«دان بەوەدا دەنێم کە خودای باوباپیرانمان دەپەرستم وەک شوێنکەوتووی ڕێگاکە، کە ئەوان پێی دەڵێن تائیفە.» (کردارەکان 24:14)
ئاسانە کاتێک لە کۆبوونەوەکانی مەسیحییەکاندادەبین—بۆ ئەوەی وەک یەکێک لەوان بناسرێین. بەڵام مەسیح دەیەوێت دان بەو دابنێین بە هەمان شێوەی جیاواز کاتێک لە نێو دوژمنانیدادەبین. ئەگەر کەسێک گاڵتەمان پێبکات وەک مەسیحی، نابێت سووربینەوە و سەرمان شۆڕ بکەین، و داوای لێبوردن بکەین، یان، زۆر خراپتر، نکۆڵی بکەین.
دەبێت ئامادە بین، بەبێ خۆهەڵکێشان، بە سادەیی و بە کزی—بەڵام بە بوێری، دان بەوەدا بنێین کە مەسیحین، و بە شێوەیەک بیکەین کە نیشان بدەین کە دڵخۆشین بە پەیوەندیمان لەگەڵ مەسیح، و بە داننان بەوەدا.
خاتوو هاڤەرگال باس لەوە دەکات کە چۆن وەک خوێندکارێک چووە قوتابخانەیەکی ناوخۆیی دوای ئەوەی پەیوەندی بە کڵێساوە کردبوو. سەری سوڕما کاتێک زانی لە خێزانێکی قوتابخانەی سەد کەسیدا، ئەو تەنها مەسیحی بووە.
یەکەم هەستی ئەوە بوو کە نەیدەتوانی خۆشەویستی خۆی بۆ مەسیح دەرببڕێت، لەگەڵ هەموو ئەو کۆمەڵە کچە دنیاییە لە دەوروبەری. بەڵام دووەم بیرکردنەوەی ئەوە بوو کە نەیدەتوانی دەری نەبڕێت، چونکە ئەو تەنها کەس بوو کە مەسیح لەوێ هەبوو بۆ نوێنەرایەتیکردنی. ئەم بیرکردنەوەیە زۆر بەهێز بوو، و لەو کاتەوە بە هێمنی شوێنی خۆی وەک هاوڕێیەکی مەسیحگرت.
دەبێت یارمەتیمان بدات، هەر کاتێک لە نێو دوژمنانی مەسیحدا وەستاین، بیرمان بێت کە ئەو ئێمەی لەوێ داناوە بۆ نوێنەرایەتیکردنی ، و ئەگەر شەرمەزار یان ترساو بین—بە داخەوە شکست دەهێنین و بێ هیوا دەیکەین.
ج.م. }
