دۆزینەوەی مەبەستی ڕاستەقینەی ژیان لە ڕێگەی ناسینی خوداوە

پرسیار: مەبەستی ژیان چییە؟

وەڵام:

ئەم دواییانە ژنێک ئەم پرسیارەی کرد. بەهۆی مێردێکی توندوتیژەوە، لە پیاوان دەترسا و هەرگیز بە شەو نەدەچووە دەرەوە. هەموو هیوا و خەونەکانی ون ببوون. ئەو بە تەنها بوو و هیچ ئەگەرێکی باشتربوونی دۆخەکەی نەدەبینی.

داناکترین کەس کە تا ئێستا ژیاوە، سولەیمان، بۆی دەرکەوت کە ژیانێک کە پەیوەندی بە خوداوە نەبێت بێ واتایە (سەلماندن ١:٢؛ ١:١٤؛ ١٢:٨). وەک «ڕاوکردنی با» وایە. تێرکردنی ڕاستەقینە و ڕەزامەندیی هەمیشەیی خەیاڵین. ئەو شتانەی کە بەبێ خودا دەیکەین پووچ و بێ سوودن چونکە دەتوانرێت وێران بکرێن و ببنە هیچ. هیوا و خەونەکانی ئەم ژیانە دەتوانرێت بشکێنرێن و بسڕدرێنەوە. ئەمە حاڵەتی ئەم ژنە بوو.

بەپێی کتێبی پیرۆز، دوو مەبەستی سەرەکی ژیان هەیە: ناسینی خودا، و خزمەتکردنی. پۆڵس، پێشەنگێکی باوەڕی مەسیحی، نووسیویەتی: «هەموو شتێک بە زیان دەزانم بەهۆی بەهای بێوێنەی ناسینی مەسیح عیسای گەورەم، کە لە پێناویدا هەموو شتێکم لەدەست داوە... دەمەوێت مەسیح بناسم» (فیلیپییەکان ٣:٨،١٠ NIV). هەروەها نووسیویەتی: «چونکە بۆ من، ژیان مەسیحە» (فیلیپییەکان ١:٢١). ئەو لە جوولەکایەتی و هەموو دەستکەوتە کەسییەکانی وازی هێنا کاتێک متمانەی بە مەسیح کرد وەک ڕزگارکەر. ئەو دەیویست گەورە بە شێوەیەکی کەسی بناسێت و بۆ ئەو بژی.

کتێبی پیرۆز پێمان دەڵێت کە خەڵک «بێ هیوا و بێ خودا لە جیهاندا»ن (ئەفەسۆس ٢:١٢). ئەوان هیچ هیوایەکی هەمیشەییان نییە، هیچ هیوایەک لە دوای مردنەوە. ئەمە بەهۆی ئەوەیە کە ئەوان تەنها خودای ڕاستەقینە ناناسن، کە لەلایەن عیسای مەسیحەوە ئاشکرا کرا. بەڵام ئەگەر بەڕاستی خودا بناسین، هیوایەکی هەمیشەییمان هەیە کە لە دوای مردنەوە دەڕوانێت. پۆڵس وتی: «ئەگەر تەنها بۆ ئەم ژیانە هیوامان بە مەسیح هەبێت، ئێمە لە هەموو خەڵک بە بەزەییترینین» (١ کۆرنسۆس ١٥:١٩). چونکە مەسیح لە مردووان هەستایەوە، دەتوانین چاوەڕێی هەستانەوەی جەستەکانمان بکەین، ژیانێکی هەتاهەتایی لەگەڵ گەورە و دامەزراندنی شانشینی خودا لەسەر زەوی.

خەڵک کات و هەوڵی خۆیان دەخەنە ناو ئەو شتانەی کە پێیان وایە گرنگن. نزیکەی کۆتایی ژیانی پۆڵس وتی: «شەڕی باشم کردووە، پێشبڕکێکەم تەواو کردووە، باوەڕەکەم پاراستووە» (٢ تیمۆساوس ٤:٧). ئەو خزمەتکارێکی دڵسۆزی خودا بوو کە هەموو وزەی خۆی خستە ناو خزمەتکردنی و جێبەجێکردنی ویستی ئەو. ئەو فێرکارییە مەسیحییەکەی پاراستبوو کە پێی سپێردرابوو، و بە دڵسۆزییەوە گواستبوویەوە بۆ ئەوانی تر. خودا دەیەوێت ئێمە لەبەرچاوی ئەو دڵسۆز بین؛ نەک تەنها لەبەرچاوی خەڵک سەرکەوتوو بین.

پۆڵس بەو ڕاستییە هاندرابوو کە خزمەتەکەی لە بەهەشتدا پێداچوونەوەی بۆ دەکرێت: «ئێمە ئامانجمان ئەوەیە کە ئەو ڕازی بکەین، جا لە جەستەدا بین یان لێی دوور بین. چونکە دەبێت هەموومان لەبەردەم کورسی دادگاییکردنی مەسیحدا دەرکەوین، بۆ ئەوەی هەر یەکێک لە ئێمە ئەوەی شایستەیەتی وەربگرێت بۆ ئەو شتانەی کە لە کاتێکدا لە جەستەدا بووین کردوومانە، جا باش بێت یان خراپ» (٢ کۆرنسۆس ٥:٩-١٠). خەیاڵ بکە کە بتوانیت خودا ڕازی بکەیت کاتێک دوای مردن «لە» جەستە «دوورین»! ئەمە کاتێکە کە باوەڕداران لەبەردەم گەورەدا دەوەستن کاتێک ئەو پێداچوونەوە بە خزمەتەکەیاندا دەکات. تەنها شتێک کە دەتوانین لەگەڵ خۆماندا بیبەینە دوای مردن پاداشتی دڵسۆزیمانە بۆ ئەو.

ئایا دەتوانرێت هەموو هیوا، خەون، بینین و ئامانجەکانمان لێمان بسەنرێنەوە؟ ئەگەر وەڵام بەڵێ بێت، ئەوان لاوازن. هەر بۆیە خەڵک واز دەهێنن و پێیان وایە ژیان هیچ مەبەستێکی نییە. لەبری ئەوە با وەک پۆڵس بین و گرنگترین لەپێشینەی خۆمان بکەینە ناسینی گەورە عیسای مەسیح و خزمەتکردنی لە کاتێکدا کە دەتوانین.

— جۆرج هۆک