«بەڵام ئێوە هێز وەردەگرن، کاتێک ڕۆحی پیرۆز دێتە سەرتان، و ئێوە دەبنە شایەتی من لە ئۆرشەلیم، و لە هەموو یەهودیا و سامیرە، و تا کۆتایی زەوی» (کردارەکان ١:٨)
چەند کەم کەسێک دەزانێت یان دەچێتە ناو ڕاستییە گەورەکانی کۆسمۆسی نوێ! ئەمە، بە بڕوای من، کاتێکی گرنگە.
ئێمە، وەک ئیسرائیلی کۆن، لەلایەن فەلەستینییەکانەوە لە خاکەکەدا چەوسێندراوینەتەوە. ئێمە، وەک بڵێی، دەبێت دووبارە خاوەندارێتی بکەینەوە. ئێمە تەنها خاوەنی ناوەکی بووین. نادادپەروەرییەکی گەورەیە کە بە ناو ئاسمانی بیت، لە کاتێکدا لە هێزی ئاسمانیدا نەبیت. لێرەدا کەموکوڕیمان هەیە، ناوێکی بەرز بە کردارێکی نزم، ئاسمانی بە ناو بێ تایبەتمەندییە کردارییەکانی.
دیاردەیەکی سەیرە کە کاتێک بووژانەوەیەک هەیە، تەنانەت بە مانای ڕاستەقینە، مەسیحییەکان زیاتر سەرقاڵی بردنەوەی ڕۆحن وەک لەوەی خۆیان بۆ مەسیح بوەستن. من پێم وایە ئەوەی یەکەم کەموکوڕی نابێت ئەگەر ئەوەی دووەم باڵادەست بێت. دامەزراندن بۆ سوپایە؛ چەند شەڕەکە بەردەوامتر بێت، ئەوەندە زیاتر پێویست بە دامەزراندن هەیە؛ بەڵام جێهێشتنی بەرەی شەڕ بۆ دامەزراندن پێشکەوتن نییە، تەنها داپۆشینێکە بۆ ویژدان. هەرگیز کەسێک بۆ شکۆمەندی مەسیح و فراوانکردنی ناوی ئەو دانەنراوە کە دڵخۆش نەبووبێت بە گۆڕینی ڕۆحە دڵسۆزەکان.
هەرگیز دامەزراندنێکی باشتر نییە وەک لە ڕۆژانی شەڕە سەرکەوتووەکان لەگەڵ دوژمن. بێگومان شەڕ هەیە بۆ بردنەوەی ڕۆحێک؛ بەڵام وەک ئەوەی کەسێک بتوانێت ستانداردی ئاسمانی لەبەردەم دوژمندا دابنێت، ئێمە شایەتی بۆ مەسیح دەدەین. ئەوە شایەتییەکە کە لەم ڕۆژەدا داواکراوە.
هەموو شایەتێک نیشانەی هێزی مەسیحە لە گۆڕەپانی شەڕدا. بێ گۆڕاوەکان ناتوانین شایەتمان هەبێت؛ بەڵام زۆر گۆڕاو هەن کە شایەت نین.
