مردن بابەتێکی زۆر جدییە؛ دەستدرێژییەکانی گشتگیرن، و کاریگەری لەسەر مرۆڤایەتی هەیە بەبێ گوێدانە تەمەن، کلتور، نەتەوە یان پێگە. دەوترێت «بەسەر هەموو مرۆڤەکاندا تێپەڕیوە،» ئەنجامی ئەوەی کە هەمووان گوناهیان کردووە (ڕۆما ٥:١٢). شەیتان هێزی خۆی لەسەر پیاوان بەکارهێناوە «کە، لە ترسی مردن، هەموو ژیانیان ملکەچی کۆیلایەتی بوون،» (عیبرانییەکان ٢:١٥). یەکەم جار کە وشەکە خۆی لە کتێبی پیرۆزدا باس کراوە، تاڵی و خەمباری پەیوەست بەوەوە دەردەخات؛ هاجەر هاوار دەکات «با مردنی منداڵەکە نەبینم،» (سەرەتا ٢١:١٦). کەمێک دواتر ئیبراهیم ئارەزووی کرد «کە مردووەکەم لەبەر چاوم بنێژم»، (سەرەتا ٢٣). باش دەکەین کە ڕووبەڕووی جدییەتییەکەی ببینەوە؛ بەڕاستی، خزمەتکارێکی مەسیح، کە ئێستا لەگەڵ مەسیحە، جارێک وتی «ڕاستە کە جەستە لە مردن بترسێت.» ڕەنگە جدیترین بیرۆکەی پەیوەست بەوەوە ئەوە بێت کە جیابوونەوە لە خودا خۆی لەخۆدەگرێت.
ئەگەر تەنها ئەمە بووایە کە دەتوانرا بوترێت، چەند بێهیوا دەبوو دۆخەکە؛
بەڵام، سوپاس بۆ خودا، مردن وشەی کۆتایی نییە. با جارێکی تر سەیری نووسینەکە لە عیبرانییەکان ٢ بکەین کە پێشتر بەشێکی لێی وەرگیراوە، «چونکە لەبەر ئەوەی منداڵەکان بەشدارن لە گۆشت و خوێن [دۆخێک کە ملکەچی مردنە]، ئەویش خۆی بەشدار بوو لە هەمان شت؛ بۆ ئەوەی لە ڕێگەی مردنەوە ئەو کەسە لەناو ببات کە هێزی مردنی هەبوو، واتە شەیتان؛ و ئەوانە ڕزگار بکات، کە، لە ترسی مردن، هەموو ژیانیان ملکەچی کۆیلایەتی بوون،» (ئایەتەکانی ١٤-١٥).
پێویستە بە ڕوونی ئاماژە بەوە بکرێت کە وشەی «بەشداربوون» وەک چۆن بۆ هەریەکێک لە ئێمە دەگونجێت، ئەوە دەگرێتەوە کە ئێمە لەو دۆخەدا بووین وەک بەشی هاوبەشمان؛ لە کاتێکدا وشەکانی «بەشدار بوو،» کە ئاماژە بە مەسیح دەکەن، ئەو هێزەیان هەیە کە ئەو هاتە ناو دۆخێک لە شتەکان کە لە دەرەوەی خۆی بوون بە شێوەیەکی کەسی؛ ئەو هەمیشە پیرۆز و بێ گوناه بوو. دووبارە، ئەو وشانە بەنرخانە دەخوێنینەوە، «ڕزگارکەرەکەمان عیسای مەسیح، کە مردنی هەڵوەشاندووەتەوە [یان، پووچەڵ کردووەتەوە]، و ژیان و نەمریی بە ڕووناکی هێناوەتە دەرەوە لە ڕێگەی مزگێنییەوە،» (٢ تیمۆتائۆس ١:١٠).
ئەو هێزی شەیتانی خستە خوارەوە؛ گوناهی کرد، فەرمانڕەوایی گوناهی ڕووخاند؛ سەری بۆ گۆڕ شۆڕ کرد، بەو شێوەیە لەناوی برد، و مردنی بە مردن کوشت. گوێ لە وشە سەرکەوتووەکانی خۆی بگرە، «[من] زیندووەکەم: و مردم، و، ئەوەتا، من بۆ هەتاهەتایە زیندووم، و کلیلەکانی مردن و جیهانی مردووانم هەیە» (بینین ١:١٨).
هێزی بەسەر مردندا کە لە عیسای مەسیحی گەورەماندا بوو، لە ماوەی ژیانیدا لێرەدا دەرکەوت؛ ئەو «وەک کوڕی خودا بە هێز، بەپێی ڕۆحی پیرۆزی، بە هەستانەوە لە مردووان، دیاریکرا،» (ڕۆما ١:٤).
کاتێک ئەم پیاوە پیرۆزە خزمەتەکەی لە نێو پیاواندا دەستپێکرد، نووسینەکە جێبەجێ کرا کە دەڵێت، «بۆ ئەوانەی لە ناوچە و سێبەری مردندا دانیشتبوون، ڕووناکی هەڵهات،» (مەتتا ٤:١٦)، «لە ئەودا ژیان بوو، و ژیان ڕووناکی مرۆڤ بوو،» (یۆحەننا ١:٤).
لە مەرقۆس ٥
سێبەری مردن بەسەر ماڵی یایرۆسدا کەوتبوو؛ کچەکەی مردبوو، و لە دوای مردنەوە شڵەژان و گریان هەبوو. بەڵام وشەی کۆتایی لەگەڵ کوڕی خودا، میری ژیاندا بوو. هەموو دەنگێکی دیکەی بێدەنگ کرد، ڕایگەیاند کە، لە ئامادەبوونی ئەودا، مردن ترسەکەی لەدەستداوە، و تەنها خەوە. چەند جوانن وشەکانی، «تالیتا کومی.» «تالیتا» بیرۆکەی «تازەیی گەنجی» دەگەیەنێت؛ کێ جگە لە کوڕی خودا دەیتوانی هێزی ترسناکی مردن بشکێنێت و تازەیی گەنجی بهێنێت؟ «دەستبەجێ کچەکە هەستا و ڕۆیشت.»
ئێمە لە ئێستادا بیر لە ڕووداوە ڕاستەقینەکانی جووڵە پیرۆزەکانی مەسیح دەکەینەوە، بەڵام ئەگەر بیر لە گرنگیی فێرکاریی ئەم ئایەتە بکەینەوە، چەند پیرۆزە کە ئەو کەسانە ببینین کە «بە نوێبوونەوەی ژیاندا دەڕۆن» وەک ئەنجامی سەرکەوتنی مەسیح!
لە لوقا ٧
دووبارە وێرانکارییە ترسناکەکەی مردن دەبینین؛ «پیاوێکی مردوو دەبردرایە دەرەوە، تاکە کوڕی دایکی بوو، و ئەویش بێوەژن بوو.» لە دەروازەی نایین ڕوویدا، کە بە واتای «خۆش» دێت. چەند جوانن شارەکانی مرۆڤ لە دەرەوە؛ بەڵام ئەم بەشە بە جدی باسی ئەو بنەمایانەمان پێ دەڵێت کە زاڵن بەسەر ئەو شارانەدا. «ژنێک لە شارەکەدا، کە گوناهبار بوو»؛ «پیاوێکی مردوو دەبردرایە دەرەوە.» بەم شێوەیە، بەرپرسیارێتی شکاو و ئەنجامە ترسناکەکانی مرۆڤ ئاشکرا دەبن، و باجی ترسناکی گوناه و مردن لە توانای مرۆڤدا نییە کە ڕایبگرێت. ئەو هێزە تەنها هی کوڕی خودایە، و بە هەستی بەزەیی بەرامبەر بە دایکە دڵشکاوەکە، وشەیەکی هێزدار دەڵێت کە دەبێتە هۆی ئەوەی مردن قوربانییەکەی ڕادەست بکات.
چ وەڵامێک بۆ بنەماکانی گوناه و مردن کە لە بەشەکەدا دەبینرێن بەم شێوەیە دەرکەوت! «و ئەو کە مردبوو دانیشت و دەستی بە قسەکردن کرد.» چی وت؟ -پێمان نەوتراوە. لە ئیشایا ٣٨، دەربارەی حەزقیا دەخوێنینەوە کە نەخۆش بوو تا مردن، و وتی، «دەچمە دەروازەکانی گۆڕ؛ لە پاشماوەی ساڵەکانم بێبەش کراوم.» کاتێک هاواری بۆ خودا کرد، وەڵامەکە هات، «نوێژەکەت بیستووە. . و ڕزگارت دەکەم.» و وەک ڕزگاربوو لە مردن، حەزقیا دەست دەکات بەو دەربڕینە جوانانە، «گۆڕ ناتوانێت ستایشت بکات، مردن ناتوانێت یادت بکات؛ . . زیندوو، زیندوو، ئەو ستایشت دەکات، وەک من ئەمڕۆ دەیکەم.»
لە ئەفەسۆس ٢، پێمان دەوترێت کە «لە تاوان و گوناهەکاندا مردووین،» ئایەتی ٢؛ بەڵام بەشەکە بەردەوام دەبێت لەسەر قسەکردن لەسەر جووڵەکانی خودا لە بەزەیی و خۆشەویستیدا، لە نیعمەت و میهرەبانیدا، لە هێزی زیندووکردنەوەدا. وەک ئەنجامی ئەمە، «بە یەک ڕۆح دەستڕاگەیشتنمان بە باوک هەیە،» و دەتوانین بە ڕاستی بڵێین،
ئێمە بە تۆوە دەژین، دەنگی زیندووکردنەوەی تۆمان بیستووە باسی خۆشەویستییەک دەکات لەوپەڕی هەموو بیرکردنەوەیەکی مرۆڤ، خۆشەویستی باوکت، کە ئێستا تێیدا دڵخۆشین، وەک ئەوانەی بە ڕۆح بۆ لای باوکت هێنراون. ساردیی سەهۆڵبەندی مردن لە گەرمیی خۆشەویستی خوداییدا تواوەتەوە، و بانگەشە شانازییەکانی گۆڕ بە دەنگی زیندووکردنەوەی مەسیح بێدەنگ کراون، و ئێمە بە دەنگ هاتووین لە وەڵامدانەوەی ستایشمان بۆ ئەو و بۆ خوداکەی.
لە یۆحەننا ١١
وێرانکارییەکەی مردن دەبینین کە هێناویەتییە ناو بازنەی خۆشەویستییە مرۆییەکان، بازنەیەک کە شیرینی و بەنرخیی خۆشەویستیی مەسیح خۆی ناسیوە، (ئایەتی ٥).
چەند بە توندی کاریگەری لەسەر ئێمە هەیە! ئایا مەسیح نەیدەتوانی بە شێوەیەکی تر فەرمان بکات؟ ڕەنگە زۆرجار بەم شێوەیە بیرمان کردبێتەوە. هەردوو مریەم و مارتا دەزانیان کە ئەو دەیتوانی لەم خەمە ڕزگاریان بکات، «گەورەم ئەگەر تۆ لێرە بوویتایە براکەم نەدەمرت» زمانی هەریەک لە دڵە شکاوەکانە. جولەکەکان، وەک کاریگەر بە دەرکەوتنی خۆشەویستیی مەسیح، کە لە فرمێسکەکانیدا دەرکەوت، ئەوەشیان وت، «ئایا ئەم پیاوە.. نەیدەتوانی وا بکات کە تەنانەت ئەم پیاوەش نەمرێت؟» ئەگەر ئەمە ڕوویدابایە، چەند شتێک ئەو خوشکانە لەدەستیان دەدا؛ چ کاریگەرییەک لە شکۆمەندیی مەسیح لەدەستیان دەدا. ئەوان بەنرخیی فرمێسکەکانی بەزەیی ئەویان نەدەزانی (ئایەتی ٢٥)؛ هێز و دەسەڵاتی ئەو «دەنگە بەرزە» (ئایەتی ٤٣)؛ زانینی خۆی وەک «هەستانەوە، و ژیان،» (ئایەتی ٣٥)؛ بینینی شکۆمەندیی خودا (ئایەتی ٤٠)؛ و شیرینیی هاوڕێیەتی و هاوبەشی لەگەڵیدا لە دیمەنێکدا لەوپەڕی مردنەوە، کە دڵە دڵخۆشەکانیان دەیتوانی وەڵامی ئەو بدەنەوە، و تەنها ئەو، لە کەشێکی پەرستنی پیرۆزدا، ماڵەکە پڕ بکەن «بە بۆنی ڕۆنەکە،» (یۆحەننا ١٢:٣). ساتێکی سەرسوڕهێنەر دێت کاتێک کۆمەڵێکی زۆر لە پیرۆزەکان بە تەواوی سەرکەوتوو بەسەر مردندا دەبینرێن، ڕۆژێک «کاتێک مردن لە سەرکەوتندا قوت دەدرێت،» و بانگەوازەکە دەنگ دەداتەوە، «ئەی مردن، دڕکەکەت لە کوێیە؟ ئەی گۆڕ، سەرکەوتنەکەت لە کوێیە؟ دڕکەکەی مردن گوناهە؛ و هێزی گوناه یاسایە. بەڵام سوپاس بۆ خودا، کە سەرکەوتنمان پێ دەبەخشێت لە ڕێگەی عیسای مەسیحی گەورەمانەوە،» (١ کۆرنسۆس ١٥:٥٥-٥٧).
دووبارە، ئەو وشانە جوانانە دەخوێنینەوە «خودا هەموو فرمێسکەکان لە چاوەکانیان دەسڕێتەوە؛ و چیتر مردن نابێت.» هەموو ئەوەی مردن هێناویەتییە دوای خۆی، ئەویش دوور دەخرێتەوە، «نە خەم، نە گریان، نە چیتر ئازار نابێت،» (بینین ٢١:٤).
کاتێک چاوەڕێی ئەو ڕۆژە پیرۆزە دەکەین، با بە خۆشییەوە بەشی ئێستای خۆشەویستەکانمان بیر بێتەوە؛ ئەوانەی کە باوەڕیان بە مەسیح هێناوە وەک ڕزگارکەر و گەورە و چوونەتە ناو مردن؛ ئەوانە «کە لە عیسادا خەوتوون؛» ئەوان «لە مەسیحدا مردوون؛» و ئەوان، لەگەڵ ئێمە «کە زیندووین و ماوین دەبردرێینە سەرەوە . . لە هەورەکاندا، بۆ ئەوەی لە هەوادا چاومان بە مەسیح بکەوێت؛ و بەم شێوەیە، بۆ هەتاهەتایە لەگەڵ مەسیحدا دەبین،» (١ تەسەلۆنیکی ٤:١٤-١٧).
«بۆیە بەم وشانە یەکتر دڵنەوایی بکەن.»
