«ئێوەش، وەک بەردی زیندوو، دەکرێنە ماڵێکی ڕۆحی.» ١ پیتەر ٢:٥
حەگای ئەو پێغەمبەرە بوو کە گەلی خودای هاندا بۆ بەشداریکردن لە پرۆسەی دووبارە دروستکردنەوە. ئەوان دەیانگوت، «کاتەکە نەهاتووە ... بۆ ئەوەی ماڵی یەزدان دروست بکرێت،» بەڵام ئەو بەم پرسیارە دژایەتی کردن: «ئایا کاتی ئەوەیە کە ئێوە خۆتان لە ماڵە دارینەکانتاندا بژین، لە کاتێکدا ئەم ماڵە وێرانە؟» پاشان فەرمووی، «بە وریاییەوە بیر لە ڕێگاکانتان بکەنەوە» (حەگای ١:٤-٥ NIV). عێزرا ١:٥ تۆماری کردووە کە خەڵکەکە بە نیازێکی باشەوە لە دیلێتی هاتنە دەرەوە بۆ دووبارە دروستکردنەوەی پەرستگا. بەڵام کاتێک دژایەتی بەردەوام سەری هەڵدا (عێزرا ٤)، گرنگیپێدانی دروستکردنی ماڵەکانی خۆیان جێگەی گرنگیپێدانی دروستکردنی ماڵی خودای گرتەوە.
ئایا حەگای ئەمڕۆ قسە لەگەڵ ئێمە دەکات؟ ئایا ئێمە زیاتر گرنگیمان بە شتەکانی خۆمان داوە وەک لە شتەکانی یەزدانمان؟ ئایا باوەڕمان بەوە نییە کە ئەو پاداشتی هەوڵەکانمان دەدات بۆ دروستکردنی ماڵەکەی؟ یان دژایەتی دوژمن قایلی کردووین کە سەرنج بخەینە سەر کارێکی باشتر، ماڵێکی گەورەتر، ئۆتۆمبێلێکی نوێتر، پارەیەکی زیاتر لە بانکدا، و خوێندنێکی زیاتر پێش خزمەتکردنی یەزدان بە دروستکردنی ماڵەکەی؟
حەگای بەردەوام بوو لەوەی پێیان بڵێت و پێمان بڵێت کە زۆرێک لە کێشە کەسییەکانمان لە نەبوونی گرنگیپێدانمانەوە بۆ دروستکردنی ماڵەکەی سەرچاوە دەگرن. ئەو فەرمووی هەرچەندە زیاتر هەوڵ بدەین پێش بکەوین، زیاتر دوا دەکەوین! «زۆرتان چاوەڕوان دەکرد، بەڵام سەیری بکەن، کەم دەرچوو. ئەوەی هێناتانە ماڵەوە، من هەڵمکرد.» بۆچی؟ «لەبەر ماڵەکەم، کە وێرانە، لە کاتێکدا هەریەک لە ئێوە سەرقاڵی ماڵی خۆیەتی» (حەگای ١:٩).
ئایا پێشبینی سەرزەنشتکردنی حەگای دەگاتە دڵمان؟ پشتگوێخستنی ماڵی خودا بەڵگەی پشتگوێخستنی خودایشە. دڵخۆشی ڕاستەقینە تەنها کاتێک دێت کە دۆخی خۆپەرستی خۆمان بناسین و بەشدار بین لە دروستکردنی «خێزانی خودا، کە کەنیسەی خودای زیندووە» (١ تیمۆتی ٣:١٥). تەنها ئەو کاتە دەتوانین بەرەکەتە ڕاستەقینەکە ئەزموون بکەین کە پەیوەندی بە پرۆسەی دووبارە دروستکردنەوەوە هەیە.
