«با ئەم بیرکردنەوەیە لە ئێوەدا بێت، کە لە عیسای مەسیشدا بوو.» (فیلیپییەکان 2:5)
«یەزدان ئاوڕی دایەوە و ڕاستەوخۆ سەیری پەترۆسی کرد.» — (لۆقا 22:61)
عیسا هەرگیز یەک وشەی توند یان سەختی زیادەی نەوت. ئەو سۆزێکی خودایی هەبوو بۆ لاوازی و نەخۆشییەکانی تاقیکراوەکان، ئازارچەشتووەکان، و ئەوانەی تاقیدەکرانەوە. ئەو لەگەڵ نەزانەکاندا خۆڕاگر بوو، هاندەر بوو بۆ لاوازەکان، نەرم و نیان بوو بۆ تۆبەکەرەکان، و خۆشەویست بوو بۆ هەمووان.
کەچی چەند دڵسۆز بوو وەک «سەرکۆنەکاری گوناهـ!» بێدەنگ بوو لەژێر ئەو هەڵانەی کە بەرامبەر بە خۆی دەکران — بە چ قسەیەکی سووتێنەر گەندەڵی و دووڕوویی شاراوەی فەریسییەکانی ئاشکرا کرد! کاتێک ناوی باوکی و پەرستگاکەی گڵاو کران — چۆن بە دەستێکی تۆڵەسێنەرانە، جەماوەری پارەپەرستەکانی ڕاماڵی، و نووسراوی «پیرۆزی بۆ یەزدان»ی لەسەر قوربانگاکە گڵاوەکان داناوە!
لەگەڵ قوتابییەکانی خۆیشیدا جیاواز نەبوو. بە چ دڵسۆزییەک، کاتێک پێویست بوو سەرزەنشت بکات، ئەنجامی دەدا: سەرزەنشتی وشککەرەوە، هەندێک جار بە وشەیەکی کاریگەر (مەتتا 16:23)؛ هەندێک جاریش بە نیگایەکی بێدەنگ (لۆقا 22:61).
«هەمیشە دڵسۆز بوون — برینەکانی ئەم هاوڕێیە!»
خوێنەر! ئایا تۆش بە هەمان شێوە دڵسۆزیت لەگەڵ یەزدانت لە سەرزەنشتکردنی خراپەدا — نەک بە تووڕەیی مرۆڤ — بەڵکو بە ئیرەیی پیرۆز بۆ شکۆمەندییەکەی؛ هەستکردن، بە شەرەفی هەستیاری «سەربازە باشەکەی عیسای مەسیح،» کە سووکایەتییەک کە پێی دەکرێت — بە تۆ دەکرێت؟
پێدانی سەرزەنشتێکی ژیرانە پێویستی بە زۆر وریایی مەسیحی و ژیرییەکی ورد هەیە. بە ئاشکراکردنی خێرا و بێ بیرکردنەوەی کەموکوڕییەکان نییە کە دەبێت هەوڵ بدەین برایەکی گومڕا ڕاست بکەینەوە. بەڵام بۆ ئاشتییەکی درۆینەش، نابێت دڵسۆزی تێک بدەین؛ چونکە تەنانەت دۆستایەتیش زۆر گرانبەها دەبێت — بە چاوپۆشین لە گوناهـ. ڕەنگە، کاتێک پەترۆس ناچار کرا قەشەکە کە بە ڕاستگۆیی سەرزەنشتی کرد، ناوی لێ بنێت «پۆڵسی برای خۆشەویستمان،» لە هیچ شتێکدا زیاتر لەوەی کە سەرزەنشتکەرەکەی خۆش ویستبێت، بۆ بوێری ڕاستگۆیانەی سەرزەنشتی مەسیحییەکەی نەبوو. ئەگەر پۆڵس، لەو قۆناغەدا لە کڵێسادا، بە ترسنۆکییەک کە شایستەی نەبوو، لە ئەرکە سەختەکە خۆی بدزایەتەوە، بە زمانی مرۆڤ، ئەنجامەکەی چی دەبوو؟
چەند جار سەرزەنشتێکی گونجاو، ئاگادارکردنەوەیەکی دڵسۆزانە — لە ژیانێکی پڕ لە گوناهـ و خەم ڕزگار دەکات! چەندین جێگەی مردن ئاشکرای کردووە، «ئەو ئاگادارکردنەوە خۆشەی هاوڕێکەم ڕێگەی لە ژیانی گوناهـباریم گرت؛ هەموو بوونم گۆڕی؛ منی هێنایە خاچەکە؛ دڵمی هەژاند، و بە نیعمەتی خودا، ڕۆحمی ڕزگار کرد!» لە لایەکی ترەوە، چەند کەس هەستیان کردووە، کاتێک مردن مۆری کاریگەری خۆی لەسەر پەیوەندییەکی نزیکی زەمینی داناوە، «دەمتوانی وشەیەکی جدی بە هاوڕێکەم بڵێم؛ بەڵام ئێستا ئەو نەماوە، دەرفەتەکە لەدەست چووە، هەرگیز ناگەڕێتەوە!»
خوێنەر! دڵنیا بە کە ترسنۆکی ڕۆحی نیشان نادەیت. کاتێک تاقیدەکرێیتەوە کە بێدەنگ دانیشیت کاتێک ناوی خودا سووکایەتی پێدەکرێت یان بێڕێزی پێدەکرێت، بیر بکەرەوە — ئایا عیسا وای دەکرد؟ ئایا ڕێگەی دەدا بە جنێودانەکە بێ سەرزەنشت تێپەڕێت — یان درۆکە بێ پرسیار بگوترێت؟ کاتێک شەرمنییەکی سروشتی هەیە کە وادەکات لە سەرزەنشتێکی بوێرتر و ئاشکراتری خۆت بپارێزیت، بیرت بێت زۆر شت دەکرێت بۆ کەمکردنەوەی گوناهـ، بە پیرۆزی بێدەنگی ڕەفتار، کە ڕەتیدەکاتەوە پێکەنین بە ئاماژەی ناپیرۆز یان قسەی ناشرین بکات.
«وشەیەک کە لە کاتی خۆیدا دەگوترێت، چەند باشە!» «بە نەرمی قسە بکە،» بەڵام بە دڵسۆزی قسە بکە؛ «بە بەزەیی بە — بە ڕێز بە»؛ بەڵام «پیاوانی بوێر بن، بەهێز بن!»
