«لێم فێربن، چونکه من نه‌رم و دڵنزم نیم.» (مەتتا 11:29) خوداوه‌ند قوتابییه‌کانی — و به‌م شێوه‌یه ئێمه‌ش — بانگ ده‌کات بۆ فێربوونی نه‌رمی لێی. بۆ ئه‌وه‌ی بتوانین ئه‌مه بکه‌ین، ده‌بێت سه‌ره‌تا پرسیار له‌سه‌ر ئه‌وه بکه‌ین که ئه‌م خاسیه‌ته چی له‌خۆ ده‌گرێت. دوای ئه‌وه، ئینجیل ده‌خوێنینه‌وه بۆ ئه‌وه‌ی بزانین له چ دۆخێکدا مامۆستاکه‌مان به نه‌رمی ڕه‌فتاری کردووه.
نه‌رمی، له نێو شته‌کانی تردا، به قبوڵکردنی سه‌ختییه‌کان، کێشه‌کان، بێئومێدییه‌کان یان هێرشه که‌سییه‌کان و سووکایه‌تییه‌کان به بێ به‌رگری کردن له خۆت یان سکاڵا کردن نیشان ده‌درێت. سه‌رباری ئه‌وه‌ش، ڕۆحێکی نه‌رم ڕێگه نادات ناڕه‌زایی، تاڵی یان هه‌ستی تۆڵه‌سه‌ندنه‌وه له دڵدا دروست بێت.
نه‌رمی هێزه! واته له مه‌سیحدا به‌هێز بیت و تووشی خراپه نه‌بیت و به‌هۆی وروژاندنی خه‌ڵکی ترەوە به شێوه‌یه‌کی جه‌سته‌یی کار نه‌که‌یت. ئه‌م شتانه ئه‌وکاته له من دوور ده‌که‌ونه‌وه چونکه من مه‌سیحم له‌به‌ر کردووه.
نه‌رمی لاوازی نییه، به‌ڵکو هێزێکه له ژێر کۆنترۆڵدا. که‌سێکی نه‌رم ده‌توانێت به‌هۆی هێزی ناوه‌کییه‌وه به نه‌رمی و هێمنی ڕه‌فتار بکات. ئه‌و به ته‌واوی له ژێر فه‌رمانڕه‌وایی خودادایه.
سێ فه‌رمانی گه‌وره‌ی نه‌رمی له یه‌ک نووسراودا کۆکراوه‌ته‌وه:
«ئه‌مه بزانن، برایانی خۆشه‌ویستم: با هه‌موو که‌سێک خێرا بێت له بیستن، خاو بێت له قسه‌کردن، خاو بێت له تووڕه‌بوون» (یاقوب 1:19).
نه‌رمی گه‌وره‌یی ڕاسته‌قینه نیشان ده‌دات. سوله‌یمان ده‌ڵێت،
«ئه‌وه‌ی خاو بێت له تووڕه‌بوون باشتره له به‌هێز، و ئه‌وه‌ی ڕۆحی خۆی فه‌رمانڕه‌وایی بکات باشتره له‌وه‌ی شارێک بگرێت» (په‌نده‌کان 16:32).
چه‌ند جار ناوی گه‌وره‌ی داگیرکه‌ره به‌ناوبانگه‌کان له تۆماره‌کانی مێژوودا ده‌رده‌که‌ون. چه‌ند جار ڕه‌فتار، ئازایه‌تی و سه‌رکه‌وتنه‌کانیان به‌رز ڕاده‌گیرێن و ئاهه‌نگیان بۆ ده‌گێڕدرێت! به‌ڵام ووشه‌ی خودا ده‌ڵێت: ئه‌وه‌ی به نه‌رمی ڕۆحی خۆی فه‌رمانڕه‌وایی بکات گه‌وره‌تره له ئه‌سکه‌نده‌ری گه‌وره یان ویلیامی داگیرکه‌ر.
