ژیانی بێخۆخوازیی مەسیح: نموونەیەک بۆ باوەڕداران ئەمڕۆ

«با ئەم بیرکردنەوەیە لە ئێوەدا بێت، کە لە عیسای مەسیحیشدا بوو.» (فیلیپییەکان ٢:٥)«چونکە مەسیحیش خۆی ڕازی نەکرد.» (ڕۆما ١٥:٣)پیتەکان زۆر بە ڕوونی لەسەر دڵی کەوتوو و جیهانێکی کەوتوو نووسراون — «هەمووان بەدوای هی خۆیاندا دەگەڕێن!» خۆخوازی یاسای گەورەی سروشتی تێکچوومانە. کاتێک خۆشەویستی خودا لە ڕۆحدا لەسەر تەخت لادرا، «خۆ» بازیدا بۆ سەر کورسییە بەتاڵەکە، و لەوێ، بە یەکێک لە شێوە هەمیشە گۆڕاوەکانی، بەردەوامە لە فەرمانڕەوایەتی کردن.

عیسا بۆ لاساییکردنەوەی ئێمە دەردەکەوێت، وەک تاکە نموونەیەکی گەورە لە ناوەڕاستی جیهانێکی پڕ لە خۆخوازی. تەواوی ژیانی خۆبەخشین بوو؛ جەستەیەکی زیندووی جوان لەو خۆشەویستییەی کە «بەدوای هی خۆیدا ناگەڕێت.» ئەو کە بۆ خەڵکی ئاوەکەی کردە شەراب، و بە شێوەیەکی پەرجوویی خواردنی بۆ هەزاران کەسی برسی لە چۆڵەوانی دابین کرد — هیچ هێزێکی پەرجوویی لەو شێوەیە بۆ پێداویستییەکانی خۆی بەکار نەهێنا.

لە ماوەی چل ڕۆژی تاقیکردنەوەیدا، هیچ مێزێکی بۆ خۆی ڕانەخست، هیچ چادرێکی بۆ جێگای بێ سەرینی خۆی دانەنا. دوو جار دەخوێنینەوە کە فرمێسکی ڕشتووە — لە هیچ کام لەو دوو بۆنەیەدا بۆ خۆی نەبوو. نزیکبوونەوەی خاچ و ئازارەکانی، لە جیاتی ئەوەی لە ئازارە نزیکەکانی خۆیدا نوقمی بکات، تەنها وادیار بوو کە بەڵێنی نوێ و گەورەتر بە گەلەکەی بدات. کاتێک دوژمنەکانی هاتن بۆ گرتنی، تاکە مەرجی بۆ ئازادکردنی قوتابییەکانی بوو — «با ئەمانە بڕۆن.» لە خودی کردەی ڕۆیشتندا، لەگەڵ هەموو شکۆمەندییە بێسنوورەکانی هەتاهەتایی لەبەرچاودا — هێشتا هەموویان جێگەی بایەخی ئەو بوون.

ئای، چەند جیاوازە ڕۆحی جیهان! چەند کەس ڕۆژ دوای ڕۆژ تەنها قوربانییەکی نوێیە بۆ ئەو بتە «خۆ» — ئارەزووەکانی خۆیان تێر دەکەن؛ حەسادەت و خەم بۆ چاکەی دراوسێیەک دەخۆن؛ ناتوانن ستایشی ڕکابەرێک قبوڵ بکەن؛ ناوبانگی خۆیان لەسەر وێرانی کەسێکی تر دروست دەکەن؛ بەم شێوەیە حەسادەت، ناڕەزایی، تووڕەیی، و هەموو ئارەزوویەکی ناپیرۆزی هاوشێوە دروست دەکەن.

«بەڵام ئێوە بەو شێوەیە مەسیحتان فێر نەبووە» خوێنەر! ئایا لەبەرپێی ئەوەی کە «خۆی ڕازی نەکرد» دانیشتوویت؟ ئایا «ڕۆژانە دەمریت» — دەمریت بۆ خۆ و بۆ گوناهیش؟ ئایا بەمە وەک ئامانج و مەبەستی باڵای بوون هاندراویت — کات و بەهرە و دەرفەتەکانت بەکار بهێنیت — بۆ شکۆمەندی خودا و چاکەی هاوڕێ مرۆڤەکانت؛ بەدوای بەرژەوەندییەکانی خۆتدا نەگەڕێیت — بەڵکو دەستبەرداری ئەوانە بیت، ئەگەر بەم کارە، کەسێکی تر پیرۆزتر بێت، و ڕزگارکەرەکەت ڕێزی لێ بگیرێت؟

ڕەنگە لە توانای تۆدا نەبێت ئەم «بیرکردنەوەیەی عیسا» بە شێوەیەکی گەورە دەربخەیت، بە بەرگەگرتنی قوربانییە گەورەکان؛ ئەمەش داواکراو نییە. خۆبەخشینی ئەو هیچ توندییەکی ناخۆشی تێدا نەبوو؛ بەڵام دەتوانیت کاریگەری و دەسەڵاتی پیرۆزی ئەو دەربخەیت، بە بێشومار کاری بچووکی میهرەبانی و نیازپاکی؛ بایەخێکی گەورە بە خۆشگوزەرانی خەڵکی تر بدەیت، یان بەشداری لە پلانەکاندا بکەیت بۆ کەمکردنەوەی نەهامەتی مرۆڤ.

خۆت لە خۆنواندن بپارێزە — کە تەنها شێوەیەکی تری ناخۆشی خۆیەتی. پەرۆش بە بۆ ئەوەی لە سێبەریدا بیت؛ هیچ کەڕەنایەک لەپێش خۆت لێ مەدە. مەتای ئینجیلنووس خوانێکی گەورەی بۆ عیسا لە ماڵەکەی ڕێکخست؛ بەڵام لە ئینجیلەکەیدا، یەک وشەش لەبارەیەوە ناڵێت!

هەوڵ بدە بەردەوامتر و بە شێوەیەکی ئاسایی لەژێر کاریگەری زۆرەملێی خۆشەویستی عیسادا بژیت. خۆخوازی لەژێر گۆلگۆتادا وشک دەبێت و دەمرێت!

ئای، باوەڕدار! ئەگەر مەسیح «خۆی ڕازی بکردایە»، ئەمڕۆ تۆ لە کوێ دەبوویت؟ج.م.د.»