کاتێک باسی ڕزگاریی ئێستا دەکەین، زۆرجار وا لێکدەدرێتەوە کە گوناهبارێک دەتوانێت ئێستا، لەم ساتەدا ڕزگاری بێت. ئەمە ڕاستە، بەڵام مەبەستی من ئەمە نییە، بەڵکو ئەوەیە کە ڕزگارییەک هەیە بۆ ساتەوەختی ئێستا. ڕزگارییەک بۆ کێ؟
بۆ ئەو کەسانەی کە ڕزگارکراون. بەڵام چۆن کەسانی ڕزگارکراو پێویستیان بە ڕزگارییەک دەبێت؟ باشە، چونکە کاتێک باسی ئەوان دەکەین وەک ڕزگارکراو، مەبەستمان ئەوەیە کە لە ڕێگەی کاری تەواوکراوی مەسیحەوە، لە ڕێگەی خوێنی گرانبەهای کەفارەتەکەیەوە، ئەو ڕۆحەکانی ئێمەی لە دەرئەنجامە تاڵەکانی گوناه و هەموو ئەوەی هەڕەشەی لێدەکردین ڕزگار کردووە: ئەو چارەنووسە هەتاهەتاییەی کە لەبەردەمماندا بوو. بەو مانایە ڕۆحی ئێمە سەلامەتە. بەڵام ئێستا ڕێگەیەکی تر هەیە بۆ قسەکردن لەسەر ڕزگاری و ئەوەش ئەوەیە کە باوەڕدارە گەنجەکە هەست دەکات دەیەوێت. باشە، ئەو دەڵێت، «من متمانەم پێی کردووە، بەڵام نازانم چۆن بەردەوام دەبم،» و ئەو دەست دەکات بە پێوانەکردنی لاوازی و بێهێزی خۆی لە بەرامبەر هەموو ئەو ئاستەنگانەی کە دەبێت لە قوتابخانە، لە نووسینگە، لە شوێنی کار، یان لە هەر شوێنێک بێت، ڕووبەڕوویان ببێتەوە، و ئەو هەست دەکات کە کەسێکی دەوێت کە بتوانێت لەگەڵیدا بێت. باشە، خودا ئەو کەسەی بۆ ئێمە دۆزیوەتەوە لە هەمان کەسایەتی کە لە پێناوماندا مرد، بەڵام ئێستا هەتاهەتا لە پێناوماندا دەژی، و ئەوەش بۆ ئەوەی ئێمە تێپەڕێنێت.
سێ دەرکەوتنی مەسیح و یەک ڕزگاری
لە نامەی عیبرانییەکان بەشی ٩، سێ دەرکەوتنی مەسیحمان هەیە چونکە دەڵێت ئەو لێرە جارێک دەرکەوت بۆ «لابردنی گوناه.» ئەو لەسەر زەوی دەرکەوت، و ئەرکی ئەو لابردنی گوناه بوو بە «قوربانیکردنی خۆی.» ئەو ئێستا «لەبەردەم خودا» دەرەکەوێت، لە «بەهەشت خۆیدا»؛ واتە، بۆ هەموو ئەوانەی کە هی ئەون، گەلەکەی. پاشان دەڵێت ئەو «بۆ جاری دووەم دەرەکەوێت،» بەبێ هیچ پرسیارێکی گوناه. ئەو پرسیاری گوناهی هەڵگرت کاتێک بۆ یەکەم جار هات و چارەسەری کرد؛ بۆیە پێویست ناکات دووبارە هەڵبگیرێتەوە. کاتێک ئەو دووبارە دێت، پێویست ناکات بە هیچ شێوەیەک دەست لەو پرسیارە بدات، بەڵام ئەو بۆ ڕزگاری دێت. سێ ڕزگاری نییە؛ تەنها یەک ڕزگاری هەیە. بەڵام هەرچەندە یەک ڕزگارییە، سێ ڕێگا هەیە بۆ سەیرکردنی. ئەگەر من مایەپووچ بم، هیچ شتێک لەبەردەممدا نییە جگە لە هەژاری و وێرانبوون.
کێ دەبێت من ڕزگار بکات؟ من ناتوانم خۆم ڕزگار بکەم؛ من بێهیوا و بێدەسەڵاتم!
ئەو پیاوەی کە دەتوانێت من ڕزگار بکات، ئەو پیاوەیە کە لەگەڵ قەرزەکانمدا دەجەنگێت، و بە شێوەیەکی ڕاستودروست چارەسەریان دەکات بۆ ڕەزامەندی قەرزدەرەکانم. ئەو پیاوەیە کە دەتوانێت من ڕزگار بکات. هیچ ڕزگارییەک بۆ من نییە جگە بە چارەسەرکردنی پرسیاری ئەو قەرزە. چی ڕۆحی من دەخاتە مەترسییەوە؟ پرسیاری گوناهە، و هیچ ڕزگارییەک بۆ من نییە تا چارەسەرکردنی پرسیاری گوناه. مەسیح هاتە جیهان بۆ ڕزگارکردنی گوناهباران. ئەو لەگەڵ ئەو پرسیارەی گوناهدا جەنگا و چارەسەری کرد. پۆڵس بۆ تیمۆساوس دەنووسێت، «خودا کە ئێمەی ڕزگار کردووە»؛ ئەمە شتێکە کە لە کاتی ڕابردوودا دانراوە. «ئۆه، بەڵام،» کچێکی گەنج ڕۆژێک پێی وتم، «پێم وانییە کەسێک دەبێت بەو شێوەیە بە دڵنیاییەوە قسە لەسەر ئەوە بکات. مامۆستاکەم دەڵێت دەبێت بڵێین، ئێمە ڕزگار دەکرێین.» ئێستا بە مانایەکی دیاریکراو ئەمە ڕاستە، بەڵام لە پەیوەندیدا بە پرسیاری گوناه، پرسیاری ڕزگاریی ڕۆح، ئەمە بە تەواوی ناڕاستە. بۆچی؟ چونکە هەموو ئەوەی کە پشت بە کاری تەواوکراو دەبەستێت. ڕاستە کە ئێمە ڕزگار دەکرێین، بەڵام ئەوە پشت بە کارێکی تەواونەکراو دەبەستێت. کاری تەواونەکراوی کێ؟ کاری تەواونەکراوی مەسیح، وەک لە عیبرانییەکان ٧:٢٤-٢٨ بۆمان ڕوون کراوەتەوە.
ڕزگاریی ئێستا: مەسیح قەشەی باڵای ئێمە
لەو دەقەدا ڕزگارییەکە کە باسی لێوە دەکرێت پاراستنە، پاراستنی پێیەکانمان لە کەوتن و شلۆقبوون بە درێژایی ڕێگا. ئەوانەی مەسیحیان وەک ڕزگارکەریان وەرگرتووە و وەک گەورەی خۆیان دانیان پێدا ناوە، ئێستا دەیانەوێت بە شێوەیەک بژین کە دڵی ئەو خۆش بکەن؛ لێرە بڕۆن بۆ ئەوەی ببنە شایەتی بۆ ئەو، و لەلایەن ئەو بەکاربهێنرێن بۆ هێنانی کەسانی تر بۆ لای ئەو. بەڵام پاشان، دەبینن، مەسیحییەکان تەنها بە ڕێچکە و شێوازی ژیانیان هەژمار دەکرێن.
جیهان تۆ بەوە ناپێوێت کە چەند دەزانیت؛ بەوە دەپێوێت کە چەند نیشان دەدەیت. خودا ئێمەی لێرە بەجێهێشتووە بۆ ئەوەی ببینە قوتابیانی ئەو، بۆ ئەوەی ببینە بەرهەمهێنەر، و بۆ ئەوەی ببینە شایەتی بۆ خودا. لێرەدا هەموو هێزی دوژمن دێت بۆ تێکشکاندنی ئەو ئامانجە، و ئەگەر بتوانێت تۆ بگەڕێنێتەوە بۆ ڕێچکە و پەیوەندییە دونیاییە کۆنەکانت، ئەوا بە کردەوە شکستێکی بە ئامانجی ئێستای خودا هێناوە کە لە ڕزگارکردنی تۆدا هەبوو.
ئێستا مەسیحییەت تەنها ئەوە ناگەیەنێت کە ڕۆحم ڕزگار کراوە، و بەم زووانە دەچمە بەهەشت؛ مەسیحییەت واتای دووبارە بەرهەمهێنانەوەی مەسیحیشە، لە تایبەتمەندییە ڕەوشتییەکانی، لە ژیانی ڕۆژانەماندا. و دەتوانم پێتان بڵێم جیهان دەزانێت چۆن مەسیحییەک دەبێت بڕوات و ڕەفتار بکات، بەڵام ئێمە دەتوانین لاوازیی تەواوی خۆمان بۆ گەورەمان عیسای مەسیح بهێنین کە خۆی لە بەهەشتدا تەرخان کردووە بۆ ئەوەی ببێتە قەشە، و بۆیە ڕزگارکەرێک، پارێزەرێک. بۆیە دەبینن لایەنێکی ڕزگاری هەیە لە پەیوەندیدا بەوەوە.
ڕۆڵی قەشە لە لاوازیی ئێمەدا
قەشە بۆ گوناه نییە؛ قەشە تەرخان کراوە بۆ ئەوەی یارمەتیمان بدات لە لاوازی و نەخۆشییەکانماندا—وەک لە کۆتایی بەشی چوارەمی عیبرانییەکاندا دەڵێت.
تێگەیشتن لە نەخۆشییەکان
نەخۆشییەکان! ئەوان چین؟ ئەوان گوناه نین. گوێم لێبووە خەڵک دەڵێن کاتێک تووشی تووڕەیی و ڕق دەبن—«ئەمە یەکێکە لە نەخۆشییەکانم. یەکێکە لە کەموکوڕییەکانی خێزانەکەم.» بەڵام ئەوە نەخۆشی نییە. دەبێت شتەکان بە ناوی ڕاستەقینەی خۆیان بانگ بکەین. نەخۆشییەکە لە کوێدایە؟ لە ئارەزوودا. ڕەنگە ئەو ئارەزووە سروشتی و ڕەسەنە هەبێت بۆ ئەوەی زۆر کورت بێت لە تووڕەییدا، بە کەمترین ئارامگرتن. بەڵام خودا خۆی تەرخان کردووە بۆ ئەوەی نیعمەتت پێ ببەخشێت بۆ پاراستنت لە ناو تاقیکردنەوەکانت و لاوازییەکانت و بێهێزییەکانت. ئەوەیە قەشە بۆی هەیە. بۆیە ئێمە قەشەیەکی باڵامان هەیە کە هەستی بە لاوازییەکانمان کردووە. ئەو لە هەموو خاڵەکاندا وەک ئێمە تاقیکرایەوە، جگە لە گوناه؛ هیچ گوناهێک لەو نەبوو. هیچ شتێک لەو نەبوو کە وەڵامی تاقیکردنەوە بداتەوە؛ ئەو ئازاری کێشا کاتێک تاقیکرایەوە.
شەیتان هەرگیز بە شتێک تاقیمان ناکاتەوە کە ئازارمان پێ بگەیەنێت؛ ئەو بە شتێک تاقیمان دەکاتەوە کە حەزمان لێیەتی. بەڵام تاقیکردنەوەی خودای پیرۆز ئازاری پێ گەیاند. دەبێت ئازار بکێشین ئەگەر بەرگری لە تاقیکردنەوە بکەین، بەڵام ئەو لەوێ قەشەیەکی باڵای گەورەیە و بۆ هەموو ئەوانەی کە لە ڕێگەی ئەوەوە دێنە لای خودا. «ئەوانەی کە لە ڕێگەی ئەوەوە دێنە لای خودا،» زاراوەیەکە کە هەموو کۆمەڵگەی مەسیحی دەگرێتەوە؛ ئەوانە ئەو کەسانەن کە ئەو بۆیان نێوەندگیری دەکات.
دەستڕاگەیشتن بە یارمەتی لەسەر تەختی نیعمەت
لەم هەموو یارمەتییە لە کوێ دەتوانم بیدۆزمەوە؟ بە بوێرییەوە وەرە بۆ تەختی نیعمەت، و بەزەیی و یارمەتیی گونجاو بەدەست بهێنە. ئەو تەختەی کە بە پێچەوانەوە دەبوو ببێتە تەختی دادگاییکردن، بووەتە تەختی نیعمەت، و تۆ نزیک دەبیتەوە و یارمەتیی ئەو، هاوسۆزیی ئەو، بەزەیی ناسکی ئەو لە کاتی پێویستیدا بەدەست دەهێنیت.
قەشەی باڵای ئێمە «لە ئاسمانەکان بەرزتر کراوەتەوە»—شتێکی باشیشە! بۆچی؟ باشە، ئەگەر تۆ لە بەلەمێکی گێڕانەوە کەوتیتە دەرەوە، و من بە بەلەمێکی گێڕانەوە هاتم بۆ لات، ڕەنگە بتوانم تۆ هەڵگرم بۆ ئەو شوێنەی کە من تێیدام بۆ ناو بەلەمە گێڕانەوەکە، بەڵام ناتوانم تۆ هەڵگرم بۆ ناو بەلەمێکی ڕاکێشان. تەنها دەتوانم تۆ هەڵگرم بۆ ئەو شوێنەی کە خۆم تێیدام؛ ئەگەر من لە بەلەمە ڕاکێشانەکەدا بوومایە، ڕەنگە بتوانم تۆ هەڵگرم بۆ ناو بەلەمە ڕاکێشانەکە، بەڵام ناتوانم تۆ هەڵگرم بۆ ناو کەشتییە گەورەکەی زەریا. نەخێر، خۆم لەوێ نیم. ئەگەر ئەو دەیەوێت ئێمە بباتە بەهەشت، ئایا دڵخۆشکەر نییە کە بزانین ئەو لە ئاسمانەکان بەرزترە؛ ئەو دەتوانێت تۆ بباتە ئەوێ.
ڕێگای پیرۆزی
ئەم قەشەیە چ جۆرە قەشەیەکە؟ پیرۆز. ئەوە ڕێگایەکە کە ئەو پێیدا ڕۆیشت؛ ڕێگای پیرۆزی و جیاکردنەوە بوو لە گوناهباران؛ ئایا ئەوە ڕێگایەکە کە تۆ دەتەوێت پێیدا بڕۆیت؟ تۆ دەڵێیت، «بەڵێ، خودایە، ئەوەیە کە من دەمەوێت.» ئەوا ئەو بۆ تۆیە، هەرچەندە شەیتان دژتە. خودا لە بارودۆخی ئێمەدا بووە، و ئەو هەست بە ئێمە دەکات؛ ئەگەر ئێمە بمانەوێت لە ڕێگای پیرۆزیدا بڕۆین، هاوسۆزیی ئەو هەیە. ئەو کەسانەی کە ئەم ڕزگارییە ئێستایە دەزانن، ئەو کەسانەن کە دەیانەوێت.
ئەگەر من تۆم بە کورسییەکەوە ببەستایەتەوە، زۆر بێزار نەدەبوویت تا ئەو ساتەی کە دەبوو هەستیت و بڕۆیت؛ ئەوکاتە تووشی کێشە دەبوویت. کاتێک کەسێک دەست دەکات بە جووڵانەوە، ئەوکاتە دەبینێت کە ڕێگرێک هەیە.
ئەگەر دەتەوێت بە ڕێگای ئاسمانی، ڕێگای پیرۆزی و جیاکردنەوە لە گوناهباران بڕۆیت، دەبینیت کە دژ بە ڕەوتی ئاوەکەیت، لەگەڵ هێزی خراپە دژتە. بەڵام لە هەموو لاوازییەکانتدا قەشە بۆ تۆیە، یارمەتیدەر و هاوسۆزتە. ئەمە «ڕزگاریی ئێستایە،» و دەتوانم لەسەر تەختی نیعمەت بەدەستی بهێنم. ڕزگاری لە هاتنی دووەمدا
ڕەنگە تەنها بڵێم، بە ڕێگاوە، کە دەخوێنینەوە، «بۆ ئەوانەی کە چاوەڕێی دەکەن، ئەو بۆ جاری دووەم بەبێ گوناه بۆ ڕزگاری دەرەکەوێت.»
خەڵک پێمان دەڵێن تەنها ئەوانەی کە چاوەڕێی دەکەن، ئەو هەڵیان دەگرێت کاتێک ڕزگاری، بە شێوەی سێیەم و کۆتایی، لە هاتنی دووەمی ئەودا ڕوودەدات. ئەو باوەڕدارەکانی تر لە دواوە بەجێدەهێڵێت.
هەڵە مەکە: «ئەوانەی کە چاوەڕێی دەکەن» زاراوەیەکە کە هەموو مەسیحییە ڕاستەقینەکان دەگرێتەوە، هەمان ئەو کەسانەی کە «لە ڕێگەی ئەوەوە نزیک دەبنەوە لە خودا.» هەروەها «ئەوانەی کە خودایان خۆشدەوێت» زاراوەیەکە کە هەموو کۆمەڵگەی مەسیحی دەگرێتەوە. ئەو قەشەیەکە کە نامرێت. قەشەکانی تر مردن؛ قەشایەتییان لە یەکێکەوە بۆ یەکێکی تر گوازرایەوە: ئەو هەتاهەتا دەژی، و ئەو دەتوانێت ئێمە بۆ هەتاهەتا ڕزگار بکات، تا کۆتایی گەشتەکە. ئەو لاوازییەکانمان دەزانێت، و ئەو دەتوانێت هاوسۆزی بێت، یارمەتی بدات، و هەمیشە پێیەکانمان لە کەوتن بپارێزێت.
