ئینجا فریشتەکە پێیانی وت: «مەترسن، چونکە ئەوەتا، مژدەی خۆشییەکی گەورەتان پێدەدەم کە بۆ هەموو خەڵک دەبێت. چونکە ئەمڕۆ لە شاری داود ڕزگارکەرێکتان بۆ لەدایک بوو، کە مەسیحی خوداوەندە.» (لۆقا ٢:١٠–١١)
مژدە باشەکەی فریشتەکە بۆ شوانەکان مەبەست لێی ئەوە بوو کە خۆشییەکی گەورە بۆ هەموو خەڵک بهێنێت. خۆشییەکی گەورە دەهێنێت چونکە ڕاگەیاندنی ئەوەیە کە خودا ڕزگارکەری ناردووە بۆ ڕزگارکردنی گوناهباران. ئەم هەواڵە سەرسوڕهێنەرە خۆشییەک بەرهەم دەهێنێت کە «ناشرین و پڕ لە شکۆیە» (١ پەترۆس ١:٨).
جێی سەرنجە کە خۆشی نەک تەنها لە کاتی لەدایکبوونی عیسادا ڕاگەیەندرا—بەڵکو دەوروبەری لەدایکبوونەکەشی گرتەوە. پێش لەدایکبوونی، مریەم سەردانی ئەلیزابێتی کرد، کە دووگیان بوو بە یۆحەننای لەئاوباپتێز. کاتێک مریەم هاتە ژوورەوە، منداڵەکەی ناو سکی ئەلیزابێت لە خۆشیاندا بازیدا (لۆقا ١:٤٤). مریەم خۆی گۆرانییەکی خۆشی وت، و وتی، «گیانم یەزدان گەورە دەکات، و ڕۆحم لە خودای ڕزگارکەرمدا دڵخۆش بووە» (لۆقا ١:٤٦–٤٧).
دوای ماوەیەک، پیاوە ژیرەکان لە ڕۆژهەڵاتەوە شوێنی ئەستێرەکەیان گرت تا گەیشتنە ئەو شوێنەی منداڵە بچووکەکەی لێبوو. «کاتێک ئەستێرەکەیان بینی، بە خۆشییەکی زۆر گەورە دڵخۆش بوون» (مەتتا ٢:١٠). لەدایکبوونی عیسای مەسیح خۆشی هێنا بۆ هەموو ئەوانەی پێشوازییان لێکرد و داوای ئامادەیی ئەویان لە ژیانیاندا کرد.
ئەم جیهانە خۆشی ڕاستەقینەی نییە چونکە عیسای مەسیحی وەک ڕزگارکەر ڕەتکردووەتەوە. خەڵک هەوڵ دەدەن خۆشی ڕاستەقینە بە خۆشییەکی دەستکرد و کاتی بگۆڕنەوە. بەڵام بۆ هەموو ئەوانەی وەک ڕزگارکەری جیهان—بەڕاستی، وەک خوداوەند و ڕزگارکەری کەسی خۆیان—پێشوازی لێدەکەن، ئەو خۆشی ڕاستەقینە دەبەخشێت. عیسا فەرمووی: «ئەم شتانەم پێوتوون، تا خۆشی من لە ئێوەدا بمێنێتەوە، و خۆشی ئێوە تەواو بێت» (یۆحەننا ١٥:١١).
وشەکانی خۆشی و دڵخۆشبوون زیاتر لە ١٣٠ جار لە پەیمانی نوێدا هاتوون، کە بیریمان دەخەنەوە کە ئینجیل پەیامێکی خۆشیبەخشە و ژیانی مەسیحی دەبێت ئەزموونێکی خۆشیبەخش بێت. خۆشی لە ناسینی عیسای مەسیحەوە وەک ڕزگارکەرت دێت. ڕۆحی پیرۆز ئەم خۆشییە لەناو باوەڕداردا بەرهەم دەهێنێت (غەلاتییەکان ٥:٢٢). هەرچەندە ناخۆشییەکان لە دەرەوە بێن، بەڵام هێشتا دەتوانێت خۆشییەکی زۆر لە ناوەوە بڕژێت (١ تەسەلۆنیکییەکان ١:٦).
عیسا نوێژی کرد: «تا خۆشی من لە خۆیاندا تەواو بێت» (یۆحەننا ١٧:١٣). ئەم خۆشییە بەرهەمی ژیانی مەسیحە لەناو تۆدا، «چونکە شانشینی خودا خواردن و خواردنەوە نییە، بەڵکو ڕاستودروستی، ئاشتی، و خۆشییە لە ڕۆحی پیرۆزدا» (ڕۆما ١٤:١٧).
لەنگەرێک بۆ ئەمڕۆ:
خۆشی یەزدان دەبێت ژیانمان داگیر بکات، باوەڕ و هیوای خۆشیبەخشمان پێبدات تەنانەت لە تاقیکردنەوەکانیشدا (ڕۆما ٥:١–٥)، و توانامان پێبدات کە «هەمیشە لە یەزداندا دڵخۆش بین» (فیلیپییەکان ٤:٤).
