گەشتیارێک لە ئیتاڵیا، لە نووسینێکدا بۆ ڕۆژنامەیەک، سەردانێکی شوێنێکی دیاریکراو بەم شێوەیە وەسف دەکات:
گەیشتمە ڤێلا ئارێکۆناتی، لەسەر کەنارەکانی دەریاچەی کۆمۆ، «شوێنی جوانی» ئەلپەکانی ئیتاڵیا. باخەوانێک دەروازە قورسەکەی کردەوە، و بەناو باخچە جوانەکەدا بردمی.
«چەندە ماوەیەکی زۆرە لێرەیت؟» لێم پرسی. «بیست و پێنج ساڵە.»
«و چەند جار خاوەنەکە هاتووە بۆ بینینی موڵکەکە؟»
«چوار جار.»
«کەی دوا جار هات؟»
«دوازدە ساڵ لەمەوبەر.» «وا گومان دەبەم نامەت بۆ دەنێرێت؟»
«هەرگیز.»
«کەواتە، فەرمانەکانت لە کێوە وەردەگریت؟» «لە سەرپەرشتیارەکە، لە میلان.»
«ئایا ئەو زۆرجار دێتە ئێرە؟»
«هەرگیز.»
«کەواتە کێ دێت بۆ چاودێریکردنی کارەکان؟»
«من بە تەنیا جێهێڵراوم؛ زۆر بە دەگمەن کەسێکی نامۆ دەبینم.»
«کەچی تۆ باخچەکە بەو شێوەیە پاک و خاوێن ڕادەگریت، بەو شێوەیە ڕێک و پێکە، کە کەسێک وا بیر دەکاتەوە کە تۆ چاوەڕێی خاوەنەکەت دەکەیت سبەینێ بێت.»
«ئەمڕۆ، بەڕێزم، ئەمڕۆ،» وەڵامی پیاوە پیرەکە بوو. ئەمە چۆن دەبێت، هەموو ڕۆژێکی ژیانمان؛ ڕەفتارمان، شێوازی ژیانمان، کارەکانمان، هەمووی ڕێکخراو بێت وەک ئەوەی چاوەڕێی ڕزگارکەر بین ئەمڕۆ.
کەواتە، ئاگادار بن، چونکە نازانن لە چ کاتێکدا گەورەکەتان دێت. (مەتتا 24:42)
پرسیارەکان بۆ ژیانمان:
بیهێنە پێش چاوت مەسیح ئەمڕۆ دێت. ئایا هێشتا شتێک هەیە کە پێویستە دانپێدانانی پێبکەیت یان ڕێکی بخەیت پێش ئەوەی بتوانیت سەیری چاوەکانی بکەیت؟
چ کاریگەرییەکی کرداری هیوای هاتنی ئەو لەسەر ژیانت و بە لەبەرچاوگرتنی ئەو بڕیارانەی کە دەیاندەیت؟″
