەکە لە پێشەوەی نمایشەکەیە، چێژ لە ڕەزامەندیی شیرینی سەرکەوتن وەردەگرێت.
لە پشتی ئەوەوە سەربازە دڵخۆشەکانیەتی. پاشان لە پشتی ئەوانیشەوە دیلەکانی جەنگن، کە بۆ سزادان، ڕەنگە مردن، دیاری کراون. بە درێژایی ڕێگای نمایشەکە بخووردان هەن، کە هەواکە بە بۆن پڕ دەکەن.
بەڵام بۆنەکە مانای جیاواز دەبەخشێت بە کەسانی جیاواز، بەپێی ئەوەی لە کام لایەنن. بۆ ئەوانەی دڵسۆزن بۆ فەرماندەی گشتی، ئەوە بۆنی سەرکەوتنە.
بەڵام بۆ دیلەکان، ئەوە نیشانەی شکست و تۆڵەسەندنەوەیە.
ڕێگای خزمەتکاری خودا لە چەند ڕوویەکەوە هاوشێوەی ئەم وێنەیە. خودا هەمیشە لە سەرکەوتندا ڕێنوێنی دەکات.
هەرچەندە ڕەنگە هەمیشە وەک سەرکەوتن دەرنەکەوێت، بەڵام ڕاستییەکە ئەوەیە کە ئەو لە لایەنی براوەدایە و دۆزی خودا هەرگیز شکست ناهێنێت.
هەر شوێنێک بڕوات، بۆنی مەسیحی لەگەڵ خۆیدا هەڵدەگرێت. بەڵام ئەم بۆنە مانای جیاواز دەبەخشێت بە کەسانی جیاواز.
بۆ ئەوانەی ملکەچی گەورەمان عیسا دەبن، ئەوە بۆنی ژیانی هەتاهەتاییە.
بەڵام بۆ ئەوانەی ئینجیلی ڕەت دەکەنەوە، ئەوە بۆنی مردن و وێرانبوونە.
بەڵام لە هەردوو حاڵەتەکەدا خودا شکۆدار دەکرێت. ئەو لە ڕزگاربوونی تۆبەکەراندا شکۆدار دەکرێت، و لە ڕەتکردنەوەی ئەوانەی لەناو دەچنیشدا پشتڕاست دەکرێتەوە. کاتێک ئەوانەی دووەم لەبەردەم مەسیحدا دەوەستن، لە دادگای تەختی سپی گەورەدا، ناتوانن خودا بە هۆکاری دۆخەکەیان بزانن. ئەوان دەرفەتی ڕزگاربوونیان هەبوو بەڵام ڕەتیان کردەوە.
بە گشتی کاریگەریی خزمەتی مەسیحی بەوە دەپێوین کە چەند کەس ڕزگار دەبن.
ڕەنگە لەم دەقەدا ئاماژەیەک هەبێت کە بە هەمان شێوە دروست بێت کە بەوە بپێورێت کە چەند کەس، دوای وەرگرتنی پێشکەشکردنێکی ڕوونی ئینجیل، ڕەتی دەکەنەوە و دەچنە دۆزەخەوە.
خودا لە هەردوو حاڵەتەکەدا شکۆدار دەکرێت. بۆ ئەو، لە حاڵەتی یەکەمدا بخووری شیرینی نیعمەت و لە حاڵەتی دووەمدا دادپەروەری هەیە.
بابەتە گرنگەکان! سەیر نییە کە نێردراوەکە لە کۆتاییدا دەپرسێت، «کێ بۆ ئەم شتانە بەسە؟»
