لەلایەن: ئی. ئێس. ئێن.
«چونکە ئەگەر بە دەمت دان بە عیسای خاوەن شکۆدا بنێیت...» (ڕۆما ١٠:٩).
دانپێدانانی مەسیحی
یەکێک لە نیشانەکانی مەسیحی ڕاستەقینە کە لە کتێبی پیرۆزدا هاتووە ئەوەیە کە بە دەمی دان بە عیسای خاوەن شکۆدا دەنێت، و یەکێک لە هۆکارەکانی مانەوەمان لێرە ئەوەیە کە مزگێنی ڕزگاربوونە تەواوکراوەکەی مەسیح بە هەموو بوونەوەرێک بگەیەنین. لە ڕۆژانی پێشوودا، گەلی خودا بۆ هەموو شوێنێک دەچوون و وشەکەیان دەوت. ئێستا، هەرچەندە هەمووان مزگێنیدەر نین، بەڵام هەمووان بانگکراون کە دان بە مەسیحدا بنێن بە دەم، هەروەها لە ژیان و ڕێچکەدا. مەسیحی پەیوەستە بە مەسیحەوە و لە کتێبی پیرۆزدا وەک کەسێک سەیر دەکرێت کە هیچ بەرژەوەندییەکی دیکەی نییە جگە لە بەرژەوەندییەکانی مەسیح، مەسیح نەک تەنها وەک خاوەن شکۆ و ڕزگارکەری خۆی دەناسێت، بەڵکو وەک سەرچاوەی هەمیشەیی خۆی – گەنجینەکەی. ئۆه، چەند ئاسانە قسەکردن لەسەر مەسیح و بۆ مەسیح کاتێک ئەو بەڕاستی گەنجینەی ئێمەیە، کاتێک دڵ پڕە لە خۆشەویستی ئەو! هاوڕێ مەسیحییە گەنجە خۆشەویستەکان، با بە پەرۆشتر لە جاران دان بە مەسیحدا بنێین و دەوڵەمەندی نیعمەتی خودا بە دەوروبەرمان بڵێین.
فەرمانی خاوەن شکۆ و ئاوی زیندوو
بەڵێ، فەرمانی خاوەن شکۆیە کە مزگێنی بە «هەموو بوونەوەرێک» بگەیەندرێت. بۆیە نێردراوان بەم شێوەیە لێیان تێگەیشت، و بۆیە دواتر پێمان دەوترێت کە ئەوان «ڕۆیشتن و وشەکەیان لە هەموو شوێنێک ڕاگەیاند.» دڵنیا بن کە ئەگەر ئێمە لەسەر مەسیح بژین، «ڕووبارەکانی ئاوی زیندوو» لەگەڵ خۆماندا هەڵدەگرین. بیر لەم وشانە بکەرەوە:
«ئەگەر کەسێک تینوویەتی، با بێتە لام و بخواتەوە. ئەوەی باوەڕم پێ بکات، وەک کتێبی پیرۆز گوتوویەتی، لە ناخییەوە ڕووبارەکانی ئاوی زیندوو دەڕژێن» (یۆحەننا ٧:٣٧، ٣٨).
با وەک خاوەن شکۆمان دان بە دانپێدانانی باشدا بنێین، با نیعمەت و بوێری ئەوەمان هەبێت کە دان بە مەسیحدا بنێین!
سوپاس بۆ ئیمەیڵە هاندەرەکانتان کە زۆرجار وەریان دەگرین.
