«دەستبەجێ ڕۆح ناردنی بۆ بیابان.» (مەرقۆس 1: 12) ئەمە ڕێگایەکی سەیر بوو بۆ خودا بۆ سەلماندنی ڕەزامەندی خۆی. «دەستبەجێ»— دوای چی؟ دوای ئەوەی ئاسمان کرایەوە و ڕۆح «وەک کۆترێک» دابەزی (ئایەتی 10)، و باوک بەرەکەتی خۆی دەربڕی، «تۆ کوڕی منی، کە خۆشم دەوێیت؛ بە تۆوە زۆر دڵخۆشم» (ئایەتی 11). بەڵام ئەمە ئەزموونێکی نائاسایی نییە. تۆ، ئەی ڕۆحم، تۆش ئەوەت ئەزموون کردووە.
ئایا کاتەکانی خەمۆکی قووڵت ئەو ساتانە نین کە ڕاستەوخۆ دوای بەرزترین بەرزبوونەوەکانت دێن؟ هەر دوێنێ تۆ لە ئاسمانەکاندا بەرز دەبوویتەوە و لە درەوشانەوەی بەیانیدا گۆرانیت دەوت. بەڵام ئەمڕۆ، باڵەکانت چەماونەتەوە و گۆرانییەکەت بێدەنگە. لە نیوەڕۆدا لە خۆرەتاوی زەردەخەنەی باوکدا خۆت گەرم دەکرد، بەڵام تا ئێوارە لە بیابانەوە دەتوت، «ڕێگای من لە خودا شاراوەتەوە» (ئیشایا 40: 27).
نەخێر، ئەی ڕۆحم، لەناکاو بوونی گۆڕانکارییەکە بەڵگەیە کە نائاسایی نییە. ئایا بیرت لە ئاسوودەیی وشەکانی «دەستبەجێ» کردووەتەوە، و بۆچی گۆڕانکارییەکە ئەوەندە زوو دوای بەرەکەتەکە دێت؟ تەنها بۆ ئەوەی نیشان بدات کە درێژەی بەرەکەتەکەیە. خودا ڕووناکی خۆی بەسەر تۆدا دەدرەوشێنێت بۆ ئەوەی تۆ بۆ بیابانەکانی ژیان، گەتسەمانییەکان، و گۆلگۆسەکان گونجاو بکات. تۆ بەرز دەکاتەوە بۆ بەرزایی نوێ بۆ ئەوەی بەهێزت بکات تا بتوانیت قووڵتر بچیت. تۆ ڕووناک دەکاتەوە بۆ ئەوەی بتنێرێتە ناو تاریکی، وەک یارمەتیدەرێک بۆ بێدەسەڵاتان.
تۆ هەمیشە شایستەی بیابان نیت—تۆ تەنها دوای شکۆمەندی ئەزموونی ڕووباری ئوردون شایستەی بیابانیت. هیچ شتێک جگە لە بینینی کوڕ ناتوانێت تۆ ئامادە بکات بۆ هەڵگرتنی باری ڕۆح و بەرگەگرتنی برسێتی بیابان. دوای بەرەکەتەکان شەڕ دێت. کاتی تاقیکردنەوە کە کەسایەتی ڕۆحی کەسێک جیا دەکاتەوە و زۆر دەوڵەمەندی دەکات، کاتێکی ئاسایی نییە بەڵکو ماوەیەکە کە وەک ئەوە وایە هەموو دۆزەخ ئازاد کرابێت. کاتێکە کە تێدەگەین ڕۆحمان لەناو تۆڕێکدا گیراوە، و دەزانین خودا ڕێگە دەدات بە دەستی شەیتان بگرین. بەڵام ماوەیەکە کە هەمیشە بە سەرکەوتنێکی دڵنیا کۆتایی دێت بۆ ئەوانەی پاراستنی ڕۆحی خۆیان بە خودا سپاردووە. و تاقیکردنەوەکە «دواتر . . . بەرهەمێکی ڕاستودروستی و ئاشتی بەرهەم دەهێنێت» (عیبرانییەکان 12: 11) و ڕێگە خۆش دەکات بۆ زیادبوونی سی هێندە بۆ سەد هێندە کە بەڵێن دراوە دوای ئەوە بێت (بڕوانە مەتتا 13: 23).
