کاتێک بەرناباس هاتە ئەنتیکیا، کە زۆر کەس تازە باوەڕیان هێنابوو، «ئامۆژگاری هەمووانی کرد کە بە مەبەستی دڵەوە بە پەروەردگارەوە بلکێن. چونکە ئەو پیاوێکی باش بوو، و پڕ بوو لە ڕۆحی پیرۆز و باوەڕ؛ و خەڵکێکی زۆر زیاد کران بۆ پەروەردگار» (کردارەکان ١١:٢٣-٢٤).
ئەمە ئەوەیە کە مەسیحی دەبێت بیکات - بە مەبەستی دڵەوە بە پەروەردگارەوە بلکێت! هێز و توانای تەواو لە مەسیحدا هەیە بۆ هەموو ئەوەی کە ئەو دەیەوێت بیکەیت یان بیت. هەندێک ڕێگەیان پێ دەدرێت بۆ ماوەیەکی درێژ لە خۆشی لە یەکەم باوەڕهێناندا؛ بەڵام خودا دڵەکانمان دەزانێت، و چەند زوو دەست دەکەین بە پشت بەستن بە خۆشیمان لە جیاتی مەسیح. بەڵام، نەک خۆشییەکە، بەڵکو مەسیح دەبێت ئامانجمان بێت. گوناه چیتر لەسەر تۆ نامێنێت - خودا گوناهەکانتی سڕیوەتەوە؛
بەڵام جەستە تا کۆتایی لە تۆدایە؛ و بنەچکە کۆنەکە گۆپکەکانی دەردەهێنێت، کە دەبێت هەر کە دەرکەوتن لێ بکرێنەوە ئەگەر نایەوێت میوە تاڵەکانی بچێژین. هیچ میوەیەکی باشی لێ نایەت. سروشتی نوێیە کە میوە بۆ خودا دەگرێت. بەڵام هەرچەندە جەستە لە تۆدایە، بیر لەمە مەکەرەوە، بەڵکو بیر لە مەسیح بکەرەوە، و داوای نیعمەتی ئەو بکە بۆ دوورکەوتنەوە لە جەستە.
کاتێک لە زانینی مەسیحدا گەشە دەکەیت، خۆشییەک دێت کە لە خۆشی یەکەم قووڵترە. من کەم یان زۆر چل ساڵە مەسیحم ناسیوە، و بە ڕاستی دەتوانم بڵێم ئێستا هەزار جار زیاتر خۆشیم لەو هەیە وەک لە سەرەتادا هەبووم. خۆشییەکی قووڵتر و هێمنترە. ئاوەکە کە بەسەر گردێکدا دەڕژێت جوانە بۆ سەیرکردن، و زۆرترین دەنگ دروست دەکات، بەڵام دەبینیت ئاوەکە لە دەشتەکەدا قووڵتر، هێمنتر، و بە گشتی سوودبەخشترە.
بە پەروەردگارەوە بلکێ. دڵێکی پەرشوبڵاو یان دابەشبوو کێشەی مەسیحییەکانە. کاتێک بەدوای شتێکدا دەگەڕێین کە لەگەڵ مەسیحدا ناگونجێت، لە سەرچاوەی هێز دوورین.
کاتێک ڕۆح پڕ دەبێت لە مەسیح، هیچ دڵ یان چاومان بۆ پاشماوەی ئەم جیهانە نییە. ئەگەر باوەڕ بێت، پرسیارەکە لات ئەوە نابێت، «چی زیانێک لەمە و لەوەدایە؟» بەڵکو، «ئایا ئەمە بە ڕەزامەندی پەروەردگارم دەکەم؟ ئایا ئەو دەتوانێت لەمەدا لەگەڵم بێت؟» با جیهان نەچێتە ناو دڵتەوە و بیرکردنەوەکانت پەرشوبڵاو نەکات. بە تایبەتی قسە لەگەڵ ئێوە گەنجەکان دەکەم. ئەوانەی بەتەمەنترن ئەزموونی زیاتریان لەوەی جیهان چییە، و زیاتر دەزانن بەهای چییە؛ بەڵام هەمووی بە درەوشاوەیی لەبەردەمتاندایە، هەوڵ دەدات سەرنجتان ڕابکێشێت.
زەردەخەنەکانی فێڵبازن - هێشتا زەردەخەنە دەکات. بەڵێن دەدات کە ناتوانێت بەجێی بهێنێت - هێشتا بەڵێن دەدات. دڵەکانتان بە جیهان تێر نابن: ناتوانێت پڕیان بکات. ئەوان زۆر بچووکن بۆ مەسیح: ئەو بەهەشت بە خۆشی پڕ دەکات، و دڵەکانی ئێوەش پڕ دەکات تا لێی بڕژێت.
بە دڵسۆزییەوە بە مەبەستی دڵەوە بە پەروەردگارەوە بلکێ. ئەو دەزانێت دڵ چەند ناپاکە، و چەند زوو هەر شتێک لە شوێنی ئەو دادەنێت. بە ڕاستی دەبێت فێر بیت چی لە دڵی خۆتدایە: بەڵام لەگەڵ خودا بمێنەرەوە، و لەگەڵ ئەودا فێری دەبیت، بە تێگەیشتن لە نیعمەتی ئەو. ئەگەر نەکەی، بە خەمێکی تاڵەوە فێری دەبیت، لە ڕێگەی تاقیکردنەوە سەرکەوتووەکەی شەیتانەوە.
ئەگەر لە خودا دوور کەوتبیتەوە، و شتی تر هاتوونەتە ناوەوە و توێکڵێکیان بەسەر دڵتدا دروست کردووە، وەک بڵێی، دەستبەجێ خۆشییەکەت وەرناگریتەوە. خودا دەیەوێت تۆ مامەڵە لەگەڵ ئەم توێکڵەدا بکەیت بە دادوەری ڕاستەقینەی خۆت و بگەڕێیتەوە لای ئەو.
بیرت بێت مەسیح تۆی بە خوێنی خۆی کڕی، بۆ ئەوەی هی ئەو بیت، نەک هی جیهان. با شەیتان نەکەوێتە نێوان تۆ و نیعمەتی خودا. هەرچەندە بێباک بووبیت، هەرچەندە لەو دوور کەوتبیتەوە، پشت بە خۆشەویستی ئەو ببەستە لە گەڕانەوەت بۆ لای. خۆشی ئەو ئەوەیە کە تۆ دیسانەوە دەبینێتەوە.
بە ترسەوە سەیری گوناه بکە، بەڵام هەرگیز بە گومانکردن لە خۆشەویستی ئەو، هەڵەی لەگەڵدا مەکە. ئەو خۆشی ویستوویت، ئێستاش خۆشی دەوێیت، و تا کۆتایی خۆشی دەوێیت.
زۆر قسە لەگەڵ عیسا، ڕزگارکەرەکەت بکە. هەرگیز ڕازی مەبە بەوەی کە ناتوانیت وەک هاوڕێیەکی خۆشەویست لەگەڵیدا بڕۆیت و قسە بکەیت. ڕازی مەبە بە هیچ شتێک کەمتر لە پەیوەندییەکی نزیکی ڕۆحی لەگەڵ ئەوەی کە خۆشی ویستوویت و بە خوێنی خۆی لە گوناهەکانت پاکی کردوویتەوە. بیر لەوە بکەرەوە کە ئەو چەند ئازاری چەشت لە دادوەری گوناه لەسەر خاچ، بۆ ئەوەی تۆ بکات بە هی خۆی!
